Blog

Βελτιώστε τον τρόπο ζωής σας τώρα!

Κατάθλιψη και θεραπευτικές επιλογές

Όταν έχεις κατάθλιψη, μπορεί να αισθάνεσαι σαν να μην μπορείς  βγεις ποτέ από μια σκοτεινή σκιά. Ωστόσο, ακόμη και η πιο σοβαρή κατάθλιψη είναι θεραπεύσιμη. Έτσι, εάν η κατάθλιψή σας σας εμποδίζει να ζήσετε τη ζωή που θέλετε, μη διστάσετε να ζητήσετε βοήθεια. Υπάρχουν πολλές διαφορετικές επιλογές θεραπείας, που αφορούν τη ψυχοθεραπεία, την φαρμακευτική θεραπεία μέχρι και τις μικρές αλλαγές στον τρόπο ζωής  που είναι εξίσου σημαντικές για την ύφεση και θεραπεία της κατάθλιψης.

Ο τρόπος που θα εκδηλωθεί η κατάθλιψη διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο. Βάση αυτού του γεγονότος  δε μιλάμε για ένα είδος θεραπείας που μπορεί να εφαρμοστεί μονοδιάστατα σε όλες τις περιπτώσεις, αλλά  για  διαφορετικά είδη θεραπειών. Τι λειτουργεί για ένα άτομο μπορεί να μην λειτουργεί για κάποιο άλλο. Εντούτοις, όσο καλύτερα έχετε ενημερωθεί για τις υπάρχουσες θεραπείες, θα μπορέσετε να επιλέξετε την καταλληλότερη για εσάς, για να ξεπεράσετε την κατάθλιψη, να αισθανθείτε χαρούμενοι και να αισθανθείτε πάλι αισιοδοξία, χαρά  και ικανοποίηση τη ζωή σας.

Συμβουλές για την κατάθλιψη

Μάθετε όσο μπορείτε για την κατάθλιψή σας. Είναι σημαντικό να καθορίσετε εάν τα συμπτώματα κατάθλιψης οφείλονται σε υποκειμενικά  ιατρικά αίτια. Εάν ναι, τα αίτια αυτά είναι τα πρώτα που θα πρέπει να αντιμετωπιστούν. Η σοβαρότητα της κατάθλιψής σας είναι επίσης ένας παράγοντας. Όσο πιο σοβαρή είναι η κατάθλιψη, τόσο πιο εντατική είναι η θεραπεία που πιθανόν να χρειαστείτε.

Χρειάζεται χρόνος για να βρούμε τη σωστή θεραπεία. Μπορεί να χρειαστεί κάποια δοκιμή και λάθος για να βρείτε τη θεραπεία και την υποστήριξη που λειτουργεί καλύτερα για εσάς. Για παράδειγμα, εάν αποφασίσετε να ακολουθήσετε τη θεραπεία, μπορεί να χρειαστεί να κάνετε λίγες προσπάθειες για να βρείτε έναν θεραπευτή με τον οποίο κάνετε πραγματικά κλικ. Ή μπορείτε να δοκιμάσετε ένα αντικαταθλιπτικό, μόνο για να διαπιστώσετε ότι δεν το χρειάζεστε αν κάνετε μια καθημερινή βόλτα μισής ώρας. Στην περίπτωση που δεν παρατηρείται κάποια έστω και ελάχιστη βελτίωση, να είσαστε  δεκτικοί στο να αλλάξετε την θεραπεία που ακολουθείτε, για να δοκιμάσετε κάποια άλλη.

Μην βασίζεστε αποκλειστικά στα φάρμακα. Αν και η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να ανακουφίσει τα συμπτώματα της κατάθλιψης,  η μακροχρόνια χρήση των αντικαταθλιπτικών  εφαρμόζεται κυρίως στις  βαριές κλινικές περιπτώσεις. Άλλες θεραπείες, συμπεριλαμβανομένης της ψυχοθεραπείας και της σωματικής άσκησης, μπορεί  να είναι εξίσου αποτελεσματικές με τη φαρμακευτική αγωγή, χωρίς να έχετε την έννοια για την πιθανότητα της εμφάνισης των  ανεπιθύμητων παρενεργειών των φαρμάκων . Αν αποφασίσετε να δοκιμάσετε τη φαρμακευτική αγωγή, θυμηθείτε ότι η φαρμακευτική αγωγή λειτουργεί καλύτερα όταν κάνετε και αλλαγές στον καθημερινό τρόπο ζωής.

Αποκτήστε κοινωνική υποστήριξη. Όσο περισσότερο καλλιεργείτε τις κοινωνικές σας συνδέσεις, τόσο πιο προστατευμένοι  είστε από την κατάθλιψη. Εάν αισθάνεστε κολλημένοι, μην διστάσετε να μιλήσετε με αξιόπιστα μέλη της οικογένειας ή τους φίλους σας ή να αναζητήσετε βοήθεια σε μια ομάδα υποστήριξης για την κατάθλιψη. Ζητώντας βοήθεια δεν είναι ένα σημάδι αδυναμίας και δεν σημαίνει ότι είστε βάρος για τους άλλους. Συχνά, η απλή πράξη της ομιλίας  πρόσωπο με πρόσωπο μπορεί να είναι μια τεράστια βοήθεια.

Η θεραπεία απαιτεί χρόνο και δέσμευση. Όλες αυτές οι θεραπείες κατάθλιψης χρειάζονται χρόνο, και μερικές φορές τα άτομα που βιώνουν κατάθλιψη μπορεί να αισθάνονται συντριπτικά ή να παραπονιούνται για την απογοητευτικά αργή βελτίωση της κατάστασής τους. Αυτό είναι φυσιολογικό. Η αποκατάσταση έχει συνήθως τα σκαμπανεβάσματα της.

Οι αλλαγές στον τρόπο ζωής

Οι αλλαγές στον τρόπο ζωής είναι απλά αλλά ισχυρά εργαλεία στη θεραπεία της κατάθλιψης. Μερικές φορές μπορεί να είναι μόνο που χρειάζεστε. Ακόμα κι αν χρειάζεστε άλλη θεραπεία, η σωστή αλλαγή του τρόπου ζωής σας μπορεί να βοηθήσει στην άμβλυνση της κατάθλιψης πιο γρήγορα και να την αποτρέψει από το να επιστρέψει.

Ο τρόπος ζωής αλλάζει για τη θεραπεία της κατάθλιψης

Άσκηση. Η τακτική άσκηση μπορεί να είναι εξίσου αποτελεσματική στη θεραπεία της κατάθλιψης ως φαρμάκου . Η άσκηση ενισχύει τη σεροτονίνη, τις ενδορφίνες καθώς  και την έκλυση και άλλων  χημικές ουσίες του εγκεφάλου που δημιουργούν ψυχική ευεξία και  ανάπτυξη νέων εγκεφαλικών κυττάρων και συνδέσεων, όπως δηλ. δρουν και τα αντικαταθλιπτικά φάρμακα. Το καλύτερο από όλα, δεν χρειάζεται να εξασκείστε ατελείωτες ώρες σαν να προετοιμάζεστε  για ένα μαραθώνιο προκειμένου να αποκομίσετε τα οφέλη. Ακόμα και μια μισή ώρα ημερήσιας βόλτας μπορεί να κάνει μεγάλη διαφορά. Για μέγιστα αποτελέσματα, στοχεύστε για 30 έως 60 λεπτά αερόβιας δραστηριότητας στις περισσότερες ημέρες.

Κοινωνική υποστήριξη. Ισχυρά κοινωνικά δίκτυα μειώνουν την απομόνωση, έναν βασικό παράγοντα κινδύνου για την κατάθλιψη. Διατηρείτε τακτικά σε επαφή με τους φίλους και την οικογένειά σας ή σκεφτείτε να συμμετάσχετε σε μια τάξη ή ομάδα. Ο εθελοντισμός είναι ένας θαυμάσιος τρόπος να αποκτήσετε κοινωνική στήριξη και να βοηθήσετε τους άλλους βοηθώντας ταυτόχρονα τον εαυτό σας.

Θρέψη. Το να τρώτε καλά είναι σημαντικό τόσο για τη σωματική όσο και για την ψυχική σας υγεία. Η κατανάλωση μικρών, καλά ισορροπημένων γευμάτων καθ ‘όλη τη διάρκεια της ημέρας θα σας βοηθήσει να διατηρήσετε την ενέργεια σας και να ελαχιστοποιήσετε τις αλλαγές της διάθεσης.

