Κατηγορία: <span>Self-improvement</span>

Blog Depression Self-improvement By psixologos.online 0 Comments

Η παγίδα του παρελθόντος

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν ζουν στο παρόν. Δεν το αποφεύγουν συνειδητά· απλώς δεν καταφέρνουν να το κατοικήσουν. Το μυαλό τους επιστρέφει ξανά και ξανά σε γεγονότα που έχουν ήδη συμβεί, σε λόγια που ειπώθηκαν ή δεν ειπώθηκαν, σε αποφάσεις που πάρθηκαν ή που δεν τόλμησαν ποτέ να παρθούν.

Ως ψυχολόγος στη Γλυφάδα, συναντώ συχνά ανθρώπους που παγιδεύονται σε αυτή τη διαδικασία. Το άγχος και η υπερανάλυση δημιουργούν έναν φαύλο κύκλο σκέψεων, που δυσκολεύει την καθημερινότητα και επηρεάζει την ψυχική ισορροπία.

Η υπερανάλυση δεν είναι απλώς σκέψη. Είναι μια ενεργή ψυχική διαδικασία. Ο άνθρωπος δεν θυμάται μόνο — αναπαράγει. Ξαναζεί το γεγονός με την ίδια ένταση, με το ίδιο φορτίο, με την ίδια ανάγκη να αλλάξει το αποτέλεσμα.

Όμως το παρελθόν δεν αλλάζει. Και κάθε προσπάθεια να το διορθώσουμε εκ των υστέρων δημιουργεί ένα αίσθημα αδιεξόδου. Αυτό το αδιέξοδο γεννά άγχος, ενοχές, θυμό, αλλά και μια βαθιά αίσθηση ακινησίας.

Συχνά, πίσω από αυτή την προσκόλληση υπάρχει η ανάγκη για νόημα. Ο άνθρωπος θέλει να καταλάβει γιατί κάτι συνέβη. Θέλει να δώσει εξήγηση στον πόνο του. Όταν όμως η απάντηση δεν έρχεται ή δεν τον ικανοποιεί, συνεχίζει να επιστρέφει εκεί, σαν να ελπίζει ότι την επόμενη φορά θα βρει κάτι διαφορετικό.

Είναι μια ψευδαίσθηση ελέγχου. Αν καταλάβω πλήρως το παρελθόν, ίσως νιώσω ασφαλής στο παρόν.

Υπάρχει όμως και κάτι βαθύτερο. Το παρελθόν πολλές φορές γίνεται ταυτότητα. «Αυτό είμαι γιατί αυτό μου συνέβη». Ο άνθρωπος ταυτίζεται με το τραύμα, με την απώλεια ή με μια δύσκολη εμπειρία. Και όσο περισσότερο επαναλαμβάνει αυτή την ιστορία, τόσο πιο δύσκολο γίνεται να φανταστεί τον εαυτό του έξω από αυτήν.

Η παγίδα ενισχύεται και από τον τρόπο που λειτουργεί η μνήμη. Δεν θυμόμαστε αντικειμενικά. Θυμόμαστε επιλεκτικά και συχνά δραματοποιημένα. Κάθε φορά που ανακαλούμε ένα γεγονός, το φορτίζουμε ξανά και το ερμηνεύουμε μέσα από τα σημερινά μας συναισθήματα.

Το πιο δύσκολο σημείο είναι ότι αυτή η προσκόλληση μοιάζει με φροντίδα του εαυτού. Ο άνθρωπος πιστεύει ότι, αν δεν το αναλύσει, αν δεν το σκεφτεί, θα το αγνοήσει. Στην πραγματικότητα όμως συμβαίνει το αντίθετο. Όσο περισσότερο μένει εκεί, τόσο περισσότερο απομακρύνεται από τη ζωή που συμβαίνει τώρα.

Η διέξοδος δεν είναι να «ξεχάσει». Η λήθη δεν είναι λύση. Η ουσιαστική αλλαγή έρχεται όταν ο άνθρωπος αλλάζει τη σχέση του με το παρελθόν.

Μέσα από την ψυχοθεραπεία στη Γλυφάδα, μπορεί να μάθει να αναγνωρίζει πότε εγκλωβίζεται σε σκέψεις, να τις παρατηρεί χωρίς να τις ακολουθεί και να επιστρέφει στο παρόν. Σταδιακά, δημιουργείται ένας νέος τρόπος σκέψης και μια διαφορετική σχέση με τον εαυτό.

Η μετακίνηση δεν γίνεται απότομα. Είναι μια διαδικασία. Από το «γιατί έγινε» στο «τι κάνω τώρα».

Το παρελθόν θα υπάρχει πάντα. Δεν μπορεί να διαγραφεί. Μπορεί όμως να πάρει τη θέση που του ανήκει. Όχι ως φυλακή, αλλά ως μέρος μιας διαδρομής που συνεχίζεται.

Και όταν αυτό συμβεί, τότε ο άνθρωπος δεν ζει πια πίσω. Ζει μπροστά.

Blog Confidence Self-improvement Stress By psixologos.online 0 Comments

Συναισθηματική εξάντληση χωρίς κατάθλιψη

Όταν ο άνθρωπος λειτουργεί αλλά δεν ζει

Υπάρχουν άνθρωποι που ξυπνούν κάθε πρωί, πηγαίνουν στη δουλειά τους, ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις τους, μιλούν κανονικά, γελούν όταν «πρέπει», και όμως μέσα τους νιώθουν άδειοι.

Δεν είναι καταθλιπτικοί με την κλασική έννοια.
Δεν είναι απαραίτητα θλιμμένοι.

Είναι συναισθηματικά εξαντλημένοι.

Ως ψυχολόγος στη Γλυφάδα, συναντώ συχνά ανθρώπους που λειτουργούν καθημερινά, αλλά έχουν χάσει την επαφή με το συναίσθημα και τη ζωντάνια της ζωής.

Η εξάντληση αυτή δεν μοιάζει με κατάρρευση.
Μοιάζει με μια σιωπηλή απομάκρυνση από τη ζωή.

Η λεπτή αλλά κρίσιμη διαφορά από την κατάθλιψη

Στην κατάθλιψη, ο άνθρωπος συνήθως δεν μπορεί.

Στη συναισθηματική εξάντληση, ο άνθρωπος μπορεί – αλλά δεν νιώθει.

Λειτουργεί μηχανικά.
Ζει σε «αυτόματο πιλότο».

Δεν βιώνει έντονο πόνο, αλλά ούτε και χαρά.

Και πολλές φορές, αυτό είναι πιο δύσκολο να αναγνωριστεί.

Πώς φτάνει κανείς εκεί

Η συναισθηματική εξάντληση δεν εμφανίζεται ξαφνικά.
Χτίζεται αργά και συσσωρευτικά.

Όταν για χρόνια αντέχεις χωρίς να σε ρωτά κανείς αν αντέχεις.
Όταν μαθαίνεις να είσαι «δυνατός», αλλά όχι αυθεντικός.
Όταν καταπιέζεις τον θυμό για να κρατήσεις ισορροπίες.
Όταν δεν υπάρχει χώρος για φόβο, αδυναμία ή ανάγκη για βοήθεια.
Όταν το «πρέπει» υπερισχύει συνεχώς του «θέλω».

Σε αυτές τις συνθήκες, το ψυχικό σύστημα ενεργοποιεί έναν μηχανισμό προστασίας:

μουδιάζει.

Όχι επειδή δεν νιώθεις,
αλλά επειδή ένιωσες πάρα πολλά για πάρα πολύ καιρό, μόνος.

Όταν το σώμα μιλά

Πολλοί άνθρωποι σε αυτή την κατάσταση αναφέρουν:

• δυσκολία συγκέντρωσης
• θολή σκέψη
• αποσύνδεση από το παρόν
• αίσθηση κενού
• εσωτερική κόπωση χωρίς προφανή λόγο

Αυτά δεν είναι αδυναμία.

Είναι ενδείξεις ότι ο οργανισμός προσπαθεί να προστατευτεί.

Το συναίσθημα που δεν ειπώθηκε

Πίσω από τη συναισθηματική εξάντληση συχνά υπάρχουν:

• φόβος που δεν εκφράστηκε
• ντροπή που δεν μοιράστηκε
• αβοηθησία που αγνοήθηκε
• θυμός που καταπιέστηκε

Συναισθήματα που δεν βρήκαν χώρο.

Και όταν το συναίσθημα δεν εκφράζεται,
δεν εξαφανίζεται — μετατρέπεται.

Γιατί δεν ζητούν βοήθεια

Οι άνθρωποι αυτοί έχουν μάθει:

• να τα καταφέρνουν μόνοι
• να μη βαραίνουν τους άλλους
• να μη δημιουργούν «πρόβλημα»
• να επιβιώνουν, όχι να ζουν

Συχνά είναι οι ίδιοι που στηρίζουν όλους τους άλλους.

Τι χρειάζεται πραγματικά

Η συναισθηματική εξάντληση δεν αντιμετωπίζεται με πίεση ή συμβουλές τύπου «σκέψου θετικά».

Αυτό που χρειάζεται είναι:

• αναγνώριση ότι αυτό που συμβαίνει έχει λόγο
• ασφαλής χώρος για έκφραση
• επανασύνδεση με το συναίσθημα
• επιστροφή στο «μέσα»

Η αλλαγή δεν γίνεται απότομα.
Γίνεται σταδιακά, με σεβασμό στον ρυθμό του ανθρώπου.

