Κατηγορία: Stress

Burn out Αστυνομικού Επαγγέλματος

Το επάγγελμα του Αστυνομικού κατατάσσεται στις πρώτες πιο αγχωτικές εργασίες στον κόσμο και αυτό οφείλετε τόσο στην φύση της εργασίας όσο και στις επιρροές των πολλαπλών χαρακτήρων που σχετίζονται με το εργασιακό περιβάλλον.

   Αν στην αρχή ο Αστυνομικός αντιπροσώπευε την βασική μονάδα του Νομικού Κατασταλτικού Συστήματος,στην σύγχρονη εποχή ο ρόλος της οργάνωσης αλλά και η επιβολή του καθήκοντος έχει υποστεί βαθιές αλλαγές, καθώς εξελίσσεται μαζί με τους κανόνες της κοινωνίας.
   Το στρες γενικά ορίζεται ως μία συγκεκριμένη σχέση μεταξύ του ατόμου και του περιβάλλοντος, που εκτιμάται από το άτομο είτε ως επαχθής είτε ως υπερβολική είτε καταντά ως επικίνδυνη για την ποιότητα ζωής του και εμφανίζεται όταν οι απαιτήσεις που τίθενται από το περιβάλλον, όπως τις αντιλαμβάνεται το άτομο, υπερβαίνουν τις δυνατότητές του από αυτό. Το στρες που σχετίζεται με την εργασία είναι πλέον σύγχρονη ασθένεια είτε ψυχική είτε και σωματική. Έρευνες αναφέρουν ότι ένα στα τρία άτομα εμφανίζουν εργασιακό στρες, στους Αστυνομικούς το ποσοστό αυτό μεγαλώνει! Οι ταχείες πλέον κοινωνικές και οικονομικές αλλαγές, η παγκοσμιοποίηση, η τρομοκρατία και κατά συνέπεια  η αύξηση της εγκληματικότητας, είναι μερικοί από τους παράγοντες που δημιουργούν δύσκολες συνθήκες που ο Αστυνομικός θα πρέπει να διαχειριστεί και να αντιμετωπίσει τόσο το άγχος των θυμάτων στα περιστατικά που καλείτε να καλύψει, όσο και το άγχος που βιώνει ο ίδιος. Το στρες που υφίστανται οι αστυνομικοί οριοθετείτε σε δύο ευρύτερες κατηγορίες, ανάλογα με τις πηγές προέλευσης του, όπως αυτές εντοπίζονται στον επαγγελματικό τους τομέα:
   -Παράγοντες σχετιζόμενοι με την οργανωτική δομή του Αστυνομικού Σώματος (π.χ. ιεραρχία,  σχέσεις με ανωτέρους, δυνατότητες εξέλιξης, έλλειψη κατάρτισης και εκπαίδευσης, έλλειψη εξοπλισμού, χαμηλές οικονομικές απολαβές
   -την φύση του ίδου του επαγγέλματος – κίνδυνος, τραυματισμός, επαναλαμβανόμενη έκθεση στον ανθρώπινο πόνο, αβέβαιο ωράριο εργασίας, σκληρή κριτική από το κοινωνικό σύνολο κ.α.)
Εντυπωσιακό είναι δε, ότι η Οργανωτική δομή της Υπηρεσίας, επηρεάζει πιο έντονα τους Αστυνομικούς από ότι το επικίνδυνο του επαγγέλματος και αυτό γιατί επιστρατεύουν ως Άμυνα την υποβάθμιση του κινδύνου και παράλληλα, αν οι επιχειρήσεις και συλλήψεις οι οποίες συμμετείχαν έχουν αίσιο τέλος, νιώθουν ικανοποίηση και πληρότητα αδιαφορώντας για τον κίνδυνο που εκτέθηκαν.