Ύπνος. Ο ύπνος έχει ισχυρή επίδραση στη διάθεση. Όταν δεν έχετε αρκετό ύπνο, τα συμπτώματά της κατάθλιψης θα είναι χειρότερα. Η στέρηση του ύπνου επιδεινώνει την ευερεθιστότητα, τη διάθεση, τη θλίψη και την κόπωση. Βεβαιωθείτε ότι έχετε αρκετό ύπνο κάθε βράδυ . Πολύ λίγοι είναι οι άνθρωποι που νιώθουν να είναι  καλά  με  λιγότερο από επτά ώρες ύπνου  τη νύχτα. Στόχος για κάπου μεταξύ επτά έως εννέα ώρες κάθε βράδυ.

Μείωση του άγχους. Κάνετε αλλαγές στη ζωή σας για να βοηθήσετε στη διαχείριση και τη μείωση του στρες . Το υπερβολικό άγχος επιδεινώνει την κατάθλιψη και σας θέτει σε κίνδυνο για μελλοντική κατάθλιψη. Παρατηρήστε τις  πτυχές της ζωής σας που σας πιέζουν , όπως η υπερφόρτωση εργασίας ή οι μη υποστηρικτικές σχέσεις και βρείτε τρόπους για να περιορίσετε αρνητικές   επιπτώσεις τους.

Αντιμετώπιση των ιατρικών  αιτιών της κατάθλιψης

Αν υποψιάζεστε ότι μπορεί να πάθετε κατάθλιψη και οι αλλαγές στον τρόπο ζωής δεν έχουν αποτέλεσμα, κλείστε ένα ραντεβού για να δείτε τον γιατρό σας για μια λεπτομερή εξέταση. Εάν η κατάθλιψή σας είναι αποτέλεσμα οργανικών αιτιών, η θεραπεία και τα αντικαταθλιπτικά δεν θα βοηθήσουν πολύ. Η κατάθλιψη δεν θα παρουσιάσει ύφεση  μέχρι να εντοπιστεί και να αντιμετωπιστεί το υποκείμενο πρόβλημα υγείας.

Ο γιατρός σας θα ελέγξει για ιατρικές καταστάσεις που μιμούνται την κατάθλιψη. Επίσης βεβαιωθείτε ότι δεν παίρνετε φάρμακα που μπορεί να προκαλέσουν κατάθλιψη ως παρενέργεια. Πολλές ιατρικές παθήσεις και φάρμακα μπορούν να προκαλέσουν συμπτώματα κατάθλιψης, συμπεριλαμβανομένης της θλίψης, της κόπωσης και της απώλειας της ευχαρίστησης. Ο υποθυρεοειδισμός, ή ο υπολειτουργικός θυρεοειδής, είναι ένας ιδιαίτερα συνηθισμένος στην αλλαγή του συναισθήματος, ειδικά στις γυναίκες. Οι ηλικιωμένοι, ή όσοι παίρνουν πολλές διαφορετικές φαρμακευτικές αγωγές κάθε μέρα, κινδυνεύουν από αλληλεπιδράσεις φαρμάκων που προκαλούν συμπτώματα κατάθλιψης. Όσο περισσότερα φάρμακα παίρνετε, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος για αλληλεπιδράσεις φαρμάκων.

Ψυχοθεραπεία για θεραπεία κατάθλιψης

Εάν δεν υπάρχει υποκείμενη ιατρική αιτία για τα συμπτώματά σας κατάθλιψης, η θεραπεία ομιλίας μπορεί να είναι μια εξαιρετικά αποτελεσματική θεραπεία. Αυτό που μαθαίνετε στη θεραπεία σας δίνει τις δεξιότητες και τη δυνατότητα για να αισθάνεστε καλύτερα, να βοηθήσετε τον ευατό σας να ξεπεράσει  την  κατάθλιψη και να αποφευχθεί μελλοντικά η επανεμφάνισή της.

Υπάρχουν πολλοί τύποι θεραπείας διαθέσιμων. Τρεις από τις πιο κοινές μεθόδους που χρησιμοποιούνται στην θεραπεία κατάθλιψης περιλαμβάνουν τη γνωστική συμπεριφορική θεραπεία, τη διαπροσωπική θεραπεία και την ψυχοδυναμική θεραπεία. Συχνά, χρησιμοποιείται μια μικτή προσέγγιση.

Μερικοί τύποι θεραπείας σας διδάσκουν πρακτικές τεχνικές για το πώς να επαναπροσδιορίσετε την αρνητική σκέψη και να χρησιμοποιήσετε συμπεριφορικές δεξιότητες για την καταπολέμηση της κατάθλιψης. Η θεραπεία μπορεί επίσης να σας βοηθήσει να εργαστείτε στη ρίζα της κατάθλιψής σας, βοηθώντας σας να καταλάβετε γιατί αισθάνεστε τόσο άσχημα, ποια είναι τα αίτια σας για την κατάθλιψη και τι μπορείτε να κάνετε για να είστε υγιείς.

 Κατάθλιψη και τομείς ζωής

Ένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της κατάθλιψης είναι η αμηχανία και η δυσκολία στην συγκέντρωση. Η θεραπεία σάς βοηθά να δείτε τι μπορεί να συμβάλλει στην κατάθλιψή σας και πώς  μπορείτε να κάνετε αλλαγές. Εδώ είναι μερικοί τομείς  που μπορεί να βοηθήσει η θεραπεία:

Σχέσεις. Η κατανόηση  στις σχέσεις σας. Η οικοδόμηση καλύτερων σχέσεων και η βελτίωση των σημερινών σχέσεων θα συμβάλουν στη μείωση της απομόνωσης και στην οικοδόμηση κοινωνικής υποστήριξης, σημεία που είναι σημαντικά  στην πρόληψη της κατάθλιψης.

Ορίζοντας υγιή όρια. Εάν κατακλύζεστε από άγχος και στην πλειοψηφία των περιστάσεων δυσκολεύεστε να πείτε όχι, είστε πιο εκτεθειμένοι σε κίνδυνο κατάθλιψης. Ο καθορισμός υγιεινών ορίων στις σχέσεις και στην εργασία μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση του στρες και η θεραπεία μπορεί να σας βοηθήσει να εντοπίσετε και να επικυρώσετε τα όρια που είναι κατάλληλα για εσάς.

Διαχείριση των προβλημάτων της ζωής. Η συζήτηση με έναν αξιόπιστο θεραπευτή μπορεί να προσφέρει καλή ανταπόκριση σε πιο θετικούς τρόπους αντιμετώπισης των προκλήσεων και των προβλημάτων της ζωής.

Ατομική ή ομαδική θεραπεία για θεραπεία κατάθλιψης;

Όταν ακούτε τη λέξη “θεραπεία”, μπορεί να σκεφτείτε αυτόματα τις συνεδρίες one-on-one με έναν θεραπευτή. Ωστόσο, η ομαδική θεραπεία μπορεί να είναι πολύ χρήσιμη και στην αντιμετώπιση της κατάθλιψης. Και οι συνεδρίες σε ομάδες και ατομικές συνεδρίες συνήθως διαρκούν περίπου μία ώρα. Ποια είναι τα οφέλη του καθενός; Στην ατομική θεραπεία, οικοδομούμε μια ισχυρή σχέση με ένα άτομο και μπορεί να αισθανόμαστε πιο άνετα, να μοιραζόμαστε με ευχαρίστηση ορισμένες ευαίσθητες πληροφορίες με ένα άτομο παρά με μια ομάδα. Παίρνετε επίσης εξατομικευμένη προσοχή.

Στην ομαδική θεραπεία, η ακρόαση των συνομηλίκων που αντιμετωπίζουν την ίδια δυσκολία, μπορεί να επικυρώσει τις εμπειρίες σας και να βοηθήσει στην οικοδόμηση της αυτοεκτίμησης. Συχνά τα μέλη της ομάδας βρίσκονται σε διαφορετικές φάσεις με  την κατάθλιψή τους, έτσι μπορείτε να πάρετε συμβουλές τόσο από κάποιον που βιώνει την κατάθλιψη στο «εδώ και το τώρα» όσο και από κάποιον που έχει ξεπεράσει την κατάθλιψη. Εκτός από την προσφορά έμπνευσης και ιδεών, η παρακολούθηση της ομαδικής θεραπείας μπορεί επίσης να βοηθήσει στην αύξηση των κοινωνικών δραστηριοτήτων και του δικτύου σας.