Ένα τελευταίο

Αν διαβάζοντας αυτό το κείμενο ένιωσες κάτι να σε αγγίζει,
αν αναγνώρισες τον εαυτό σου,
αν ένιωσες ένα βάρος χωρίς να ξέρεις ακριβώς γιατί,

δεν είσαι αδύναμος.

Είσαι κουρασμένος από το να είσαι δυνατός για πολύ καιρό.

Και αυτό… αξίζει να ακουστεί.

Individual Treatment Self-improvement Therapy By psixologos.online 0 Comments

Νάρκισσος και Gaslighting: Όταν η αγάπη γίνεται παγίδα μνήμης

Όλοι έχουμε ναρκισσιστικά στοιχεία – πότε όμως γίνονται επικίνδυνα;

Όλοι οι άνθρωποι διαθέτουμε σε μικρό ή μεγαλύτερο βαθμό ναρκισσιστικά στοιχεία. Η ανάγκη για αναγνώριση, θαυμασμό ή η περηφάνια για τα επιτεύγματά μας δεν είναι από μόνα τους αρνητικά· αντιθέτως, μπορούν να μας δώσουν κίνητρο και αυτοπεποίθηση.

Όταν όμως αυτά τα στοιχεία ξεπερνούν τα υγιή όρια και γίνονται εργαλείο ελέγχου, χειραγώγησης ή απαξίωσης των άλλων, τότε μιλάμε για ναρκισσιστική παθολογία.

Υγιής vs. Τοξικός Νάρκισσος

  • Υγιής ναρκισσισμός: Η ικανότητα να χαίρομαι με τα επιτεύγματά μου, να διεκδικώ χώρο και σεβασμό, να εκφράζω περηφάνια για τον εαυτό μου χωρίς να ακυρώνω τους άλλους. Είναι η βάση μιας ισορροπημένης αυτοεκτίμησης.
  • Τοξικός/Παθολογικός ναρκισσισμός: Όταν η ανάγκη για θαυμασμό γίνεται αχόρταγη, όταν η ενσυναίσθηση μειώνεται δραματικά και οι άλλοι αντιμετωπίζονται ως «εργαλεία» επιβεβαίωσης. Ο τοξικός νάρκισσος τείνει να ελέγχει, να απαξιώνει και να χειραγωγεί, με κύρια τεχνική το gaslighting.

Gaslighting: Η διαστρέβλωση της μνήμης ως όπλο

Η μνήμη δεν είναι φωτογραφία· είναι μια συνεχής ανακατασκευή. Αυτό την καθιστά ευάλωτη στη διαστρέβλωση.

Επιστημονικά πειράματα:

  • Loftus (1995 – Lost in the Mall): Συμμετέχοντες «θυμήθηκαν» ένα ψεύτικο γεγονός, το οποίο μάλιστα εμπλούτισαν με λεπτομέρειες.
  • Wade et al. (2002): Με παραποιημένες φωτογραφίες έπεισαν άτομα ότι είχαν πετάξει με αερόστατο.
  • Bernstein et al. (2011): Εμφύτευσαν ψευδή ανάμνηση αηδίας προς ένα φαγητό, που επηρέασε τη διατροφική συμπεριφορά.
  • Shaw & Porter (2015): Έπεισαν νέους ότι είχαν διαπράξει εγκλήματα στην εφηβεία τους.
  • Scoboria et al. (2017): Έδειξαν ότι περίπου 30% μπορεί να αναπτύξει ψευδείς μνήμες μόνο μέσω υποβολής.

Ιστορικά παραδείγματα ψευδών αναμνήσεων

  • Δίκες Μαγισσών Σάλεμ (1692): Υπό θρησκευτική πίεση, κατηγορούμενοι «θυμήθηκαν» εμπειρίες μαγείας.
  • Σταλινικές Δίκες (1936–1938): Κατασκευασμένες ομολογίες μέσω προπαγάνδας και φόβου.
  • Μακαρθισμός (1950s): Η ατμόσφαιρα φόβου οδήγησε σε αλλοίωση αναμνήσεων και πράξεων.
  • Gaslight (1944): Η ταινία που έδωσε το όνομα στο φαινόμενο, δείχνοντας πώς η διαστρέβλωση της πραγματικότητας οδηγεί το θύμα να αμφιβάλλει για τη λογική του.

Ο τοξικός νάρκισσος μέσα στη σχέση

Ο ναρκισσιστής που λειτουργεί τοξικά εκμεταλλεύεται την πλαστικότητα της μνήμης και τη συναισθηματική ευαλωτότητα του/της συντρόφου του.

Βασικά χαρακτηριστικά:

  1. Έλλειψη ενσυναίσθησης – δεν αναγνωρίζει τα συναισθήματα του άλλου.
  2. Ανάγκη για συνεχή θαυμασμό – διψάει για προσοχή, αλλιώς γίνεται επικριτικός.
  3. Gaslighting – αρνείται γεγονότα, διαστρεβλώνει μνήμες.
  4. Υποτίμηση και απαξίωση – μειώνει και κριτικάρει.
  5. Έλεγχος και απομόνωση – περιορίζει επαφές και εξωτερικές πηγές στήριξης.
  6. Ζήλια και κατοχή – παρουσιάζεται ως «αγάπη», αλλά κρύβει ανάγκη ελέγχου.
  7. Διπλά μηνύματα – δημιουργεί σύγχυση και αβεβαιότητα.
  8. Αδυναμία ανάληψης ευθύνης – ποτέ δεν φταίει εκείνος/η.
  9. Επιδεικτική γοητεία προς τα έξω – δείχνει τέλειος στους άλλους, μπερδεύοντας ακόμη περισσότερο το θύμα.

Συναισθηματική επίδραση στο θύμα

  • Χάνει την εμπιστοσύνη στον εαυτό του.
  • Αναπτύσσει άγχος, ενοχές, σύγχυση.
  • Εμφανίζει συμπτώματα τραύματος (flashbacks, υπερεγρήγορση, κατάθλιψη).
  • Δημιουργείται τραυματικός δεσμός (trauma bond): ενώ πληγώνεται, νιώθει ότι δεν μπορεί να αποχωριστεί τον θύτη.

Τι μπορεί να κάνει το θύμα;

  1. Αναγνώριση – Να ονομάσει τη συμπεριφορά: δεν είναι «υπερευαισθησία», είναι κακοποίηση.
  2. Καταγραφή γεγονότων – Σημειώσεις βοηθούν να μην αμφισβητεί τη μνήμη του.
  3. Όρια – Να θέτει ξεκάθαρα όρια στις συζητήσεις και στη συμπεριφορά.
  4. Στήριξη – Αναζήτηση βοήθειας από φίλους, οικογένεια ή ειδικό.
  5. Αυτοφροντίδα – Δραστηριότητες που επαναφέρουν την αίσθηση αξίας και χαράς.
  6. Επαγγελματική βοήθεια – Ψυχοθεραπεία για να αποδομηθεί ο κύκλος εξάρτησης.

Συμπέρασμα

Όλοι έχουμε ναρκισσιστικά στοιχεία – και είναι απαραίτητα για την αυτοεκτίμηση και τη διεκδίκηση. Όταν όμως γίνονται τοξικά, η σχέση μετατρέπεται σε παγίδα μνήμης και ψυχολογικής εξάρτησης.

Η αναγνώριση των μηχανισμών του τοξικού νάρκισσου και η κατανόηση της ευαλωτότητας της μνήμης μάς δίνουν το κλειδί για να προστατευθούμε: με όρια, υποστήριξη και φροντίδα, μπορούμε να βγούμε από τον φαύλο κύκλο και να ξαναβρούμε τη δική μας αλήθεια.

Blog Depression Self-improvement Therapy By psixologos.online 0 Comments

Ματαίωση και Κατάθλιψη: Όταν η καρδιά κουράζεται να ελπίζει

Υπάρχουν στιγμές που νιώθεις πως τίποτα δεν σε δικαιώνει. Ότι παλεύεις, προσπαθείς, ελπίζεις… και στο τέλος, μένεις πάλι μόνος με την απογοήτευση. Αυτό το βάρος, που ξεκινά σαν μια σκέψη «δεν πειράζει, θα το ξεπεράσω», μπορεί να γίνει σκιά στην ψυχή, να τη σκεπάσει τόσο, που να ξεχάσεις πώς ήταν να ονειρεύεσαι. Αυτή είναι η ματαίωση. Κι όταν αυτή βαθύνει και ριζώσει, γεννιέται κάτι πιο βαρύ: η κατάθλιψη.

Τι σημαίνει ματαίωση;

Η ματαίωση είναι το «όχι» που παίρνουμε εκεί που περιμέναμε ένα «ναι». Είναι το κενό που μένει όταν κάτι που θέλαμε πολύ δεν έγινε. Δεν αφορά μόνο «μεγάλα» πράγματα – μπορεί να είναι και μια μικρή αδιαφορία, μια κουβέντα που δεν ειπώθηκε, μια ευκαιρία που χάθηκε.

Στην παιδική ηλικία, όταν δεν μάθαμε να αντέχουμε τη στέρηση ή όταν μας πλήγωσαν βαθιά, αυτές οι μικρές ματαιώσεις ενήλικα γίνονται τεράστιες μέσα μας. Δεν είναι πια απλές απογοητεύσεις. Είναι πληγές που ανοίγουν ξανά και ξανά.