   Οι σύγχρονοι ερευνητές έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το στρες χωρίζεται σε δύο κατηγορίες, το ”καλό” δημιουργικό στρες που δίνει ενέργεια και εγρήγορση για να δραστηριοποιηθεί το άτομο-και το ”κακό” δυσλειτουργικό στρες που προκαλεί προβλήματα στην καθημερινότητα του ατόμου, στην επαγγελματική του απόδοση, στα αντανακλαστικά που αντιδρά στις προκλήσεις, στις σχέσεις του με τους συναδέλφους και την οικογένεια του. Δυστυχώς ο αστυνομικός δεν έχει, ”καλή” ή ”κακή” περίοδο, το έργο του χαρακτηρίζεται από συνεχή παρουσία και επίδραση όλων των στρεσογόνων παραγόντων που αναφέρθηκαν παραπάνω, καθώς δεν παύουν στιγμή να υπάρχουν. Η επανάληψη των ισχυρών στρεσογόνων επιθέσεων και η μη έγκαιρη και αποτελεσματική τους διαχείριση, έχει ως αποτέλεσμα διάφορα ψυχικά συμπτώματα, όπως εξάντληση, κόπωση, κατάθλιψη, δυσθυμία, αντικοινωνική συμπεριφορά, ευερεθιστικότητα, αποδιοργάνωση, αλλαγές στην συμπεριφορά,
έλλειψη ενδιαφέροντος, επιθετικότητα, κυνισμό, βιαιότητα αλκοολισμό κ.α.-αλλά και σωματικά συμπτώματα όπως, υπέρταση, υπόταση, γαστρεντερολογικές διαταραχές, τάσεις λιποθυμίας, ζάλη, κεφαλαλγία κ.α. και σε πολλές περιπτώσεις  οδηγούν σε σοβαρές ασθένειες όπως καρδιοπάθειες, έλκος, εγκεφαλικά επεισόδια ακόμα και καρκίνο. Χαρακτηριστικό είναι ότι ο μέσος όρος ζωής είναι σήμερα στα 72 έτη, στους αστυνομικούς φτάνει μόλις τα 66 έτη! Ένας ακόμα επιβαρυντικός παράγοντας είναι το κυλιόμενο 24ωρο ωράριο, που διαταράσσει το βιολογικό ρολόι, καθώς καλείτε να έχει την ίδια απόδοση σε όλες τις ώρες τις ημέρας και της νύχτας, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με την ανθρώπινη φύση. Μελέτες έχουν δείξει ότι εργασία με βάρδιες επηρεάζουν την θερμοκρασία του αίματος, τον μεταβολισμό, την πνευματική διαύγεια, τον ύπνο και κατά συνέπεια την κοινωνική και οικογενειακή ζωή.
Η Επαγγελματική Εξουθένωση (διεθνώς γνωστή με τον όρο Burn out) απασχολεί πολλούς ερευνητές παγκόσμια, ιδιαίτερα στο αστυνομικό επάγγελμα καθώς οι δείκτες είναι ιδιαίτερα μεγάλοι. Μέχρι σήμερα έχει καταδειχθεί ότι σχετίζεται με τα χρόνια υπηρεσίας, με τον βαθμό, καθώς και ιδιοσυγκρασιακά χαρακτηριστικά. Σε επίπεδο συνεπειών σχετίζεται με  την  χαμηλή απόδοση, πρόθεση παραίτησης, συχνές ασθένειες/απουσίες από την υπηρεσία, υπερβολική χρήση βίας και αρνητική στάση ένταντι των πολιτών.. Ο κυνισμός ή αλλιώς αποπροσωποίηση, είναι ιδιαίτερα αισθητός στους αστυνομικούς. Προκειμένου να ανταπεξέλθουν στην άσχημη αυτή ψυχοσωματική κατάσταση (burn out) που αναφέραμε παραπάνω, αναπτύσσουν κυνισμό έναντι των πολιτών με συνέπεια την μη αποτελεσματική αντιμετώπιση των προβλημάτων τους και την υπερβολική χρήση βίας.
   Σε αυτό το σημείο αξίζει να αναφερθεί ότι συνοπτικά η εξουθένωση στο επάγγελμα του αστυνομικού, εδράζει στην αίσθηση ότι “η δουλειά μου δεν είναι αρκετά αξιόλογη” και θα πρέπει να αναρωτηθούμε πως είναι δυνατόν να επιτελέσει αξιόλογο έργο όταν αισθάνεται ότι η κοινωνία που έχει ορκιστεί να υπηρετεί και να προστατεύει με την ζωή του, τις περισσότερες φορές φαίνεται να μην αναγνωρίζει την προσφορά του.