Όταν η πορεία γίνει δύσκολη  στη θεραπεία …

Όπως και με την αναδιαμόρφωση ενός σπιτιού, όταν απομακρύνετε τα πράγματα που δεν δούλεψαν καλά στη ζωή σας έτσι και  η θεραπεία μπορεί κάποιες στιγμές  να σας φανεί δύσκολη ή επώδυνη. Εάν συζητήσετε ειλικρινά τα συναισθήματα και τις αντιδράσεις σας με τον θεραπευτή σας, θα μπορέσετε  να προχωρήσετε μπροστά και όχι να υποχωρήσετε πίσω στους παλιούς και λιγότερο αποτελεσματικούς τρόπους. Ωστόσο, εάν δεν σας ταιριάζει η συγκεκριμένη θεραπευτική προσέγγιση , μην διστάσετε να διερευνήσετε άλλες επιλογές για θεραπεία. Μια ισχυρή σχέση εμπιστοσύνης είναι το θεμέλιο της καλής θεραπείας.

Εύρεση θεραπευτή

Ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα που πρέπει να λάβετε υπόψη όταν επιλέγετε έναν θεραπευτή είναι η σύνδεσή σας με αυτό το άτομο. Ο σωστός θεραπευτής θα είναι ένας συνεργάτης φροντίδας και υποστήριξης στην θεραπεία κατάθλιψης και ανάκαμψης.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να βρείτε έναν θεραπευτή:

  • Το από στόμα σε στόμα είναι ένας από τους καλύτερους τρόπους να βρεθείς ένας καλός θεραπευτής. Οι φίλοι και η οικογένειά σας μπορεί να έχουν κάποιες ιδέες ή ο γιατρός πρωτοβάθμιας φροντίδας μπορεί να είναι σε θέση να παρέχει μια πρώτη παραπομπή.
  • Οι εθνικές οργανώσεις ψυχικής υγείας μπορούν επίσης να βοηθήσουν με τους καταλόγους παραπομπής των πιστοποιημένων θεραπευτών.
  • Εάν το κόστος είναι ένα ζήτημα, μπορείτε να πάρετε πληροφορίες για τις δωρεάν υπηρεσίες ψυχικής υγείας που παρέχονται στα κέντρα ψυχικής υγείας ή στον δήμο που διαμένετε.

Φάρμακα για κατάθλιψη

Η φαρμακευτική αγωγή κατάθλιψης μπορεί να είναι η πιο διαφημιζόμενη θεραπεία για την κατάθλιψη, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι η πιο αποτελεσματική. Η κατάθλιψη δεν είναι μόνο μια χημική ανισορροπία στον εγκέφαλο. Η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση ορισμένων από τα συμπτώματα της μέτριας και σοβαρής κατάθλιψης, αλλά δεν θεραπεύει το υποκείμενο πρόβλημα και συνήθως δεν αποτελεί μακροπρόθεσμη λύση. Εάν σκέφτεστε ότι μόνο  το αντικαταθλιπτικό φάρμακο είναι κατάλληλο για την αντιμετώπιση της κατάθλιψης, φροντίστε να έχετε πληροφορηθεί επαρκώς  από τον  γιατρό σας για την δράση του φαρμάκου  και το πόσο χρόνο θα διαρκέσει η θεραπεία.

Εάν παίρνετε φάρμακα για κατάθλιψη, μην παραβλέπετε άλλες θεραπείες. Οι αλλαγές στον τρόπο ζωής σε συνδυασμό με την ψυχοθεραπεία όχι μόνο βοηθούν στην επιτάχυνση της αποκατάστασης από την κατάθλιψη, αλλά παρέχουν επίσης δεξιότητες για να αποτρέψουν την επανεμφάνιση της.

Τι είναι πένθος και ποια η σημασία του

Όλοι κάποια χρονική στιγμή στη ζωή μας θα βιώσουμε ή μπορεί ήδη να έχουμε βιώσει την απώλεια ενός αγαπημένου μας ανθρώπου. Η αντίδραση του ψυχισμού μας στην δυσάρεστη αυτή απώλεια είναι το πένθος. Το πένθος χαρακτηρίζεται από εκείνο το επώδυνο βαρύ συναίσθημα που επιμένει να θέλει να ριζώσει και να ανακυκλώνει τον ψυχικό πόνο. Το πένθος αναβιώνει το τραύμα της απώλειας, εγκλωβίζει τον ψυχισμό μας και επηρεάζει αρνητικά την καθημερινότητα μας.

Πένθος μπορούμε δυνητικά να εκδηλώσουμε μετά και από οποιαδήποτε άλλη απώλεια συμβεί στην ζωή μας η οποία σχετίζεται με καταστάσεις που έχουμε συναισθηματικά επενδύσει. Όπως η λήξη μιας σχέσης, το διαζύγιο, η ανεργία, η συνταξιοδότηση, η διάγνωση μιας σοβαρής ασθένειας, ο γάμος των παιδιών, η γέννηση παιδιού με αναπηρία, η καταστροφή σπιτιού.

Ο πόνος που θα βιώσουμε στις παραπάνω περιπτώσεις θα είναι αντίστοιχος με την επένδυση που θα έχουμε κάνει, κάτι που διαφέρει από άτομο σε άτομο.Οι προηγούμενες εμπειρίες από απώλειες, η προσωπικότητα, η ψυχική ανθεκτικότητα, η ύπαρξη υποστηρικτικού περιβάλλοντος καθώς και ο τύπος της απώλειας φαίνεται επίσης να συνδέονται με την ένταση του πόνου που θα συνοδεύσει το πένθος.

Η πρώτη αναφορά στα «5 στάδια του πένθους» έγινε από την ψυχίατρο Kubler –Ross (1969). Πρόκειται για εκείνες τις συναισθηματικές φάσεις που θα βιώσει το άτομο με την εμπειρία του πένθους, μέχρι το συναίσθημα του να επανέλθει στο πρότερο λειτουργικό του επίπεδο.

Τα στάδια που διέκρινε η Kubler-Ross είναι :

1ο  στάδιο – Άρνηση για την απώλεια, που επιδρά προστατευτικά στην εκδήλωση του άγχους. Το άτομο μπαίνει στη διαδικασία να διαπραγματευθεί μόνο ότι αντέχει. Μετέπειτα η άρνηση περιορίζεται και αρχίζει η αναγνώριση της απώλειας πλέον ως ένα πραγματικό γεγονός.

2ο στάδιο- Ο θυμός που στρέφεται είτε στον ίδιο τον εαυτό είτε στο πρόσωπο που χάθηκε είτε στους άλλους. Ο θυμός είναι σημαντικό να εκφραστεί, καθώς  συνδέεται άμεσα με την απώλεια και την ένταση του πόνου που βιώνεται.

3ο στάδιο- Διαπραγμάτευση η οποία αφορά τις σκέψεις του ατόμου για να δημιουργηθούν εκείνες οι συνθήκες που θα αποτρέψουν την απώλεια .Μάλιστα στο στάδιο αυτό θα υπάρχουν ενοχικά συναισθήματα και τύψεις σχετικές με πιθανές ενέργειες, που θα μπορούσε το άτομο να είχε κάνει, για να μη συμβεί το μοιραίο.

4ο στάδιο- Κατάθλιψη που είναι η φυσιολογική αντίδραση του ψυχισμού στην συνειδητοποίηση της απώλειας. Το άτομο βιώνει πλέον την στεναχώρια, τον φόβο, την αβεβαιότητα. Επίσης μπορεί να εκδηλώσει ευσυγκινησία, διαταραχή στον ύπνο, ανηδονία, αύξηση ή μείωση της όρεξης, απόσυρση στον εαυτό, κλινοφιλία και απαισιόδοξες σκέψεις.

5ο στάδιο-Αποδοχή της νέας πραγματικότητας, όπως έχει διαμορφωθεί μετά την απώλεια. Υπάρχει πλέον η αναγνώριση της απώλειας και κυριαρχεί η επιθυμία να υπάρχει μια λειτουργικότητα στην καθημερινότητα του ανθρώπου, ακόμα και για να μπορέσει μελλοντικά να επενδύσει πάλι.

Η χρονική διάρκεια του κάθε σταδίου διαφέρει από άτομο σε άτομο. Στην πλειοψηφία όμως των περιπτώσεων τα στάδια του πένθους θα συμβούν για να υπάρξει η ψυχική ανασυγκρότηση. Όμως σε κάποιους ανθρώπους το ψυχικό αποτύπωμα του πένθους είναι τόσο βαρύ, που δεν τους επιτρέπει να νοηματοδοτήσουν την απώλεια και να την διαχειριστούν. Έτσι υπάρχει η διαιώνιση του πένθους, που ουσιαστικά τους ακινητοποιεί, καθώς το πένθος δεν επιλύεται και επηρεάζει με δυσμενή τρόπο την ποιότητα της ζωής τους. Σε αυτή την συνθήκη είναι σημαντικό να υπάρξει η υποστήριξη από ένα ψυχολόγο, που θα βοηθήσει στην ανακούφιση του ψυχικού πόνου και την επίλυση του πένθους.