Όταν η ματαίωση βαραίνει την ψυχή

Η συσσωρευμένη ματαίωση σε κάνει να πιστέψεις ότι δεν αξίζει να προσπαθείς. Ότι εσύ είσαι το πρόβλημα. Ότι δεν θα αλλάξει τίποτα. Εκεί αρχίζει η κατάθλιψη. Κι αυτό δεν είναι αδυναμία· είναι ανθρώπινο. Είναι σημάδι ότι κάτι μέσα σου χρειάζεται φροντίδα, όχι επίκριση.

Πώς εκφράζεται η κατάθλιψη από ματαίωση;

  • Δεν είναι πάντα κλάμα. Μπορεί να είναι απάθεια.
  • Δεν είναι πάντα απόγνωση. Μπορεί να είναι απλώς κούραση, αδιαφορία, ένα «δεν πειράζει» που όμως πονάει.
  • Είναι εκείνο το βαρύ «γιατί να ξαναπροσπαθήσω;», που δεν το λες πάντα φωναχτά, αλλά το νιώθεις σε κάθε σου αναπνοή.

Τι μπορείς να κάνεις με τρυφερότητα προς τον εαυτό σου

  1. Δώσε χώρο στα συναισθήματά σου.
    Δεν είσαι υπερβολικός. Δεν είσαι αδύναμος. Νιώθεις αυτό που νιώθεις και έχεις κάθε δικαίωμα να το νιώσεις.
  2. Μίλησε με κάποιον που σε νοιάζεται.
    Όχι για να πάρεις λύσεις, αλλά για να μοιραστείς το βάρος. Για να ακουστεί αυτό που κρατάς μέσα σου σιωπηλά τόσο καιρό.
  3. Μη βιαστείς να ανακάμψεις.
    Η ανάρρωση δεν έχει χρονοδιάγραμμα. Έχει ρυθμό, έχει υποτροπές, έχει μέρες δύσκολες. Αλλά έχει και φως. Πάντα.
  4. Σκέψου βοήθεια από ειδικό.
    Δεν είναι ντροπή. Είναι γενναιότητα να ζητάς έναν άνθρωπο που μπορεί να κρατήσει το φως όταν εσύ δεν βλέπεις καθαρά.

Μια τελευταία σκέψη, απ’ την καρδιά μου στην καρδιά σου

Αν νιώθεις ότι κουράστηκες, ότι δεν έχει άλλο μέσα σου, κράτα αυτό: δεν χρειάζεται να παλέψεις μόνος. Δεν είσαι το βάρος σου. Δεν είσαι η αποτυχία σου. Δεν είσαι η ματαίωσή σου. Είσαι κάτι πολύ πιο βαθύ και δυνατό. Και η ψυχή σου, ακόμα κι αν πληγώθηκε, ξέρει πώς να ξανασταθεί. Αρκεί να της μιλήσεις με καλοσύνη.

Αναζήτηση βοήθειας από ειδικό

Αν νιώθεις πως οι σκέψεις σου σε βαραίνουν καθημερινά, αν η ματαίωση και η απογοήτευση έχουν γίνει τρόπος ζωής, τότε ίσως ήρθε η ώρα να απευθυνθείς σε έναν ψυχολόγο. Η θεραπεία δεν είναι για τους αδύναμους — είναι για εκείνους που αποφασίζουν να σταματήσουν να κουβαλούν μόνοι τους το βάρος. Ένας ειδικός μπορεί να σε βοηθήσει να δεις αλλιώς αυτά που τώρα μοιάζουν ασήκωτα, να ξαναβρείς το νήμα με τον εαυτό σου και να ζήσεις, όχι απλώς να επιβιώνεις.

Blog Confidence Self-improvement By psixologos.online 0 Comments

Αν έκανα μια εξομολόγηση στον εαυτό μου, τι θα τολμούσα να ρωτήσω;

Η ζωή μας κυλάει μέσα σε ρυθμούς που δεν μας αφήνουν πάντα χώρο να σταθούμε και να αφουγκραστούμε τον εαυτό μας. Μας απασχολούν οι ευθύνες, οι υποχρεώσεις, οι άνθρωποι γύρω μας. Και κάπως έτσι, η πιο ουσιαστική συζήτηση—η συζήτηση με εμάς τους ίδιους—μένει πάντα για αργότερα.

Όμως, αν σταματούσαμε σήμερα, εδώ και τώρα, και δίναμε στον εαυτό μας την προσοχή που αξίζει; Αν του κάναμε τις ερωτήσεις που αποφεύγουμε, τις ερωτήσεις που μπορούν να φωτίσουν τις πιο αθέατες γωνιές μας;

Και κυρίως, αν ακούγαμε πραγματικά τις απαντήσεις;

Ας τολμήσουμε να το δοκιμάσουμε.

1. Ποια είναι η αλήθεια μου που αποφεύγω να δω;

Όλοι έχουμε αλήθειες που κρύβουμε, ακόμα και από τον ίδιο μας τον εαυτό. Ποιες είναι οι δικές μου; Και γιατί τις αποφεύγω;

2. Ποιες στιγμές της ζωής μου με έκαναν να νιώσω πιο ζωντανός;

Τι ήταν αυτό που τις έκανε τόσο ξεχωριστές; Ήταν οι άνθρωποι, το περιβάλλον, η αίσθηση ελευθερίας, η δημιουργία; Και γιατί δεν υπάρχουν περισσότερες τέτοιες στιγμές στη ζωή μου σήμερα;

3. Ζω όπως θέλω ή όπως περιμένουν οι άλλοι από εμένα;

Πόσο οι επιλογές μου είναι δικές μου και πόσο επηρεάζονται από προσδοκίες τρίτων; Αν δεν υπήρχε φόβος αποδοκιμασίας, τι θα άλλαζα σήμερα στη ζωή μου;

4. Ποιο είναι το μεγαλύτερο μου όνειρο και γιατί δεν το έχω κάνει ακόμα πραγματικότητα;

Μήπως το έχω ξεχάσει ή το έχω θυσιάσει για κάτι άλλο; Αν δεν ασχολούμαι με αυτό, είναι επειδή πραγματικά δεν το θέλω ή επειδή φοβάμαι την αποτυχία;

5. Τι θα άλλαζα στη ζωή μου αν ήξερα ότι μου απομένει μόνο μία εβδομάδα;

Μια ερώτηση που φανερώνει αλήθειες που κρύβουμε βαθιά. Τι είναι αυτό που συνεχώς αναβάλλω και γιατί;

6. Τι με φοβίζει περισσότερο και πώς με κρατά πίσω;

Ο φόβος είναι πάντα εκεί, άλλοτε εμφανής και άλλοτε κρυμμένος. Τι θα συνέβαινε αν τον αντιμετώπιζα αντί να τον αφήνω να με ελέγχει;

7. Ποιες συνήθειες μου χτίζουν και ποιες με καταστρέφουν;

Κάθε μέρα κάνω επιλογές που είτε με εξελίσσουν είτε με υπονομεύουν. Ποιες από αυτές θα έπρεπε να κρατήσω και ποιες να αφήσω πίσω;

8. Πώς διαχειρίζομαι τις αποτυχίες μου;

Βλέπω τις αποτυχίες ως σημάδι αποτυχίας ή ως σκαλοπάτια εξέλιξης; Και πόσο αφήνω τον φόβο μιας πιθανής αποτυχίας να με αποτρέπει από το να δοκιμάσω νέα πράγματα;

9. Ποιες σχέσεις στη ζωή μου με θρέφουν και ποιες με αδειάζουν;

Υπάρχουν άνθρωποι που με στηρίζουν και άλλοι που μου στερούν ενέργεια. Μένω σε τοξικές σχέσεις από συνήθεια, φόβο ή αίσθηση καθήκοντος;

10. Τι σημαίνει για μένα ευτυχία αυτή τη στιγμή της ζωής μου;

Η ευτυχία δεν έχει μία σταθερή μορφή. Έχει αλλάξει ο ορισμός της για μένα; Αν ναι, πόσο έχω προσαρμοστεί σε αυτό;

11. Πόσο καλά γνωρίζω τον εαυτό μου;

Αν με συναντούσα σαν ξένος, τι θα έβλεπα; Ποια είναι η εικόνα που έχω για τον εαυτό μου και πόσο κοντά βρίσκεται στην πραγματικότητα;

12. Πόσο ειλικρινής είμαι με τον εαυτό μου και τους άλλους;

Κρατάω ρόλους, προσποιούμαι, λέω ψέματα στον εαυτό μου για να αποφεύγω καταστάσεις; Τι θα συνέβαινε αν ζούσα πιο αυθεντικά;

13. Τι θα έλεγα στον νεότερο εαυτό μου αν μπορούσα να τον συναντήσω;

Με όλη τη σοφία που έχω αποκτήσει, τι θα του συμβούλευα; Και αν το γνωρίζω, γιατί δεν το εφαρμόζω ακόμα και σήμερα;

14. Πώς θέλω να με θυμούνται οι άλλοι όταν δεν θα υπάρχω πια;

Αν η ζωή μου ήταν μια ιστορία, ποια θα ήθελα να είναι η τελευταία της σελίδα; Ζω σύμφωνα με αυτή την αφήγηση ή αφήνω την καθημερινότητα να με απομακρύνει από αυτό;

15. Αν σήμερα ήταν η πρώτη μέρα της ζωής μου, τι θα έκανα διαφορετικά;

Αν είχα την ευκαιρία να ξεκινήσω από το μηδέν, χωρίς παλιές αποσκευές, τύψεις ή περιορισμούς, πώς θα έχτιζα τη ζωή μου από εδώ και πέρα;

⸻

Αυτές οι ερωτήσεις δεν είναι απλές. Μερικές μπορεί να μας ταράξουν, να μας συγκινήσουν, να μας κάνουν να νιώσουμε άβολα. Όμως, κάθε ερώτηση που απαντάμε ειλικρινά μας φέρνει πιο κοντά σε αυτό που πραγματικά είμαστε.