Κρίση πανικού: Τα συμπτώματα, τα αίτια, η θεραπεία

Κρίσεις πανικού

Τι είναι η κρίση πανικού;

Κρίση πανικού είναι η απότομη έναρξη έντονου φόβου ή δυσφορίας που φτάνει στην κορύφωσή της μέσα σε λίγα λεπτά και περιλαμβάνει πολλά από τα ακόλουθα συμπτώματα:

  • Αύξηση παλμών ή επιτάχυνση του καρδιακού ρυθμού
  • Τάση για εμετό
  • Ρίγη
  • Αίσθημα δύσπνοιας ή πνιγμού
  • Πόνο στο στήθος ή δυσφορία
  • Κοιλιακή δυσφορία ή ναυτία
  • Ζάλη, ελαφριά κεφαλαλγία, αίσθημα εξασθένισης ή αστάθειας
  • Αίσθημα απότομης αύξησης ή μείωσης της θερμοκρασίας του σώματος
  • Μούδιασμα ή μυρμήγκιασμα
  • Αποπροσανατολισμός (αίσθηση μη-πραγματικότητας) ή αποπροσωποποίηση (το άτομο νοιώθει αποσπασμένο από τον εαυτό του)
  • Φόβος απώλειας ελέγχου
  • Φόβος θανάτου

 

Οι θεραπείες για την αντιμετώπιση των κρίσεων πανικού περιλαμβάνουν ψυχοθεραπεία και γνωσιο-συμπεριφοριστική θεραπεία. Αυτή η βραχυπρόθεσμη θεραπεία αποσκοπεί στην ενεργοποίηση των ατόμων που πάσχουν από κρίσεις πανικού να ανακαλύψουν ικανότητες που θα τους βοηθήσουν να αλλάξουν τον τρόπο σκέψης τους καθώς επίσης τα πρότυπα συμπεριφοράς. Επιπλέον, σε συνδυασμό με την ψυχοθεραπεία, μπορεί να χορηγηθεί φαρμακευτική αγωγή, ενώ οι τεχνικές χαλάρωσης και αναπνοής είναι δυνατό να βοηθήσουν την επιτυχή αντιμετώπιση των κρίσεων πανικού.

 

Τι πρέπει να κάνετε εάν πιστεύετε ότι κάποιος παθαίνει κρίση πανικού;

Αν κάποιος βιώνει τα παραπάνω συμπτώματα και υποψιάζεστε ότι παθαίνει κρίση πανικού, θα πρέπει πρώτα να τον ρωτήσετε εάν γνωρίζει τι συμβαίνει και αν είχε υποπέσει σε κρίση πανικού πριν. Αν του είχε συμβεί και άλλο περιστατικό κρίσης πανικού και πιστεύει ότι αντιμετωπίζει ένα καινούριο περιστατικό εκείνη τη στιγμή, ρωτήστε τον αν χρειάζεται κάποια βοήθεια και δώστε τη. Αν βοηθάτε κάποιον που δεν γνωρίζετε, συστήστε τον εαυτό σας.

 

Τι πρέπει να πείτε και να κάνετε αν ξέρετε ότι το άτομο βιώνει μία κρίση πανικού;

Είναι σημαντικό να παραμείνετε ήρεμοι και να μην πανικοβληθείτε οι ίδιοι. Μιλήστε στο άτομο με έναν καθησυχαστικό αλλά σταθερό τρόπο και να είστε υπομονετικοί. Μιλήστε με σαφήνεια και σιγουριά και χρησιμοποιήστε σύντομες και σαφείς προτάσεις. Αντί να κάνετε υποθέσεις σχετικά με το τι χρειάζεται το άτομο, ρωτήστε τον απευθείας τι πιστεύει ότι μπορεί να χρειάζεται. Αναγνωρίστε ότι ο τρόμος που αισθάνεται το άτομο είναι απολύτως πραγματικός, αλλά βεβαιώστε τον ότι μία κρίση πανικού, αν και πολύ τρομακτική, δεν είναι απειλητική για τη ζωή ή επικίνδυνη. Βεβαιώστε το άτομο σε κρίση πως είναι ασφαλές και ότι τα συμπτώματα θα περάσουν.

 

Τι πρέπει να πείτε και να κάνετε όταν τελειώσει η επίθεση πανικού;

Αφού η κρίση πανικού έχει υποχωρήσει, ρωτήστε το άτομο αν γνωρίζει από πού μπορεί να πάρει πληροφορίες για την αντιμετώπιση των κρίσεων πανικού. Ενημερώστε το άτομο ότι σε περίπτωση που οι επιθέσεις πανικού εμφανιστούν ξανά και του προκαλέσουν δυσφορία, θα πρέπει να απευθυνθεί σε κατάλληλο ειδικό. Βεβαιώστε το άτομο ότι υπάρχουν διαθέσιμες αποτελεσματικές θεραπείες τόσο για τις κρίσεις πανικού όσο και για τη διαταραχή πανικού.