Burn out Αστυνομικού Επαγγέλματος

Το επάγγελμα του Αστυνομικού κατατάσσεται στις πρώτες πιο αγχωτικές εργασίες στον κόσμο και αυτό οφείλετε τόσο στην φύση της εργασίας όσο και στις επιρροές των πολλαπλών χαρακτήρων που σχετίζονται με το εργασιακό περιβάλλον.

   Αν στην αρχή ο Αστυνομικός αντιπροσώπευε την βασική μονάδα του Νομικού Κατασταλτικού Συστήματος,στην σύγχρονη εποχή ο ρόλος της οργάνωσης αλλά και η επιβολή του καθήκοντος έχει υποστεί βαθιές αλλαγές, καθώς εξελίσσεται μαζί με τους κανόνες της κοινωνίας.
   Το στρες γενικά ορίζεται ως μία συγκεκριμένη σχέση μεταξύ του ατόμου και του περιβάλλοντος, που εκτιμάται από το άτομο είτε ως επαχθής είτε ως υπερβολική είτε καταντά ως επικίνδυνη για την ποιότητα ζωής του και εμφανίζεται όταν οι απαιτήσεις που τίθενται από το περιβάλλον, όπως τις αντιλαμβάνεται το άτομο, υπερβαίνουν τις δυνατότητές του από αυτό. Το στρες που σχετίζεται με την εργασία είναι πλέον σύγχρονη ασθένεια είτε ψυχική είτε και σωματική. Έρευνες αναφέρουν ότι ένα στα τρία άτομα εμφανίζουν εργασιακό στρες, στους Αστυνομικούς το ποσοστό αυτό μεγαλώνει! Οι ταχείες πλέον κοινωνικές και οικονομικές αλλαγές, η παγκοσμιοποίηση, η τρομοκρατία και κατά συνέπεια  η αύξηση της εγκληματικότητας, είναι μερικοί από τους παράγοντες που δημιουργούν δύσκολες συνθήκες που ο Αστυνομικός θα πρέπει να διαχειριστεί και να αντιμετωπίσει τόσο το άγχος των θυμάτων στα περιστατικά που καλείτε να καλύψει, όσο και το άγχος που βιώνει ο ίδιος. Το στρες που υφίστανται οι αστυνομικοί οριοθετείτε σε δύο ευρύτερες κατηγορίες, ανάλογα με τις πηγές προέλευσης του, όπως αυτές εντοπίζονται στον επαγγελματικό τους τομέα:
   -Παράγοντες σχετιζόμενοι με την οργανωτική δομή του Αστυνομικού Σώματος (π.χ. ιεραρχία,  σχέσεις με ανωτέρους, δυνατότητες εξέλιξης, έλλειψη κατάρτισης και εκπαίδευσης, έλλειψη εξοπλισμού, χαμηλές οικονομικές απολαβές
   -την φύση του ίδου του επαγγέλματος – κίνδυνος, τραυματισμός, επαναλαμβανόμενη έκθεση στον ανθρώπινο πόνο, αβέβαιο ωράριο εργασίας, σκληρή κριτική από το κοινωνικό σύνολο κ.α.)
Εντυπωσιακό είναι δε, ότι η Οργανωτική δομή της Υπηρεσίας, επηρεάζει πιο έντονα τους Αστυνομικούς από ότι το επικίνδυνο του επαγγέλματος και αυτό γιατί επιστρατεύουν ως Άμυνα την υποβάθμιση του κινδύνου και παράλληλα, αν οι επιχειρήσεις και συλλήψεις οι οποίες συμμετείχαν έχουν αίσιο τέλος, νιώθουν ικανοποίηση και πληρότητα αδιαφορώντας για τον κίνδυνο που εκτέθηκαν.
   Οι σύγχρονοι ερευνητές έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το στρες χωρίζεται σε δύο κατηγορίες, το ”καλό” δημιουργικό στρες που δίνει ενέργεια και εγρήγορση για να δραστηριοποιηθεί το άτομο-και το ”κακό” δυσλειτουργικό στρες που προκαλεί προβλήματα στην καθημερινότητα του ατόμου, στην επαγγελματική του απόδοση, στα αντανακλαστικά που αντιδρά στις προκλήσεις, στις σχέσεις του με τους συναδέλφους και την οικογένεια του. Δυστυχώς ο αστυνομικός δεν έχει, ”καλή” ή ”κακή” περίοδο, το έργο του χαρακτηρίζεται από συνεχή παρουσία και επίδραση όλων των στρεσογόνων παραγόντων που αναφέρθηκαν παραπάνω, καθώς δεν παύουν στιγμή να υπάρχουν. Η επανάληψη των ισχυρών στρεσογόνων επιθέσεων και η μη έγκαιρη και αποτελεσματική τους διαχείριση, έχει ως αποτέλεσμα διάφορα ψυχικά συμπτώματα, όπως εξάντληση, κόπωση, κατάθλιψη, δυσθυμία, αντικοινωνική συμπεριφορά, ευερεθιστικότητα, αποδιοργάνωση, αλλαγές στην συμπεριφορά,
έλλειψη ενδιαφέροντος, επιθετικότητα, κυνισμό, βιαιότητα αλκοολισμό κ.α.-αλλά και σωματικά συμπτώματα όπως, υπέρταση, υπόταση, γαστρεντερολογικές διαταραχές, τάσεις λιποθυμίας, ζάλη, κεφαλαλγία κ.α. και σε πολλές περιπτώσεις  οδηγούν σε σοβαρές ασθένειες όπως καρδιοπάθειες, έλκος, εγκεφαλικά επεισόδια ακόμα και καρκίνο. Χαρακτηριστικό είναι ότι ο μέσος όρος ζωής είναι σήμερα στα 72 έτη, στους αστυνομικούς φτάνει μόλις τα 66 έτη! Ένας ακόμα επιβαρυντικός παράγοντας είναι το κυλιόμενο 24ωρο ωράριο, που διαταράσσει το βιολογικό ρολόι, καθώς καλείτε να έχει την ίδια απόδοση σε όλες τις ώρες τις ημέρας και της νύχτας, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με την ανθρώπινη φύση. Μελέτες έχουν δείξει ότι εργασία με βάρδιες επηρεάζουν την θερμοκρασία του αίματος, τον μεταβολισμό, την πνευματική διαύγεια, τον ύπνο και κατά συνέπεια την κοινωνική και οικογενειακή ζωή.
Η Επαγγελματική Εξουθένωση (διεθνώς γνωστή με τον όρο Burn out) απασχολεί πολλούς ερευνητές παγκόσμια, ιδιαίτερα στο αστυνομικό επάγγελμα καθώς οι δείκτες είναι ιδιαίτερα μεγάλοι. Μέχρι σήμερα έχει καταδειχθεί ότι σχετίζεται με τα χρόνια υπηρεσίας, με τον βαθμό, καθώς και ιδιοσυγκρασιακά χαρακτηριστικά. Σε επίπεδο συνεπειών σχετίζεται με  την  χαμηλή απόδοση, πρόθεση παραίτησης, συχνές ασθένειες/απουσίες από την υπηρεσία, υπερβολική χρήση βίας και αρνητική στάση ένταντι των πολιτών.. Ο κυνισμός ή αλλιώς αποπροσωποίηση, είναι ιδιαίτερα αισθητός στους αστυνομικούς. Προκειμένου να ανταπεξέλθουν στην άσχημη αυτή ψυχοσωματική κατάσταση (burn out) που αναφέραμε παραπάνω, αναπτύσσουν κυνισμό έναντι των πολιτών με συνέπεια την μη αποτελεσματική αντιμετώπιση των προβλημάτων τους και την υπερβολική χρήση βίας.
   Σε αυτό το σημείο αξίζει να αναφερθεί ότι συνοπτικά η εξουθένωση στο επάγγελμα του αστυνομικού, εδράζει στην αίσθηση ότι “η δουλειά μου δεν είναι αρκετά αξιόλογη” και θα πρέπει να αναρωτηθούμε πως είναι δυνατόν να επιτελέσει αξιόλογο έργο όταν αισθάνεται ότι η κοινωνία που έχει ορκιστεί να υπηρετεί και να προστατεύει με την ζωή του, τις περισσότερες φορές φαίνεται να μην αναγνωρίζει την προσφορά του.
θλίψη-των-ματιώνθλίψη-των-ματιών