Η αλήθεια δεν είναι πάντα εύκολη. Όμως, η ειλικρινής συνομιλία με τον εαυτό μας μπορεί να μας οδηγήσει σε κάτι ανεκτίμητο: την ελευθερία να ζούμε τη ζωή μας όπως πραγματικά τη θέλουμε.

Το ερώτημα είναι: έχουμε το θάρρος να ξεκινήσουμε αυτήν την εξομολόγηση;

Ας το πούμε μια πρόκληση. Ένα ταξίδι που ξεκινά από μέσα μας. Μια ευκαιρία να γνωρίσουμε τον εαυτό μας πιο αληθινά από ποτέ. Τολμάς;

Blog Confidence Self-improvement By psixologos.online 0 Comments

Πώς να θέσετε όρια στις σχέσεις

Τα όρια είναι ζωτικής σημασίας για την προστασία της ψυχικής και συναισθηματικής μας ευεξίας και τη διατήρηση υγιών, διαρκών σχέσεων.

Τα προσωπικά όρια μπορούν να σας βοηθήσουν να χτίσετε μια ισχυρή ταυτότητα, αυτοεκτίμηση και ανεξαρτησία. Αν νιώθετε ότι σας εκμεταλλεύονται ή ότι περπατάτε πάνω σε τσόφλια αυγών στις σχέσεις σας, μπορεί να είναι σημάδι ότι πρέπει να θέσετε όρια.

Μάθετε πώς να δημιουργείτε όρια με τον σύντροφό σας, τους φίλους και την οικογένειά σας με αυτά τα βήματα.

Προσδιορίστε τα όριά σας

Αφιερώστε λίγο χρόνο για να αναλογιστείτε τις ανάγκες σας και να καθορίσετε τα όρια που θα θέλατε να ενισχύσετε. Τα όριά σας θα πρέπει να εστιάζονται γύρω από τις δικές σας αξίες, την ταυτότητα και τα συναισθήματά σας.

Θα πρέπει να διασφαλίσουν ότι αναλαμβάνετε την ευθύνη για τη συμπεριφορά και τα συναισθήματά σας και ότι δεν είστε υπεύθυνοι για αυτά των άλλων.

Μερικά παραδείγματα υγιών ορίων μπορεί να περιλαμβάνουν:

  • Προστατεύοντας τον χρόνο σας και μην δεσμεύεστε υπερβολικά σε πράγματα
  • Πείτε όχι σε πράγματα που δεν θέλετε να κάνετε ή δεν έχετε χρόνο να κάνετε
  • Ζητώντας χώρο όταν χρειάζεται
  • Μιλήστε αν δεν αισθάνεστε άνετα με το πώς σας συμπεριφέρεται κάποιος
  • Δεν είναι υπεύθυνος για την ευτυχία, τις πράξεις ή τα συναισθήματα κάποιου άλλου
  • Να έχεις την ικανότητα να παίρνεις τις δικές σου αποφάσεις.

Μερικά παραδείγματα ανθυγιεινών ορίων μπορεί να περιλαμβάνουν:

  • Πείτε σε κάποιον με ποιον μπορεί και με ποιον δεν μπορεί να μιλήσει ή να περάσει χρόνο
  • Περιμένετε από κάποιον να εγκαταλείψει αυτό που κάνει για να σας ταιριάζει
  • Περιμένοντας από άλλους να σας «διορθώσουν» ή να σας «σώσουν».
  • Κατηγορώντας τους άλλους για τις πράξεις και τις συμπεριφορές σας
  • Απειλές ή τελεσίγραφα (π.χ. «Αν βγεις με τους φίλους σου απόψε, δεν θα με ξαναδείς»)
  • Να βασίζεσαι στην έγκριση/αγάπη των άλλων για την ευτυχία σου.

Επικοινωνήστε τις ανάγκες σας

Ανεξάρτητα από το πόσο καιρό γνωρίζετε τον σύντροφό σας, τον φίλο ή το μέλος της οικογένειάς σας, πιθανότατα δεν θα γνωρίζουν διαισθητικά και δεν θα ενεργήσουν σύμφωνα με τις ανάγκες και τις επιθυμίες σας. Είναι σημαντικό να κοινοποιείτε τα όριά σας με σαφήνεια, ειλικρίνεια και με σεβασμό για να διασφαλίσετε ότι βρίσκεστε στην ίδια σελίδα με το τι είναι αποδεκτό στη σχέση σας.

Κρατήστε το σύντομο και απλό. Για παράδειγμα:

  • «Μου αρέσει να έχω ειδοποίηση πριν έρθει ο κόσμος. Παρακαλώ στείλτε μήνυμα ή τηλεφωνήστε για να δω αν με βολεύει πρώτα.»
  • «Χρειάζομαι λίγο χρόνο και χώρο για να χαλαρώσω τη νύχτα. Παρακαλώ μην με καλέσετε μετά τις 7 το απόγευμα.»
  • «Μου αρέσει να προλαβαίνω τους φίλους μου χωρίς διακοπές. Δεν θα είμαι διαθέσιμος να απαντήσω στα κείμενά σας όσο περνάω χρόνο μαζί τους».
  • “Ξέρω ότι η εκδήλωση αυτό το Σαββατοκύριακο είναι σημαντική για εσάς, αλλά δεν είμαι διαθέσιμος/δεν έχω τα χρήματα/δεν ενδιαφέρομαι.”
  • «Μην περνάτε από το τηλέφωνο/τα email μου. Αυτό αποτελεί παραβίαση του απορρήτου μου και πρέπει να σταματήσετε».
  • «Δώσε μου μια μέρα να επικοινωνήσω μαζί σου. Δεν μου αρέσει να δεσμεύομαι για πράγματα επί τόπου».

Είναι αμφίδρομος, οπότε μην ξεχάσετε να τους ρωτήσετε ποιες είναι και οι ανάγκες τους. Ποτέ μην υποθέσετε ότι ξέρετε τι σκέφτονται ή τι αισθάνονται.

Να είστε Συνεπείς

Το να θέτεις όρια είναι ένα πράγμα, αλλά η συνέχεια είναι άλλο. Να είστε συνεπείς με τα όριά σας και να μιλάτε όταν δεν γίνονται σεβαστά. Σίγουρα, δύο άνθρωποι δεν μπορούν να φιλοξενηθούν 100% ο ένας τον άλλον όλη την ώρα. Αλλά είναι σημαντικό να επικοινωνείτε όταν ένα όριο έχει παραβιαστεί για να ενισχύσετε πόσο σημαντικό είναι για εσάς.

Διαφορετικά, μπορεί να βρεθείτε να συμβιβάζεστε με τις ανάγκες και τις αξίες σας λίγο υπερβολικά και ο σύντροφος/φίλος/μέλος της οικογένειάς σας μπορεί να βρει ευκολότερα και ευκολότερα δικαιολογίες για την υπέρβαση των ορίων σας.

Αν κάνουν τη συνήθεια να αγνοούν τα όριά σας ακόμα και αφού τους το έχετε υπενθυμίσει, ίσως είναι καιρός να επαναξιολογήσετε -επανανοηματοδοτήσετε  τη σχέση σας.

Blog Individual Treatment Self-improvement By psixologos.online 0 Comments

Αυτοαποδοχή

Σου αρέσει ο εαυτός σου, αυτό που είσαι; 

Μην βιαστείτε να απαντήσετε. Η απάντηση μπορεί να είναι ένα απλό ΝΑΙ Αλλά όταν η ερώτηση θα αφορά συγκεκριμένες πτυχές του εαυτού σας τα πράγματα  αλλάζουν.

Μια γρήγορη απάντηση, όπως η παραπάνω, στερείται πλήρους εξέτασης και κατανόησης. Αλλά είναι αυτό το αντανακλαστικό της παρόρμησης που μας επιτρέπει να αγγίξουμε τα βάθη μας, σε αυτό που μας οδηγεί. Μας λέει με ειλικρίνεια τι πραγματικά θέλουμε να νιώσουμε, αλλά επιτρέπει επίσης να δημιουργηθεί αμφιβολία. Και με περισσότερη αμφιβολία έρχονται και περισσότερες αρνητικές σκέψεις. 

Όλοι θέλουμε να νιώθουμε καλά. Αλλά πώς μπορούμε να νιώθουμε καλά αν κατακλύζουμε συνεχώς τον εαυτό μας με το κακό; 

Το 1959, ο ψυχολόγος Carl Rogers έγραψε για την άνευ όρων θετική εκτίμηση και πόσο σημαντική είναι στην προσωπική ανάπτυξη. Το πώς σκεφτόμαστε τον εαυτό μας επηρεάζει τόσο την ψυχολογική μας υγεία όσο και την επίτευξη του μελλοντικού μας στόχου. Στην έρευνά του, ο Rogers υποστηρίζει ότι ένα άτομο με υψηλή αυτοεκτίμηση αντιμετωπίζει αντιξοότητες και ευδοκιμεί ούτως ή άλλως, ενώ ένα άτομο με χαμηλή αυτοεκτίμηση δεν μπορεί να λειτουργήσει πραγματικά στον κόσμο.