 

Οι κρίσεις πανικού, η διαταραχή πανικού και η αγοραφοβία

Μία κρίση πανικού δεν είναι ψυχική διαταραχή. Στην πραγματικότητα, περισσότεροι από έναν στους πέντε ανθρώπους αντιμετωπίζουν μία ή περισσότερες κρίσεις πανικού στη διάρκεια της ζωής τους, αλλά λίγοι συνεχίζουν να αναπτύσσουν διαταραχή πανικού ή αγοραφοβία (διαταραχές άγχους που σχετίζονται με κρίσεις πανικού).

 

Κριτήρια για διαταραχή πανικού

Επαναλαμβανόμενες, απροσδόκητες κρίσεις πανικού και, για τουλάχιστον ένα μήνα:

  • ανησυχία για πιθανές μελλοντικές κρίσεις πανικού.
  • ανησυχία για τις πιθανές συνέπειες των κρίσεων πανικού, όπως ο φόβος της απώλειας ελέγχου ή καρδιακές δυσλειτουργίες.
  • σημαντική αλλαγή στη συμπεριφορά που σχετίζεται με τις κρίσεις πανικού.

 

Κριτήρια για αγοραφοβία

Άγχος για μέρη ή καταστάσεις όπου το άτομο φοβάται ότι μπορεί να βιώσει κάποια κρίση πανικού. Το επίκεντρο του άγχους είναι ότι θα είναι δύσκολο να ξεφύγει από τον τόπο που βρίσκεται αν εμφανιστεί μία κρίση πανικού ή ότι δεν θα υπάρξει κανένας που να μπορεί να βοηθήσει. Τα παραπάνω οδηγούν το άτομο στο να αποφεύγει να βρίσκεται σε τόπους ή καταστάσεις που αποτελούν το επίκεντρο του άγχους. Ορισμένα άτομα αποφεύγουν μόνο μερικές θέσεις ή καταστάσεις (όπως, εμπορικά κέντρα, οδήγηση ή πολυσύχναστα μέρη) και άλλοι μπορεί να δυσκολεύονται να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους.

Μερικοί άνθρωποι μπορεί να αναπτύξουν διαταραχή πανικού ή αγοραφοβία μετά από μερικές επιθέσεις πανικού, ενώ άλλοι μπορεί να εμφανίσουν πολλές κρίσεις πανικού χωρίς να αναπτύξουν κάποια από αυτές τις διαταραχές.

Διαταραχή Μετα-τραυματικού Stress (Post-Traumatic Stress Disorder / PTSD)

Διαταραχή Μετα-τραυματικού Stress (Post-Traumatic Stress Disorder / PTSD)

Πολλοί από μας έχουμε δει ή βιώσει μία σοβαρή ασθένεια ή ένα ατύχημα, μία προσωπική επίθεση ή άλλα τραυματικά γεγονότα. Με το πέρασμα του χρόνου, η θλίψη συνήθως περνά, μειώνεται ο πόνος και η ζωή επανέρχεται στους φυσιολογικούς της ρυθμούς. Οι περισσότεροι άνθρωποι ανακάμπτουν μετά από διάφορα τραυματικά γεγονότα, αλλά μερικοί συνεχίζουν να βιώνουν σοβαρό άγχος ή κατάθλιψη για μήνες ή ακόμα και χρόνια μετά το γεγονός. Συχνά αναβιώνουν το τραυματικό γεγονός ανακαλώντας άσχημες σκέψεις και μνήμες, με αποτέλεσμα να αισθάνονται έντονη ανησυχία και σταδιακά να αποσπώνται από το οικείο τους περιβάλλον. Πρόκειται για τη διαταραχή που ονομάζεται μετα-τραυματικό stress.
Το μετα-τραυματικό stress είναι μία σοβαρή, δυνητικά εξουθενωτική, κατάσταση και αφορά άτομα που έχουν βιώσει ή έχουν γίνει μάρτυρες γεγονότων απειλητικών για τη ζωή, όπως μία φυσική καταστροφή, ένα σοβαρό τροχαίο ατύχημα, τον ξαφνικό θάνατο ενός αγαπημένου προσώπου, πόλεμο, βιασμό ή άλλη βίαιη προσωπική επίθεση.

Διαβάστε περισσότερα

Κατάθλιψη και θεραπευτικές επιλογές

Όταν έχεις κατάθλιψη, μπορεί να αισθάνεσαι σαν να μην μπορείς  βγεις …

Τι είναι πένθος και ποια η σημασία του

Όλοι κάποια χρονική στιγμή στη ζωή μας θα βιώσουμε ή μπορεί ήδη να …

Burn out Αστυνομικού Επαγγέλματος

Το επάγγελμα του Αστυνομικού κατατάσσεται στις πρώτες πιο αγχωτικές …