Συνομιλώντας με τη θλίψη των ματιών

Οι εκφράσεις του προσώπου πιστεύεται ότι αποκαλύπτουν την τρέχουσα συναισθηματική και ψυχική κατάσταση και τα κίνητρα ενός ατόμου και, επομένως, χρησιμεύουν στη ρύθμιση της συμπεριφοράς στις κοινωνικές αλληλεπιδράσεις του. Σε ένα πρόσωπο, οι δύο κύριες εκφραστικές πηγές εμπλέκουν τις περιοχές των ματιών και του στόματος. Σύμφωνα με τη λαογραφία, τα μάτια είναι «το παράθυρο προς την ψυχή» ή «ο καθρέφτης της ψυχής». Οι επιστημονικές προσεγγίσεις έχουν δείξει τη σημασία της περιοχής των ματιών στην επικοινωνία και στην αναγνώριση της συναισθηματικής έκφρασης. Δηλαδή, στο βλέμμα των ανθρώπων αντανακλώνται οι σκέψεις, τα συναισθήματα, η διάθεση και τα βιώματά τους.
Η επαφή με τα μάτια θα επιτρέψει στον παρατηρητή να αναπαράγει και να βιώσει την κατάσταση που αισθάνεται ο εκφραστής, να εδραιώσει την ενσυναίσθηση και την ανάγνωση του νου, στα συναισθήματα και τις προθέσεις άλλων ανθρώπων. Αυτό σημαίνει πως ο παρατηρητής μπορεί να καταλάβει αν ο εκφραστής είναι χαρούμενος, λυπημένος, εξοργισμένος, απλά και μόνο παρατηρώντας το βλέμμα του. Κατά συνέπεια, τα μάτια πρέπει να είναι μία ισχυρή και αξιόπιστη πηγή συναισθηματικών πληροφοριών. Ένα ερώτημα που γεννάται είναι το κατά πόσο η έκφραση των ματιών είναι αδιαπέραστη από επιρροές από άλλες εκφραστικές πηγές σε ένα πρόσωπο (και έτσι τα μάτια θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως γνήσιος και αξιόπιστος «καθρέφτης της ψυχής») ή, μάλλον, αν η έκφραση των ματιών είναι διαπερατή από τα αποτελέσματα προβολής από άλλες περιοχές προσώπου, όπως το στόμα (και, επομένως, η λειτουργία του «καθρέφτη» θα παραμορφωνόταν και η εντύπωση που θα προέκυπτε από τα μάτια θα μπορούσε να είναι παραπλανητική) και, τελικά, αν η πληροφορία που παίρνει ο παρατηρητής είναι αξιόπιστη.
Για να απαντηθεί αυτό το ερώτημα πρέπει να παρατηρήσουμε ότι η «ανάγνωση» του βλέμματος είναι εξαιρετικά δύσκολη όταν παύει να είναι επιφανειακή. Και αυτό συμβαίνει καθώς υπάρχουν άνθρωποι που χρησιμοποιούν τα μάτια τους ως κοστούμι της θλίψης. Μίας μόνιμης θλίψης που κουβαλούν σχεδόν σε όλη τους τη ζωή και είναι αδύνατο κάποιος να την προσπελάσει αν δεν φροντίσει να δει πέρα από το βλέμμα. Πολλοί ερμηνεύουν τη θλίψη που παρατηρούν στο βλέμμα τους ως κατάθλιψη, συχνά λυπούνται το άτομο, θεωρούν πως είναι μίζερο και αντικοινωνικό, γεγονός που συχνότατα δεν συνάδει με την κοινωνική έκφραση και συμπεριφορά του ατόμου. Η θλίψη που περιφέρεται στα μάτια τους έχει τις ρίζες της σε τραυματικά γεγονότα που συνέβησαν στη ζωή τους τα οποία, όμως, αποδέχθηκαν ως συμβάντα, αποδεχόμενοι, ίσως, ταυτόχρονα μία μοιρολατρική στάση ζωής. Γνωρίζουν πως έχουν καταπληκτικές ιστορίες να διηγηθούν, ιστορίες που ακροβατούν ανάμεσα στην ευτυχία και στη δυστυχία, ιστορίες με έντονη συναισθηματική δραστηριότητα που τους έχουν αλλάξει, όχι όμως μεταμορφώσει. Γνωρίζουν επίσης πως οι χρόνοι που διαθέτουν οι παρατηρητές για αυτούς είναι περιορισμένοι, διότι στην κοινωνία της ταχύτατης ανάπτυξης της κοινωνίας της πληροφορίας και, παράλληλα, της ταχύτατης ανάπτυξης της αποξένωσης, σπάνια θα ασχοληθεί κάποιος με την ουσιαστική αποκωδικοποίηση των βαθύτερων μηνυμάτων που εκπέμπει το βλέμμα των θλιμμένων. Οι άνθρωποι αυτοί προτιμούν να κρύψουν τη θλίψη πίσω από το βλέμμα τους, λανσάροντας ταυτόχρονα το πιο λαμπρό τους χαμόγελο και χαμηλώνοντας τα μάτια, όχι από ντροπή ή φόβο αλλά για να μην εκτεθούν στους «επιφανειακά βλέποντες». Όσο μεγάλο κι αν είναι το χαμόγελο που στολίζει το πρόσωπό τους, όσο δυνατό και αν είναι το γέλιο τους, το βλέμμα τους παραμένει πάντα θλιμμένο. Έτσι, σπάνια κάποιος καταλαβαίνει αυτή τη θλίψη και, ακόμα περισσότερο, σπάνια κάποιος ασχολείται.
Οι άνθρωποι με τη μόνιμη θλίψη στα μάτια φαίνονται απρόσιτοι, ωστόσο, μάλλον, έχουν καταλάβει πως δεν υπάρχει απόλυτη ευτυχία ούτε βέβαια απόλυτη δυστυχία, αλλά ψήγματα ευτυχίας και δυστυχίας που χάνονται σε κλάσματα δευτερολέπτου. Έμαθαν, συνήθως με άσχημο τρόπο, πως ό,τι έχουμε είναι το «τώρα» και βιάζονται να κερδίσουν χρόνο, λυπημένοι για αυτά που δεν πρόλαβαν να ζήσουν, ή για κάποια που συγχώρησαν ή αποδέχτηκαν. Αυτές οι διαπιστώσεις τους κάνουν απρόσιτους, περίεργους, μόνους. Στην πραγματικότητα, το κοστούμι της θλίψης το φορούν για να υπενθυμίζουν στους εαυτούς τους τις πληγές τους που τους βοήθησαν να ωριμάσουν. Το φορούν για να υπενθυμίζουν στους γύρω τους πως λαχταρούν να αγαπήσουν και να αγαπηθούν, να ζήσουν τις χαρές της ζωής στο έπακρο.

Είναι σίγουρα γοητευτικό και αξίζει τον κόπο να τα κάνουμε αυτά τα θλιμμένα μάτια να χαμογελάσουν. Είναι καθαρά θέμα πρόκλησης! Σαν βγεις στον πηγαιμό των ματιών…!

bullying

Bullying: Μια Σκοτεινή Πραγματικότητα για το Μέλλον

Το Μπούλινγκ, στα αγγλικά λεγόμενο ως εκφοβισμός, είναι κάτι που πολύ πρόσφατα, ξεκίνησε να υπεισέρχεται στον δημόσιο διάλογο, ως φαινόμενο και θεωρητική του μελέτη.Έχει όμως μακρά ιστορία, πολλά ανώνυμα και όποια ομολογημένα επώνυμα θύματα, που μπορεί κανείς να πει ότι αν ήταν πόλεμος, θα προσέγγιζε τα θύματα της Βέρμαχτ. Ακούγεται ειρωνικό,αλλά δεν είναι. Ο εκφοβισμός ήτανε μία από τις αιτίες πρόσφατων τραγωδιών, όπως στο σχολείο Κολούμπια, και στα δικά μας δεδομένα η περίπτωση του μικρού Άλεξ, αλλά και του φοιτητή Ευάγγελου Γιακουμάκη: από τη μία η σύνθετη αφορμή που έδωσε,η οπλοκατοχή στις ΗΠΑ, το Gaming, αλλά και η υποβάθμιση της προσωπικότητας των δραστών, που αυτοκτόνησαν, ως την εξαφάνιση και την δολοφονία του μικρού Άλεξ και την αυτοκτονία του φοιτητή Γιακουμάκη, είναι ξεκάθαρο ότι ο εκφοβισμός δύναται να οδηγήσει στα άκρα το άτομο. Και αντίστοιχα την απάντηση στην επιθετικότητα να την στρέψει ή πάνω του ή ακόμα και στους θύτες αμυνόμενος, ή σε απλώς τρίτους καταστροφικά.