Από την άλλη πλευρά, ένα αποτυχημένο άτομο αποφεύγει τις προκλήσεις και αρνείται να δεχτεί τον πόνο και τη δυστυχία που παράγει η ζωή. Είναι συχνά αμυντικοί ως αποτέλεσμα αρνητικών συναισθημάτων για τον εαυτό τους και δεν μπορούν να ξεφύγουν από αυτές τις αρνητικές σκέψεις. 

Τι σχέση έχει η αυτοαποδοχή;

Είναι λογικό ότι η αυτοεκτίμηση πηγάζει από την αποδοχή του εαυτού. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αποδεχτείτε αυτό που είστε και όχι αυτό που νομίζετε ότι υποτίθεται ότι είστε. Αυτό σημαίνει επίσης ότι πρέπει να αποδεχτείτε τις καλές και τις κακές σας ιδιότητες. Όλοι οι άνθρωποι έχουν καλές και κακές ιδιότητες.

Αυτό είναι ένα μέρος όπου οι άνθρωποι δεν μπορούν να παραδεχτούν ότι έχουν ελαττώματα και, όταν αποδεχτούν τα ελαττώματά τους, δεν μπορούν να ζήσουν με αυτά. Αναλύστε ποιοι είστε στη ζωή σας. Ποια είναι η σχέση σας με την οικογένειά σας, τους φίλους σας, με τα άτομα που σας περιβάλλουν.

Η αποδοχή του εαυτού δεν πρόκειται να συμβεί από τη μια μέρα στην άλλη. Χρειάζεται μεγάλη δουλειά και μεγάλη αφοσίωση. Αλλά το να μάθετε πώς να αγαπάτε τον εαυτό σας σωστά και να φέρεστε καλά στον εαυτό σας μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο που ζείτε τη ζωή σας, το πόσο ευτυχισμένος και συνειδητοποιημένος είστε.

Ερμηνεία του όρου αυτοαποδοχή

Η αποδοχή του εαυτού είναι να παίρνεις τον εαυτό σου όπως είσαι. Η αποδοχή του εαυτού σας σημαίνει ότι αγκαλιάζετε όλες τις πτυχές σας, τόσο τις δυνάμεις όσο και τις αδυναμίες.

Σύμφωνα με τα λόγια του δημιουργού της Rational Emotive Behavior Therapy, Albert Ellis: «Αυτο-αποδοχή σημαίνει ότι το άτομο αποδέχεται τον εαυτό του/της πλήρως και άνευ όρων, είτε συμπεριφέρεται είτε δεν συμπεριφέρεται έξυπνα, σωστά ή ικανά, και αν οι άλλοι δίνουν ή όχι την έγκριση, τον σεβασμό και την αγάπη τους».

Ο θεραπευτής Ράσελ Γκρίγκερ το ορίζει ως εξής: «Δέχεσαι ότι, ως άνθρωπος που κάνει λάθος, είσαι λιγότερο από τέλειος. Συχνά θα αποδίδετε καλά, αλλά θα κάνετε και λάθος κατά καιρούς. Αποδέχεσαι πάντα και άνευ όρων τον εαυτό σου χωρίς κρίση».

Επομένως, η αποδοχή του εαυτού απαιτεί την κατανόηση ότι δεν είστε οι πράξεις και οι ιδιότητές σας. Απαιτεί να αποδεχτείς ότι οι πράξεις, τα λάθη και οι αδυναμίες σου δεν σε καθορίζουν. Το να αποδέχεσαι τον εαυτό σου σημαίνει να δείχνεις αυτοσυμπόνια, είτε πάνε τα πράγματα καλά είτε άσχημα.

Αποδοχή του εαυτού σημαίνει να το κάνεις από ένα υγιές και συμπονετικό μέρος, αντί να πιστεύεις ότι δεν κάνεις ή δεν κάνεις αρκετά.

Τι σημαίνει να έχετε χαμηλή αυτοαποδοχή

Το να μην αποδέχεστε ή να είστε επικριτικοί με τον εαυτό σας βλάπτει την ψυχολογική σας ευεξία. Μπορεί ακόμη και να θέλετε να είστε διαφορετικοί. Ίσως δυσκολεύεστε να αποδεχτείτε τις αδυναμίες ή τις αποτυχίες σας. Όλα αυτά βλάπτουν την αγάπη για τον εαυτό σας και την αυτοεκτίμησή σας.

Αυτό είναι κάτι που μαθαίνουμε από μικροί. Πως οι γονείς σας έδειξαν την αγάπη τους και το πώς σου συμπεριφέρονταν. Πώς οι δάσκαλοι στο σχολείο συμπεριφέρονταν. Όλα αυτά επηρεάζουν την εικόνα που αναπτύσσουμε για τον εαυτό μας και το πόσο επικριτικοί είμαστε με τον εαυτό μας. 

Τι σημαίνει να έχετε καλή αυτοαποδοχή

Η αποδοχή του εαυτού οδηγεί σε καλύτερη αυτοεκτίμηση και να ζεις αυθεντικά, να νοιάζεσαι λιγότερο για τη γνώμη των άλλων.

Το να αποδέχεσαι τον εαυτό σου σημαίνει να είσαι πιο συμπονετικός με τον εαυτό σου αλλά και με τους άλλους άλλων και να συγκρίνεις τον εαυτό σου λιγότερο μαζί τους.

Θα νιώσετε πιο ανάλαφροι, πιο ελεύθεροι και πιο αυτόνομοι. Θα έχετε επίσης λιγότερο φόβο για την αποτυχία και θα είστε πιο θαρραλέοι. Επίσης, θα αισθάνεστε πιο σταθεροί συναισθηματικά, βιώνοντας περισσότερα θετικά συναισθήματα. Η άνευ όρων αποδοχή του εαυτού οδηγεί και  σε μεγαλύτερη αποδοχή των άλλων.

Ακολουθούν τρόποι για την αποδοχή του εαυτού σας:

1.Συγχωρήστε τον εαυτό σας

Πρώτα απ ‘όλα, να είσαι συμπονετικός με τον εαυτό σου και να συγχωρείς τον εαυτό σου. Δεν μπορείτε πλέον να διορθώσετε λάθη που έγιναν ή αποτυχίες που βιώσατε. Αναλάβετε την ευθύνη για τα λάθη του παρελθόντος σας, αλλά μην επιβαρύνεστε με αυτά. Μπορείτε να αλλάξετε τις συμπεριφορές, τις συνήθειες και τις πράξεις σας μόνο στην παρούσα στιγμή, ώστε να προσπαθήσετε να μην επαναλάβετε τα ίδια λάθη. 

Ήρθε η ώρα να αποδεχτείς το γεγονός ότι κανείς δεν σε κρίνει περισσότερο από τον εαυτό σου.. Να είστε υπομονετικοί με τον εαυτό σας και να αποδεχτείτε τα ελαττώματά σας.

2. Αναγνωρίστε και αποδεχτείτε τα συναισθήματά σας

Όταν εξερευνάτε μέρη του εαυτού σας που δυσκολεύεστε να αποδεχτείτε, θα βιώσετε συναισθήματα που δεν σας αρέσουν. Προσπάθησε όμως να μην τα αγνοήσεις αλλά να τα προσέξεις. Είναι καλά σημάδια ότι έχετε αγγίξει μια πληγή για να επουλωθεί. Προσπαθήστε να παρατηρήσετε αυτό που νιώθετε σαν να είστε θεατής, με αντικειμενικότητα, περιέργεια και κάποια αποστασιοποίηση Μην υποτιμάτε τα θετικά συναισθήματα που μπορεί να βιώσετε. Μην τους απορρίπτετε αλλά εκτιμάτε. Εκτιμήστε τον εαυτό σας για όλα όσα έχετε μάθει σε όλη σας τη ζωή και τις αντιξοότητες που έχετε καταφέρει να ξεπεράσετε. Αποδεχτείτε ότι μαζί με τα άσχημα πράγματα που σας έχουν συμβεί, θα έχουν συμβεί και καλά πράγματα και να είστε ευγνώμονες για αυτά.

3.Αντιμετωπίστε τους φόβους σας.

Άνθρωποι είμαστε και κάτι θα μας πληγώσει. Αλλά είναι ο φόβος του αγνώστου που μας κρατά παγιδευμένους. Φοβόμαστε τόσο πολύ να βιώσουμε κάτι άγνωστο που επιτρέπουμε στον εαυτό μας να κολλήσει σε αυτό που γνωρίζουμε. Είναι σημαντικό να κάνετε μικρά βήματα για να δημιουργήσετε αλλαγές. 

4.Αποδεχτείτε την ατέλεια.

Κανείς δεν είναι τέλειος ή δεν χρειάζεται να προσπαθήσει να είναι. Όλοι έχουμε τις αδυναμίες μας και δεν υπάρχει τίποτα κακό σε αυτό. Είναι ένα πράγμα να στοχεύεις στην αριστεία ή την κυριαρχία σε έναν συγκεκριμένο τομέα. Ένα άλλο πράγμα είναι να προσπαθείς να είσαι τέλειος.

Αυτό που μας κάνει ξεχωριστούς είναι ακριβώς οι διαφορές μεταξύ των ανθρώπων: χαρακτήρας, χαρακτηριστικά προσωπικότητας , ικανότητες, δυνάμεις και αδυναμίες, εμπειρίες, κοσμοθεωρία και φυσικά χαρακτηριστικά. 

Εξάλλου το να είναι όλοι οι άνθρωποι ίδιοι θα ήταν βαρετό.

5.Σταματήστε να συγκρίνετε τον εαυτό σας

Σε σχέση με το προηγούμενο σημείο, το να συγκρίνετε συνεχώς τον εαυτό σας με άλλους είναι επίσης εξουθενωτικό και βλάπτει την αυτοεκτίμηση και την αυτοπεποίθησή σας. Κάνοντας αυτό, βάζετε το επίκεντρο της προσοχής σε λάθος μέρος. Αντί να εστιάζετε στον εαυτό σας, τις εμπειρίες και τις αρετές σας, νοιάζεστε περισσότερο για τις ιδιότητες που πιστεύετε ότι έχουν οι άλλοι.

6.Σταματήστε να αναζητάτε έγκριση

Ένα άλλο βασικό βήμα στη διαδικασία αποδοχής του εαυτού σας είναι να συνειδητοποιήσετε τον βαθμό στον οποίο τείνετε να αναζητάτε την έγκριση από τους άλλους. Να κάνεις πράγματα καλά μόνο για να γίνεσαι αρεστός στους άλλους και για να τους ευχαριστήσεις. ενεργώντας προσπαθώντας να μην στενοχωρήσω κανέναν ή να βεβαιωθείτε ότι η εμφάνισή σας, η συμπεριφορά σας ή οι πράξεις σας αρέσουν στους άλλους. Όλα αυτά είναι εξαντλητικά. 

7.Μην τα παίρνετε όλα προσωπικά.

Αν κάτι σας προσβάλλει, σταματήστε και αναρωτηθείτε γιατί προσβάλλεστε. Κάντε μια συνειδητή προσπάθεια να σταματήσετε να υποθέτετε ότι ξέρετε τι εννοούν οι άνθρωποι. Μην παίρνετε αμυντική στάση για κάτι που έχετε εσωτερικεύσει. Το πιθανότερο είναι ότι οι άνθρωποι δεν θέλουν να σας πληγώσουν εξαρχής, αλλά μπορεί να μην ξέρουν ούτε πώς να επικοινωνούν αποτελεσματικά. Τα πράγματα χάνονται στη μετάφραση. Εάν δεν είστε ξεκάθαροι σχετικά με το νόημα ενός συγκεκριμένου σχολίου, το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να ρωτήσετε.

8.Ασκήστε την ευγνωμοσύνη

Το αίσθημα ευγνωμοσύνης αυξάνει τις θετικές σκέψεις και τα συναισθήματα. Η άσκηση της ευγνωμοσύνης ανοίγει τα μάτια σας σε όλα τα καλά στον εαυτό σας, στη ζωή σας και σε ό,τι σας συμβαίνει. Όσο πιο ευγνώμων νιώθετε, τόσο λιγότερη ανάγκη θα νιώθετε να αναζητήσετε σύγκριση με άλλους ή έγκριση από άλλους.

9.Συγχωρέστε.

Δεν μπορείς να αναπτυχθείς χωρίς συγχώρεση. Αλλά να ξέρετε ότι είναι μια διαδικασία και θα πάρει πάντα χρόνο. Συγχωρήστε τους άλλους για πράγματα που δεν είχαν σκοπό να κάνουν. Συγχωρήστε τους άλλους για πράγματα που δεν ήξεραν ότι έκαναν. Συγχωρήστε τον εαυτό σας για λάθη που νομίζετε ότι έχετε κάνει.

10.Πιστέψτε στον εαυτό σας.

Είστε ικανοί να καταφέρετε σπουδαία πράγματα. Πίστεψε ότι μπορείς να κάνεις τα πάντα γιατί μπορείς. Μπορείτε να αντιμετωπίσετε οποιαδήποτε πρόκληση βρεθεί στο δρόμο σας. Θυμηθείτε, έχετε ήδη επιζήσει από το χειρότερο πράγμα που έχετε βιώσει στη ζωή σας.

11.Μείνετε θετικοί.

Περιβάλλετε τον εαυτό σας με καλοσύνη. Όταν νιώθετε ανασφάλεια και αμφιβολίες να εισχωρούν στις σκέψεις σας, στραφείτε σε ένα από τα καλά σας πράγματα. 

12.Μην παραιτείστε 

Είναι στις αποτυχίες μας, όχι στις επιτυχίες μας, που μαθαίνουμε τα περισσότερα για τον εαυτό μας. Είναι σε αυτές τις οικείες στιγμές που μαθαίνονται τα πολύτιμα μαθήματα της ζωής.  Όταν πέφτεις, πρέπει να σηκωθείς και να συνεχίσεις.

 

Blog Depression Self-improvement Stress Therapy By psixologos.online 0 Comments

Τοξικοί άνθρωποι -Συμβουλές-Αντιμετώπιση

Πώς να διώξετε τους τοξικούς ανθρώπους από τη ζωή σας .
Υπάρχει ένας παλιός μύθος ότι οι βάτραχοι θα τραβήξουν κάτω άλλους βατράχους προσπαθώντας να ξεφύγουν από μια κατσαρόλα με βραστό νερό. Αυτό είναι πιθανώς το υλικό της λαογραφίας, αλλά η δυναμική είναι πραγματική: στη ζωή όλων, θα υπάρχουν πάντα άνθρωποι που θα αντιστέκονται, θα απειλούν και θα σαμποτάρουν την πιθανότητα αυτοβελτίωσης.
Αυτή η γενική ομάδα ανθρώπων — τους οποίους μπορούμε να ονομάσουμε με ασφάλεια «τοξική» — μπορεί να δυσανασχετεί με την πρόοδό σας για πολλούς λόγους. Ίσως πιστεύουν ότι δεν θα είστε πια στη ζωή τους αν βελτιωθείτε πάρα πολύ. Ίσως νιώθουν ότι η βελτίωσή σας αποκαλύπτει τις δικές τους ελλείψεις. Ή ίσως απλώς απειλούνται από την ιδέα της αλλαγής.
Τα αίτια είναι λιγότερο σημαντικά από τα αποτελέσματα, τα οποία μπορεί να έχουν τη μορφή θυμού, αγανάκτησης, απογοήτευσης, χειραγώγησης ή σκληρότητας (ή εξουθενωτικού συνδυασμού τους). Σε κάθε δεδομένη στιγμή, μπορεί να βρεθείτε να αντιμετωπίζετε τοξικούς φίλους, μέλη της οικογένειας ή συναδέλφους που – συνειδητά ή ασυνείδητα – σαμποτάρουν την ευτυχία και την ανάπτυξή σας. Η αναγνώριση αυτών των ατόμων και η κατανόηση του τρόπου διαχείρισης τους είναι απολύτως ζωτικής σημασίας για την ευημερία, την επιτυχία και την ευτυχία σας.
Έτσι, σε αυτό το κομμάτι, θα συζητήσουμε πώς να αναγνωρίσετε τους τοξικούς ανθρώπους και να πλοηγηθείτε στη συχνά δύσκολη και συναισθηματική διαδικασία της απομάκρυνσης αυτών των τοξικών ανθρώπων από τη ζωή σας.
Γιατί με έναν πολύ πραγματικό τρόπο, το μέλλον σου εξαρτάται από αυτό.
Πώς να μάθετε ποιος είναι πραγματικά τοξικός
Το “Toxic” χρησιμοποιείται πολύ αυτές τις μέρες, οπότε ας είμαστε ξεκάθαροι σχετικά με το τι εννοούμε.
Μερικοί άνθρωποι στη ζωή είναι κατά κάποιο τρόπο δυσάρεστοι – ενοχλητικοί, δύσκολοι, απαιτητικοί ή αλλιώς δυσάρεστοι. Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι «τοξικοί», με τη στενή έννοια του όρου. Απλώς είναι γενικά ανεπιθύμητοι. Με αυτήν την (ομολογουμένως μεγάλη) ομάδα ανθρώπων, μπορεί να θέλετε να δημιουργήσετε μια μικρή απόσταση, αλλά δεν θα έχετε την ίδια επείγουσα ανάγκη να τους αποκόψετε από τη ζωή σας.
Η τοξικότητα υπάρχει πραγματικά σε ένα φάσμα. Από τη μια άκρη, υπάρχει ο παλιός σας φίλος από το γυμνάσιο που δεν θα σιωπήσει για το πώς δεν περνάτε αρκετό χρόνο μαζί. Από την άλλη πλευρά, υπάρχει η πρώην κοπέλα σου που είναι ακόμα ικανή να σε χειραγωγήσει σε κρίσεις οργής. Ο φίλος σας μπορεί να είναι απογοητευμένος, αλλά η πρώην κοπέλα σας είναι πιθανώς τοξική.
Φυσικά, η ανοχή στην τοξικότητα είναι σχετική για κάθε άτομο – πρέπει να αποφασίσετε πότε κάποιος χρειάζεται απόσταση και πότε πρέπει να αποκοπεί από τη ζωή σας. Αυτές οι γραμμές διαφέρουν από άτομο σε άτομο. Για παράδειγμα, η αδερφή σας θα έχει πιθανώς περισσότερα περιθώρια από μια κολλητή, αλλά η αδερφή και οι συνάδελφοι του καθενός είναι διαφορετικοί και ο καθένας έχει διαφορετικό όριο.
Αυτό για το οποίο μιλάμε εδώ είναι η αληθινή τοξικότητα — το είδος που μολύνει, δίνει μεταστάσεις και κυριεύει τη ζωή σας. Εδώ είναι μερικά κλασικά σημάδια τοξικών ανθρώπων:

  • Οι τοξικοί άνθρωποι προσπαθούν να σας ελέγξουν. Όσο περίεργο κι αν ακούγεται, οι άνθρωποι που δεν έχουν τον έλεγχο της ζωής τους τείνουν να θέλουν να ελέγχουν τη δική σας. Η τοξική αναζήτηση τρόπων ελέγχου των άλλων, είτε μέσω φανερών μεθόδων είτε μέσω λεπτών χειρισμών.
  • Οι τοξικοί άνθρωποι αγνοούν τα όριά σας. Εάν λέτε πάντα σε κάποιον να σταματήσει να συμπεριφέρεται με έναν συγκεκριμένο τρόπο και συνεχίζει μόνο, αυτό το άτομο είναι πιθανότατα τοξικό. Ο σεβασμός των ορίων των άλλων έρχεται φυσικά σε καλά προσαρμοσμένους ενήλικες. Το τοξικό άτομο ευδοκιμεί όταν τα παραβιάζει.
  • Οι τοξικοί άνθρωποι παίρνουν χωρίς να δίνουν. Το να δίνεις και να παίρνεις είναι η ψυχή της αληθινής φιλίας. Μερικές φορές χρειάζεσαι ένα χέρι, και μερικές φορές ο φίλος σου, αλλά στο τέλος λίγο πολύ εξισώνει. Όχι με το τοξικό άτομο — είναι συχνά εκεί για να πάρουν ό,τι μπορούν να πάρουν από εσάς, αρκεί να είστε πρόθυμοι να το δώσετε.
  • Οι τοξικοί άνθρωποι έχουν πάντα «δίκιο». Θα βρουν τρόπους να έχουν δίκιο ακόμα κι όταν δεν έχουν. Σπάνια (αν ποτέ) παραδέχονται πότε μπέρδεψαν, υπολόγισαν λάθος ή είπαν λάθος.
  • Οι τοξικοί άνθρωποι δεν είναι ειλικρινείς. Δεν μιλάω για φυσικές υπερβολές, για σώσιμο προσώπου ή λευκά ψέματα εδώ. Μιλάω για κραυγαλέα και επαναλαμβανόμενα μοτίβα ανεντιμότητας.
  • Οι τοξικοί άνθρωποι αγαπούν να είναι θύματα. Η τοξική απόλαυση στο να είσαι θύμα του κόσμου. Ψάχνουν να βρουν τρόπους να αισθάνονται καταπιεσμένοι, υποβαθμισμένοι και περιθωριοποιημένοι με τρόπους που σαφώς δεν είναι. Αυτό μπορεί να έχει τη μορφή δικαιολογιών, εξορθολογισμών ή άσκοπης ενοχοποίησης.
  • Οι τοξικοί άνθρωποι δεν αναλαμβάνουν την ευθύνη. Μέρος της νοοτροπίας του θύματος προέρχεται από την επιθυμία να αποφύγει την ευθύνη . Όταν ο κόσμος είναι μονίμως εναντίον τους, οι επιλογές και οι ενέργειές τους δεν μπορεί να είναι υπεύθυνες για την ποιότητα της ζωής τους – είναι «όπως ακριβώς είναι τα πράγματα».

Ακούγεται οικείο κάποιο από αυτά; Μπορεί να βοηθήσουν στη διάγνωση της τοξικότητας στους ανθρώπους γύρω σας, ακόμα κι αν το τοξικό μοτίβο δεν είναι πάντα ή αμέσως προφανές. Στην πραγματικότητα, η τοξικότητα μπορεί εύκολα να περάσει απαρατήρητη για χρόνια μέχρι να σταματήσετε να εξετάζετε τη δική σας εμπειρία από ένα δύσκολο άτομο. Αν και τα κατώφλια τοξικότητάς μας είναι σχετικά, αυτό συμβαίνει συχνά επειδή αδυνατούμε να αναγνωρίσουμε τα συμπτώματα.

Λοιπόν, πώς θα απομακρύνετε τους τοξικούς ανθρώπους από τη ζωή σας;
Γιατί είναι τόσο σημαντική η αφαίρεση τοξικών ατόμων από τη ζωή σας
Είναι σπάνιο για ένα τοξικό άτομο να σαμποτάρει εντελώς τις προσπάθειές σας για αυτοβελτίωση, αλλά συμβαίνει. Τουλάχιστον, σίγουρα θα επιβραδύνουν την πρόοδό σας. Πιο συγκεκριμένα, θα θέλατε κάποιον στη ζωή σας που να είναι ενεργά αντίθετος στο να κάνετε τη ζωή σας καλύτερη;
Η απάντηση, φυσικά, είναι όχι. Και όμως αυτό μπορεί να είναι δύσκολο να το αποδεχτείς, μέχρι να αρχίσεις να αναγνωρίζεις τις επιπτώσεις της τοξικότητας μέσα σου.
Υπό την επήρεια ενός τοξικού ατόμου, μπορεί να μαντέψετε τον εαυτό σας για μια σημαντική απόφαση. Μπορεί να νιώθετε λύπη, άβολα και ειλικρινά ντροπή για τη δική σας πρόοδο και ευημερία. Μπορεί ακόμη και να προσλάβετε μερικές από τις ίδιες τοξικές ιδιότητες που αγανακτείτε σε άλλους – κάτι που συμβαίνει στους καλύτερους από εμάς – επειδή οι τοξικοί άνθρωποι έχουν έναν περίεργο τρόπο να σας κάνουν τον εαυτό σας τοξικό.
Και τις περισσότερες φορές, το μοτίβο συμβαίνει χωρίς καν να το καταλάβουμε. Αν είχατε ποτέ ένα τοξικό αφεντικό, τότε ξέρετε πώς λειτουργεί αυτό: η συμπεριφορά του σας κάνει οξύθυμους και πικραμένους, έτσι χάνετε την ψυχραιμία σας με την ομάδα που εργάζεται κάτω από εσάς, γεγονός που κάνει τους υπαλλήλους σας να γίνονται όλο και πιο δύσκολοι μεταξύ τους. τους κάνει να φέρουν αυτή τη στάση στο σπίτι στους φίλους και την οικογένειά τους, και πριν το καταλάβετε, το δηλητήριο έχει εξαπλωθεί ασυναίσθητα.
Έτσι λειτουργεί η τοξικότητα. Είναι μεταδοτικό και ύπουλο, ακόμη και σε ευγενικούς, καλά προσαρμοσμένους ανθρώπους. Αυτό είναι που το κάνει τόσο επικίνδυνο, και γι’ αυτό είναι τόσο κρίσιμο να απομακρύνετε τοξικούς ανθρώπους από τη ζωή σας.
Πώς να κόψετε τους πραγματικά τοξικούς ανθρώπους
Πρώτα, μια γρήγορη προειδοποίηση: Το να κόψετε τοξικούς ανθρώπους από τη ζωή σας μπορεί να ανατιναχτεί στο πρόσωπό σας. Αυτό είναι μέρος της ασθένειας. Με αυτά τα λόγια, είναι απολύτως σημαντικό να αφαιρέσετε αυτούς τους ανθρώπους από τη ζωή σας με έναν υγιή και ορθολογικό τρόπο.
Λοιπόν, πώς μπορείτε να απομακρύνετε αυτούς τους τοξικούς ανθρώπους από τη ζωή σας και να ανακτήσετε τον χρόνο και την ενέργεια που τους δίνατε;