Πέραν των περιπτώσεων αυτών, κι άλλες απασχόλησαν, φυσικά, τον δημόσιο διάλογο. Άνθρωποι που δυσανεκτούν ανεξήγητα(;), και παράλογα στο διαφορετικό, αν δεν το εκλογικεύουν, αισθάνονται αναπόδεικτα όπως φαίνεται, ότι πρέπει να ισιώσουν περίπου μεσσιανικά, ότι μοιάζει παράξενο, παράταιρο, ανόμοιό τους. Παντού είναι παραδόξως, όπως ομολογούν οι αντίστοιχοι φορείς στο σχολείο, στα πανεπιστήμια, στον στρατό, στις γειτονιές και στους χώρους εργασίας, οι μάχες για την ατομική υπόληψη δεν σταματούν.

Σε πρόσφατες έρευνες, η Ελλάδα έρχεται 4η στον σχολικό εκφοβισμό, και παρά τις υποσχέσεις για καταπολέμηση του,το φαινόμενο δεν ελαττώνεται δραστικά. Πλην αυτού, ο εκφοβισμός είναι κάτι που δεν είναι ξένο και με το φαινόμενο της μετουσίωσης. Η εργασιακή ιεραρχία και γενικά η ιεραρχία, δεν σταματά, για να εφαρμοστεί το ορθόν, να χρησιμοποιεί έως και την προσβολή για να το επιτύχει, η οποία με την σειρά της δεν αφήνει παρά μνησικακία πίσω της…

Βεβαίως,θα πρέπει να μην αφήσουμε το άρθρο, να ολοκληρωθεί αν δεν θιγεί το θέμα της σεξουαλικής παρενόχλησης, κυρίως στον εργασιακό χώρο. Επρόκειται για μάστιγα της εποχής, όπου η εργοδοσία χρησιμοποιεί τα σώματα των εργαζομένων σε μία ανίερη ανταλλαγή, όπου η ανάγκη επιβίωσης του θύματος για εργασία και επιβίωση, ανταλλάσσεται με την φιλήδονη ικανοποίηση του θύτη, με μοχλό πίεσης την απόλυση.

Το μικρό αυτό σημείωμα για τον εκφοβισμό, δεν είναι παρά ένα ακόμα, στην πληθώρα άλλων. Είναι τέλος, μία κραυγή αγωνίας, για ένα θέμα, το οποίο έχει δείξει η ιστορία του, αν δεν αντιμετωπιστεί, έστω και μακρόχρονα, θα εγκυμονεί νέους κινδύνους, όπως επιμαρτυρεί τραγικά η πρώτη τραγωδία με αιτία τον εκφοβισμό, το σχολείο Κολούμπια.

Κρίση πανικού: Τα συμπτώματα, τα αίτια, η θεραπεία

Κρίσεις πανικού

Τι είναι η κρίση πανικού;

Κρίση πανικού είναι η απότομη έναρξη έντονου φόβου ή δυσφορίας που φτάνει στην κορύφωσή της μέσα σε λίγα λεπτά και περιλαμβάνει πολλά από τα ακόλουθα συμπτώματα:

  • Αύξηση παλμών ή επιτάχυνση του καρδιακού ρυθμού
  • Τάση για εμετό
  • Ρίγη
  • Αίσθημα δύσπνοιας ή πνιγμού
  • Πόνο στο στήθος ή δυσφορία
  • Κοιλιακή δυσφορία ή ναυτία
  • Ζάλη, ελαφριά κεφαλαλγία, αίσθημα εξασθένισης ή αστάθειας
  • Αίσθημα απότομης αύξησης ή μείωσης της θερμοκρασίας του σώματος
  • Μούδιασμα ή μυρμήγκιασμα
  • Αποπροσανατολισμός (αίσθηση μη-πραγματικότητας) ή αποπροσωποποίηση (το άτομο νοιώθει αποσπασμένο από τον εαυτό του)
  • Φόβος απώλειας ελέγχου
  • Φόβος θανάτου

 

Οι θεραπείες για την αντιμετώπιση των κρίσεων πανικού περιλαμβάνουν ψυχοθεραπεία και γνωσιο-συμπεριφοριστική θεραπεία. Αυτή η βραχυπρόθεσμη θεραπεία αποσκοπεί στην ενεργοποίηση των ατόμων που πάσχουν από κρίσεις πανικού να ανακαλύψουν ικανότητες που θα τους βοηθήσουν να αλλάξουν τον τρόπο σκέψης τους καθώς επίσης τα πρότυπα συμπεριφοράς. Επιπλέον, σε συνδυασμό με την ψυχοθεραπεία, μπορεί να χορηγηθεί φαρμακευτική αγωγή, ενώ οι τεχνικές χαλάρωσης και αναπνοής είναι δυνατό να βοηθήσουν την επιτυχή αντιμετώπιση των κρίσεων πανικού.

 

Τι πρέπει να κάνετε εάν πιστεύετε ότι κάποιος παθαίνει κρίση πανικού;

Αν κάποιος βιώνει τα παραπάνω συμπτώματα και υποψιάζεστε ότι παθαίνει κρίση πανικού, θα πρέπει πρώτα να τον ρωτήσετε εάν γνωρίζει τι συμβαίνει και αν είχε υποπέσει σε κρίση πανικού πριν. Αν του είχε συμβεί και άλλο περιστατικό κρίσης πανικού και πιστεύει ότι αντιμετωπίζει ένα καινούριο περιστατικό εκείνη τη στιγμή, ρωτήστε τον αν χρειάζεται κάποια βοήθεια και δώστε τη. Αν βοηθάτε κάποιον που δεν γνωρίζετε, συστήστε τον εαυτό σας.

 

Τι πρέπει να πείτε και να κάνετε αν ξέρετε ότι το άτομο βιώνει μία κρίση πανικού;

Είναι σημαντικό να παραμείνετε ήρεμοι και να μην πανικοβληθείτε οι ίδιοι. Μιλήστε στο άτομο με έναν καθησυχαστικό αλλά σταθερό τρόπο και να είστε υπομονετικοί. Μιλήστε με σαφήνεια και σιγουριά και χρησιμοποιήστε σύντομες και σαφείς προτάσεις. Αντί να κάνετε υποθέσεις σχετικά με το τι χρειάζεται το άτομο, ρωτήστε τον απευθείας τι πιστεύει ότι μπορεί να χρειάζεται. Αναγνωρίστε ότι ο τρόμος που αισθάνεται το άτομο είναι απολύτως πραγματικός, αλλά βεβαιώστε τον ότι μία κρίση πανικού, αν και πολύ τρομακτική, δεν είναι απειλητική για τη ζωή ή επικίνδυνη. Βεβαιώστε το άτομο σε κρίση πως είναι ασφαλές και ότι τα συμπτώματα θα περάσουν.

 

Τι πρέπει να πείτε και να κάνετε όταν τελειώσει η επίθεση πανικού;

Αφού η κρίση πανικού έχει υποχωρήσει, ρωτήστε το άτομο αν γνωρίζει από πού μπορεί να πάρει πληροφορίες για την αντιμετώπιση των κρίσεων πανικού. Ενημερώστε το άτομο ότι σε περίπτωση που οι επιθέσεις πανικού εμφανιστούν ξανά και του προκαλέσουν δυσφορία, θα πρέπει να απευθυνθεί σε κατάλληλο ειδικό. Βεβαιώστε το άτομο ότι υπάρχουν διαθέσιμες αποτελεσματικές θεραπείες τόσο για τις κρίσεις πανικού όσο και για τη διαταραχή πανικού.

 

Οι κρίσεις πανικού, η διαταραχή πανικού και η αγοραφοβία

Μία κρίση πανικού δεν είναι ψυχική διαταραχή. Στην πραγματικότητα, περισσότεροι από έναν στους πέντε ανθρώπους αντιμετωπίζουν μία ή περισσότερες κρίσεις πανικού στη διάρκεια της ζωής τους, αλλά λίγοι συνεχίζουν να αναπτύσσουν διαταραχή πανικού ή αγοραφοβία (διαταραχές άγχους που σχετίζονται με κρίσεις πανικού).

 

Κριτήρια για διαταραχή πανικού

Επαναλαμβανόμενες, απροσδόκητες κρίσεις πανικού και, για τουλάχιστον ένα μήνα:

  • ανησυχία για πιθανές μελλοντικές κρίσεις πανικού.
  • ανησυχία για τις πιθανές συνέπειες των κρίσεων πανικού, όπως ο φόβος της απώλειας ελέγχου ή καρδιακές δυσλειτουργίες.
  • σημαντική αλλαγή στη συμπεριφορά που σχετίζεται με τις κρίσεις πανικού.

 

Κριτήρια για αγοραφοβία

Άγχος για μέρη ή καταστάσεις όπου το άτομο φοβάται ότι μπορεί να βιώσει κάποια κρίση πανικού. Το επίκεντρο του άγχους είναι ότι θα είναι δύσκολο να ξεφύγει από τον τόπο που βρίσκεται αν εμφανιστεί μία κρίση πανικού ή ότι δεν θα υπάρξει κανένας που να μπορεί να βοηθήσει. Τα παραπάνω οδηγούν το άτομο στο να αποφεύγει να βρίσκεται σε τόπους ή καταστάσεις που αποτελούν το επίκεντρο του άγχους. Ορισμένα άτομα αποφεύγουν μόνο μερικές θέσεις ή καταστάσεις (όπως, εμπορικά κέντρα, οδήγηση ή πολυσύχναστα μέρη) και άλλοι μπορεί να δυσκολεύονται να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους.

Μερικοί άνθρωποι μπορεί να αναπτύξουν διαταραχή πανικού ή αγοραφοβία μετά από μερικές επιθέσεις πανικού, ενώ άλλοι μπορεί να εμφανίσουν πολλές κρίσεις πανικού χωρίς να αναπτύξουν κάποια από αυτές τις διαταραχές.

Holidays Blues

“Holiday Blues”: Απλές συμβουλές διαχείρισης

Για μερικούς από εμάς οι διακοπές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς είναι μία περίοδος εορτασμού, ευθυμίας και απόλαυσης, ωστόσο για άλλους οι διακοπές αυτές φέρνουν ανεπιθύμητους επισκέπτες, άγχος και κατάθλιψη, Πρόκειται για το φαινόμενο που ονομάζεται «holiday Blues». Τα blues των διακοπών μπορούν να επηρεάσουν τόσο τους άνδρες όσο και τις γυναίκες, νέους και ηλικιωμένους. Κατά την περίοδο αυτή εμφανίζονται συναισθήματα θλίψης, άγχους και ευερεθιστότητας. Μερικές φορές αυτά τα συναισθήματα είναι παρόντα και πριν τις εορτές, αλλά εντείνονται, ειδικότερα αυτές τις μέρες, με τις απαιτήσεις αγορών, τα πάρτι, τις οικογενειακές συγκεντρώσεις, τις σχολικές εορτές, τις μη-ρεαλιστικές προσδοκίες, την υπερβολική εμπορευματοποίηση και την αδυναμία μερικών ανθρώπων να είναι μαζί με την οικογένειά τους.

Το άγχος και η κατάθλιψη των διακοπών είναι συχνά αποτέλεσμα τριών βασικών σημείων. Η κατανόηση αυτών των σημείων ενεργοποίησης του άγχους και της θλίψης μπορεί να μας βοηθήσει να προγραμματίσουμε τους τρόπους με τους οποίους θα τα αντιμετωπίσουμε. Τα τρία βασικά σημεία ενεργοποίησης του άγχους διακοπών ή της κατάθλιψης:

Σχέσεις. Οι σχέσεις μπορούν να προκαλέσουν αναταραχή, συγκρούσεις ή άγχος ανά πάσα στιγμή. Ωστόσο, οι εντάσεις είναι συχνά υψηλές κατά τη διάρκεια των διακοπών. Οι οικογενειακές παρεξηγήσεις και συγκρούσεις μπορούν να ενταθούν, ειδικά εάν τα μέλη της οικογένειας περνούν αρκετό χρόνο μαζί για αρκετές ημέρες. Συχνά τα μέλη της οικογένειας έχουν διαφορετικές προσωπικότητες, ανάγκες και ενδιαφέροντα. Από την άλλη πλευρά, εάν κάποιος περνά τις διακοπές χωρίς κάποιο αγαπημένο του πρόσωπο, είναι πιθανό να νοιώσει ιδιαίτερα μοναχικός ή λυπημένος.

Οικονομικά. Όπως και οι σχέσεις μας, η οικονομική μας κατάσταση μπορεί να προκαλέσει άγχος οποιαδήποτε στιγμή του χρόνου. Όμως, η υπερβολική κατανάλωση κατά τη διάρκεια των διακοπών για δώρα, ταξίδια, φαγητό και ψυχαγωγία μπορεί να αυξήσει το άγχος καθώς προσπαθούμε να τα βγάλουμε πέρα με σκοπό να είναι ευχαριστημένοι όλοι οι αγαπημένοι μας άνθρωποι. Αυτή η αγωνία μπορεί να μας αφήσει με συμπτώματα κατάθλιψης, όπως απελπισία, θλίψη και ανικανότητα.

Φυσικές Απαιτήσεις. Η πίεση των αγορών, η παρακολούθηση κοινωνικών εκδηλώσεων και η προετοιμασία γευμάτων διακοπών μπορεί να σας εξουθενώσει. Η αίσθηση εξάντλησης αυξάνει το στρες, δημιουργώντας έναν φαύλο κύκλο. Η άσκηση και ο ύπνος αποτελούν καλά «αντίδοτα» για το άγχος και την κόπωση. Οι υψηλές απαιτήσεις, το άγχος, η έλλειψη άσκησης και η υπερβολική κατανάλωση τροφίμων και ποτών – αποτελούν όλα τα συστατικά για τη σωματική εξάντληση αυτών των ημερών.

Συνοπτικά, οι λόγοι εμφάνισης αυτών των αρνητικών συναισθημάτων κατά την εορταστική περίοδο περιλαμβάνουν:

• Μη-ρεαλιστικές προσδοκίες·

• Προσπάθεια προσέγγισης της τελειότητας στην οργάνωση των εορταστικών εκδηλώσεων·

• Η απασχόληση με τον προγραμματισμό, τα ψώνια, το μαγείρεμα, την καθαριότητα εν όψει των γιορτών μπορεί να οδηγήσει σε κόπωση·

• Αναμνήσεις αγαπημένων που δεν είναι πια κοντά μας·

• Η οικογενειακή συνύπαρξη για αρκετές μέρες είναι δυνατό να αυξήσει το άγχος·

• Οι προηγούμενες διακοπές μπορεί να ήταν δύσκολες. Η ζωή μας μπορεί να μην είναι τόσο εκπληρωμένη όσο θα θέλαμε·

• Μπορεί να υπάρχουν συναισθήματα μοναξιάς, θλίψης ή θυμός·

• Για ορισμένους, η εορταστική περίοδος αποτελεί περίοδο αυτοαξιολόγησης που μπορεί να αντανακλά τις αποτυχίες του παρελθόντος, ένα αβέβαιο μέλλον, τα συναισθήματα της μοναξιάς και την ένταση·

• Οι συχνές αντιδράσεις κατά τη διάρκεια των διακοπών περιλαμβάνουν πονοκεφάλους, υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, υπερβολική κατανάλωση τροφής ή έλλειψη φαγητού, δυσκολία στον ύπνο, αίσθημα μοναξιάς, λύπης, άγχους και ευερεθιστότητας.

Όταν το άγχος είναι στο αποκορύφωμά του, είναι δύσκολο να σταματήσει. Επομένως, θα πρέπει να προσπαθήσετε να αποφύγετε το άγχος πριν κάνει την εμφάνισή του, ειδικά εάν γνωρίζετε ότι οι ημέρες των διακοπών σάς είχαν δυσκολέψει συναισθηματικά στο παρελθόν.

Συμβουλές που μπορείτε να λάβετε υπόψη σας για να αποφύγετε το άγχος και την κατάθλιψη των διακοπών:

1. Αναγνωρίστε τα συναισθήματά σας. Εάν ένας αγαπημένος είναι άρρωστος ή έχει πεθάνει ή δεν είστε σε θέση να είστε μαζί με τους αγαπημένους σας, συνειδητοποιήστε ότι είναι φυσιολογικό να αισθανθείτε θλίψη ή λύπη. Εάν θελήσετε, μπορείτε να αφιερώσετε χρόνο μόνο για να κλάψετε ή να εκφράσετε τα συναισθήματά σας. Δεν μπορείτε να αναγκάσετε τον εαυτό σας να είναι ευτυχισμένος μόνο και μόνο επειδή είναι η εορταστική περίοδος.

2. Ζητήστε υποστήριξη. Εάν αισθάνεστε απομονωμένοι, αναζητήστε κοινωνικές υπηρεσίες ή εθελοντικές ομάδες. Η εμπλοκή και η βοήθεια των άλλων μπορεί να βοηθήσει ώστε να μη νοιώθετε μόνοι και απομονωμένοι και η χαρά της προσφοράς μπορεί να σας προσφέρει προσωπική αγαλλίαση.

3. Να είστε ρεαλιστές. Καθώς οι οικογένειες μεγαλώνουν και αλλάζουν, συχνά αλλάζουν επίσης οι παραδόσεις και οι τελετουργίες. Μείνετε με εκείνους που μπορείτε και θέλετε. Αλλά δεχτείτε ότι μπορεί να χρειαστεί να αφήσετε άλλους. Για παράδειγμα, αν τα ενήλικα παιδιά σας και τα εγγόνια δεν μπορούν όλοι να συγκεντρωθούν στο σπίτι σας, ως συνήθως, βρείτε νέους τρόπους για να γιορτάσετε μαζί από μακριά, όπως η κοινή χρήση φωτογραφιών, e-mail ή τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

4. Αφήστε τις διαφορές στην άκρη. Αποδεχτείτε την οικογένεια και τους φίλους όπως είναι, ακόμα και αν δεν ανταποκρίνονται στις προσδοκίες σας. Εξασκηθείτε στη συγχώρεση. Αφήστε τα παράπονα μέχρι να βρεθεί μία πιο κατάλληλη στιγμή για συζήτηση. Να δείχνετε κατανόηση αν οι άλλοι είναι αναστατωμένοι όταν κάτι πάει στραβά. Είναι πολύ πιθανό να βιώνουν και αυτοί τα αποτελέσματα του άγχους των διακοπών και της κατάθλιψης.

5. Κρατήστε έναν προϋπολογισμό. Πριν πάτε για ψώνια, αποφασίστε πόσα χρήματα μπορείτε να αντέξετε οικονομικά να δαπανήσετε για δώρα και άλλα αντικείμενα. Στη συνέχεια, τηρήστε τον προϋπολογισμό. Εάν δεν το κάνετε, θα αισθάνεστε άγχος και ένταση για μήνες μετά, ενώ αγωνίζεστε να πληρώσετε τους λογαριασμούς. Δεν μπορείτε να αγοράσετε την ευτυχία με μία χιονοστιβάδα δώρων. Κάντε μία φιλανθρωπία στο όνομα κάποιου, δώστε χειροποίητα δώρα ή ξεκινήστε μία ανταλλαγή οικογενειακών δώρων.

6. Μάθετε να λέτε όχι. Πιστέψτε το ή όχι, οι άνθρωποι θα καταλάβουν αν δεν μπορείτε να κάνετε κάποια πράγματα. Εάν λέτε ναι μόνο σε αυτά που πραγματικά θέλετε να κάνετε, θα αποφύγετε να αισθάνεστε δυσαρέσκεια ή απογοήτευση.

7. Μην εγκαταλείπετε τις υγιεινές συνήθειες. Η υπερβολική κατανάλωση φαγητού ή αλκοόλ προσθέτει άγχος και ενοχές. Προσπαθήστε να κοιμάστε καλά και να βρίσκετε χρόνο για σωματική άσκηση.

8. Πάρτε αναπνοή. Να βρίσκετε χρόνο για τον εαυτό σας. Ανανεώστε τον εαυτό σας με μόνο 15 λεπτά την ημέρα, χωρίς περισπασμούς. Βρείτε ένα ήσυχο μέρος, ακόμη και αν το μόνο μέρος είναι το μπάνιο. Κάντε μία βόλτα, κοιτάξτε τα αστέρια, ακούστε χαλαρωτική μουσική. Καθαρίστε το μυαλό σας, επιβραδύνετε την αναπνοή σας και επαναφέρετε την εσωτερική ηρεμία σας.

9. Επανεξετάστε τις προσωπικές σας αναλύσεις και ξεχάστε την τελειότητα. Οι μη-ρεαλιστικές αναλύσεις μπορούν να σας κατευθύνουν στην αποτυχία. Μην αποφασίσετε να αλλάξετε ολόκληρη τη ζωή σας. Αντίθετα, ορίστε μικρότερους, πιο συγκεκριμένους στόχους, με εύλογο χρονικό διάστημα. Επιλέξτε μόνο στόχους που θα σας βοηθήσουν να αισθανθείτε όμορφα και που η ικανοποίηση αυτών θα σας προσφέρει περισσότερες μικρές στιγμές ευτυχίας.

10. Ζητήστε επαγγελματική βοήθεια, αν το χρειάζεστε. Αν παρά τις καλύτερες προσπάθειές σας, είστε επίμονα λυπημένοι ή ανήσυχοι, υποφέρετε από σωματική κόπωση και αϋπνία, αισθανθείτε απελπισμένοι και ανίκανοι να αντιμετωπίσετε καθημερινές δουλειές και αυτά τα συμπτώματα διαρκούν αρκετές εβδομάδες, μιλήστε με έναν γιατρό ή έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας. Θα μπορούσε να είναι κατάθλιψη.

Γνωρίζετε ότι οι διακοπές μπορούν να προκαλέσουν άγχος. Δεχτείτε ότι τα πάντα δεν πρόκειται να πάνε όπως έχουν προγραμματιστεί, μην υπερφορτώνετε τον εαυτό σας, προετοιμάστε τον συναισθηματικά, πάρτε ενεργά μέτρα για τη διαχείριση του στρες και μπορείτε πραγματικά να απολαύσετε τις διακοπές!

To συναίσθημα του θυμού

Ο θυμός είναι ένα φυσιολογικό ισχυρό ανθρώπινο συναίσθημα απέναντι σε κάποιον ή κάτι που μας επηρεάζει αρνητικά. Κάποιες φορές μπορεί να επιφέρει έντονες έως και βίαιες αντιδράσεις. Θυμό νιώθουμε όλοι οι άνθρωποι σε οποιοδήποτε γεγονός εκτιμήσουμε πως μας αδικούν, μας απειλούν ή μας προσβάλλουν.

Διαβάστε περισσότερα

Βυζάντιο

Τι είναι το Βυζάντιο;

Με αφορμή το ομότιτλο βιβλίο της Τζούντιθ  Χέριν που  κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ωκεανίδα.

Τι είναι λοιπόν το Βυζάντιο;

Αυτό είναι το βασικό ιστορικό ερώτημα στο οποίο καλείται να απαντήσει κάθε μαθητής – μαθήτρια της Ε΄ τάξης. Μπορεί όμως να απαντηθεί από τον μέσο Έλληνα, χωρίς να ολισθήσει σε στερεοτυπικά κλισέ τύπου παρακμιακής κοινωνίας. Σήμερα θα ακολουθήσουμε αντίθετη φορά στη χρονογραμμή και θα κινηθούμε από το αποτέλεσμα στο αίτιο, προσπαθώντας να αποφύγουμε τα «βυζαντινά λάθη».    

Διαβάστε περισσότερα

ψυχοθεραπεία και η συμβουλευτική

Συμβουλευτική

Η ψυχοθεραπεία και η συμβουλευτική είναι επαγγελματικές δραστηριότητες που χρησιμοποιούν μία διαπροσωπική σχέση για να επιτρέψουν στους ανθρώπους να αναπτύξουν αυτογνωσία και να κάνουν αλλαγές στη ζωή τους. Οι επαγγελματικοί σύμβουλοι και οι ψυχοθεραπευτές εργάζονται μέσα σε μία σαφώς προσδιορισμένη σχέση που επιτρέπει στα άτομα να λάβουν βοήθεια για να διερευνήσουν και να επιλύσουν ζητήματα διαπροσωπικής, ενδοψυχικής ή προσωπικής φύσης. Η συμβουλευτική παρέχει ένα υποστηρικτικό περιβάλλον συνεργασίας όπου μπορείτε να συζητήσετε τα προβλήματά και τις ανησυχίες σας, δουλεύοντας σε ό,τι αναγνωρίζετε ως το πιο σημαντικό.

Διαβάστε περισσότερα

Κατάθλιψη και θεραπευτικές επιλογές

Όταν έχεις κατάθλιψη, μπορεί να αισθάνεσαι σαν να μην μπορείς  βγεις …

Τι είναι πένθος και ποια η σημασία του

Όλοι κάποια χρονική στιγμή στη ζωή μας θα βιώσουμε ή μπορεί ήδη να …

Burn out Αστυνομικού Επαγγέλματος

Το επάγγελμα του Αστυνομικού κατατάσσεται στις πρώτες πιο αγχωτικές …