  • Αποδεχτείτε ότι μπορεί να είναι μια διαδικασία. Η απαλλαγή από τοξικά στοιχεία δεν είναι πάντα εύκολη. Δεν σέβονται τα όριά σας τώρα, επομένως είναι πιθανό να μην τα σεβαστούν αργότερα. Μπορεί να επιστρέψουν ακόμα και αφού τους πείτε να φύγουν. Ίσως χρειαστεί να τους πείτε να φύγουν πολλές φορές πριν το κάνουν τελικά. Λάβετε λοιπόν υπόψη σας ότι η αποστασιοποίηση είναι μια σταδιακή διαδικασία.
  • Μην αισθάνεστε ότι τους οφείλετε μια τεράστια εξήγηση. Οποιαδήποτε εξήγηση κάνετε είναι περισσότερο για εσάς παρά για αυτούς. Και πάλι, πείτε τους πώς νιώθετε, το οποίο είναι ένα θέμα που δεν είναι ανοιχτό για συζήτηση. Ή, αν προτιμάτε, κρατήστε το απλό: Πείτε τους ήρεμα και ευγενικά ότι δεν τους θέλετε πια στη ζωή σας και αφήστε το έτσι. Το πόσα ή τα λίγα θα τους πείτε εξαρτάται πραγματικά από εσάς. Κάθε σχέση απαιτεί διαφορετική προσέγγιση.
  • Μιλήστε μαζί τους σε δημόσιο χώρο. Δεν είναι πρωτόγνωρο για τοξικούς ανθρώπους να γίνονται πολεμικοί ή ακόμα και βίαιοι. Η δημόσια συζήτηση μαζί τους μπορεί να μειώσει σημαντικά τις πιθανότητες να συμβεί αυτό. Εάν αντιμετωπίσετε προβλήματα, μπορείτε απλώς να σηκωθείτε και να φύγετε.
  • Αποκλείστε τους στα social media. Η τεχνολογία κάνει την αποστασιοποίηση πιο δύσκολη, επομένως μην αφήνετε κανένα παράθυρο ανοιχτό για να σας εκφοβίσουν ή να σας κοροϊδέψουν. Έχετε θέσει όρια. Επιμείνετε σε αυτά. Αυτό περιλαμβάνει την αποτροπή από το να επικοινωνήσουν μαζί σας μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, εάν χρειάζεται. Ο τερματισμός του email και άλλων γραμμών επικοινωνίας με ένα τοξικό άτομο μπορεί επίσης να είναι απαραίτητος.
  • Μην διαφωνείτε – απλώς επαναλάβετε τα όριά σας. Είναι δελεαστικό να πέσεις στη δυναμική της τοξικότητας μαλώνοντας ή τσακώνοντας — αυτό ακριβώς κάνουν οι τοξικοί άνθρωποι. Σε περίπτωση που επιστρέψουν, δώστε μια υπόσχεση στον εαυτό σας για να αποφύγετε μια λογομαχία. Επαναπροσδιορίστε σταθερά τα όριά σας και, στη συνέχεια, τερματίστε την επικοινωνία. Δεν προσπαθείτε να «συζητήσετε» το άτομο για να σας αφήσει ήσυχο. Αυτό δεν είναι διαπραγμάτευση. Μπορείτε, ωστόσο, να τους κάνετε όλο και λιγότερο ελκυστικό να σας ενοχλούν συνέχεια. «Μην ταΐζετε τα τρολ!»
  • Σκεφτείτε να γράψετε ένα γράμμα. Το να γράψετε ένα γράμμα στον εαυτό σας είναι ένα είδος πρόβας για μια προσωπική συνομιλία. Ξεκαθαρίζεις τις σκέψεις σου και εκφράζεις τα συναισθήματά σου. Μπορείτε επίσης να ανατρέξετε στην επιστολή αργότερα, εάν πρέπει να θυμάστε γιατί πήρατε την απόφαση να αποκόψετε κάποιον. Επειδή οι τοξικοί άνθρωποι συχνά κάνουν ό,τι μπορούν για να παραμείνουν στη ζωή σας, θα χρειαστείτε όλη τη βοήθεια που μπορείτε να πάρετε.
  • Σκεφτείτε να δημιουργήσετε απόσταση αντί για διαχωρισμό. Θυμάστε το άτομο για το οποίο μιλήσαμε παραπάνω — αυτό που δεν είναι τοξικό, αλλά απλώς σύρεται; Δεν χρειάζεται να αποκόψετε εντελώς αυτούς τους ανθρώπους από τη ζωή σας. Απλώς χρειάζεται να δημιουργήσετε απόσταση αφιερώνοντας το χρόνο σας με άλλους φίλους και δραστηριότητες και συμφωνώντας να μην τροφοδοτείτε τη δυναμική τους.
    Και σε πολλές περιπτώσεις, μπορεί να μην χρειαστεί να «κάνετε» τίποτα απολύτως.

Για πολλές τοξικές σχέσεις – ειδικά με φίλους και συναδέλφους – θα χρειαστεί μόνο να πάρετε μια εσωτερική απόφαση για να δημιουργήσετε λίγο χώρο, χωρίς να έχετε ξανά μια μεγαλύτερη συζήτηση με το τοξικό άτομο. Να θυμάσαι: δεν χρωστάς σε κανέναν εξήγηση. Μπορείτε απλά να βγείτε σιγά σιγά από τη ζωή τους στον βαθμό που χρειάζεται, μέχρι να μην επηρεάζεστε πλέον από την τοξικότητα. Αυτό μπορεί να φαίνεται προφανές, αλλά μπορεί να είναι δελεαστικό να πιστεύεις ότι πρέπει να κάνεις την αποστασιοποίησή σου προφανή και φωνητική, ενώ στην πραγματικότητα το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς βρίσκεται στην πλευρά της εξίσωσης. Σαν φωτιά, μπορείτε απλά να σταματήσετε να τροφοδοτείτε τις φλόγες.
Ωστόσο, υπάρχει ένα συγκεκριμένο σενάριο στο οποίο ίσως χρειαστεί να χειριστείτε τα πράγματα λίγο διαφορετικά: όταν τοξικοί άνθρωποι είναι συγγενείς σας εξ αίματος.
Τι να κάνετε όταν ένα τοξικό άτομο είναι μέλος της οικογένειας
Ένας τοξικός συγγενής είναι μια κολλώδης κατάσταση. Δεν υπάρχουν εύκολες απαντήσεις, ούτε τυπικές απαντήσεις που να είναι κατάλληλες για όλους.
Ωστόσο, η αποκοπή των τοξικών μελών της οικογένειας μπορεί να είναι η πιο σημαντική περικοπή που θα κάνετε ποτέ. Η οικογένεια έχει έναν μοναδικό τρόπο να μπαίνει κάτω από το δέρμα σας και να επηρεάζει άμεσα τις σκέψεις, τις συμπεριφορές και τις επιλογές σας. Οι συγγενείς δεν σε κατέχουν απλώς λόγω του ότι είναι αίμα. Το να είσαι οικογένεια δεν παρέχει ιδιαίτερες εξαιρέσεις στην τοξικότητα. Οι συγγενείς δεν έχουν μαγική άδεια να σου χαλάσουν τη ζωή. Να θυμάστε ότι.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η απλή δημιουργία απόστασης από τοξικούς συγγενείς είναι ίσως η καλύτερη κίνηση, είτε είναι σωματική είτε συναισθηματική. Αλλά όταν πρόκειται για οικογένεια (σε αντίθεση με φίλους ή συναδέλφους), η αποστασιοποίησή σας μπορεί να απαιτεί κάποια ειδικά επιδόματα. Μπορεί να αποστασιοποιηθείτε συναισθηματικά, ενώ εξακολουθείτε να αναγνωρίζετε ότι θα πρέπει να αλληλεπιδράσετε με αυτό το άτομο σε πρακτικό επίπεδο (βλέποντάς το σε εορταστικά δείπνα, ας πούμε, ή φροντίζοντας μαζί έναν γονέα). Πράγματι, η αποστασιοποίησή σας με ένα μέλος της οικογένειάς σας μπορεί να σας απαιτήσει να ξεμπερδέψετε την πρακτική σας συμμετοχή από τη συναισθηματική σας συμμετοχή — θα συνεχίσετε να συμφωνείτε να ασχοληθείτε με αυτό το άτομο όταν είναι απαραίτητο, αλλά θα αρνηθείτε να το αφήσετε να σας παρασύρει στο συναισθηματικό μοτίβο της τοξικότητας .
Το σημαντικό με την οικογένεια είναι να πορεύεστε ελαφρά και να παίρνετε ήρεμες, ορθολογικές αποφάσεις, γιατί το πώς αντιμετωπίζετε ένα τοξικό μέλος της οικογένειας μπορεί να χρωματίσει ολόκληρη την οικογενειακή σας σχέση. Συχνά υπάρχουν μεγαλύτερα φαινόμενα κυματισμού σε μια οικογένεια από ό,τι σε μια φιλία ή στο χώρο εργασίας.
Αναρωτηθείτε λοιπόν: Τι αντίκτυπο θα λάβετε από τα άλλα μέλη της οικογένειας; Πώς θα είναι οι διακοπές; Μπορείτε ρεαλιστικά να τα κόψετε εντελώς; Μπορεί να απαντήσετε σε αυτές τις ερωτήσεις και παρόλα αυτά να αποφασίσετε να χωρίσετε τον εαυτό σας. Ή μπορείτε να προσαρμόσετε την προσέγγισή σας ανάλογα. Το σημαντικό είναι να αφιερώσετε χρόνο για να εξετάσετε τη δυναμική και τις επιπτώσεις της κατάστασης πριν λάβετε μια απόφαση.
Δεν θα πω ψέματα: Το να κόψετε ανθρώπους (ειδικά την οικογένεια) από τη ζωή σας μπορεί να είναι ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα που μπορείτε να κάνετε. Αλλά όπως είπαμε, είναι επίσης μια από τις πιο απελευθερωτικές και αλλαγές στη ζωή σας αποφάσεις που θα πάρετε ποτέ.

Το πιο σημαντικό, η απομάκρυνση τοξικών ανθρώπων στέλνει ένα βασικό μήνυμα στον εαυτό σας. Λες: «Έχω αξία». Δίνεις προτεραιότητα στην ευτυχία σου σε σχέση με τη δυσλειτουργία κάποιου άλλου. Μόλις αναγνωρίσετε πόσο τοξικοί άνθρωποι μπορούν να διαβρώσουν αυτή τη βασική αίσθηση της αυτοεκτίμησης, γίνεται όλο και πιο δύσκολο να τους επιτρέψετε στη ζωή σας.
Πείτε μας λοιπόν: Χρειάστηκε ποτέ να κόψετε έναν τοξικό άνθρωπο από τη ζωή σας; Πώς το έκανες; Ποιό ήταν το αποτέλεσμα? Θα ήθελα επίσης να ακούσω για τοξικούς ανθρώπους από τους οποίους δεν ξέρετε πώς να απαλλαγείτε. Είτε έτσι είτε αλλιώς, εδώ είναι να βελτιώσετε τον κοινωνικό σας κύκλο και την ευτυχία σας φέτος — με αφαίρεση αλλά και με πρόσθεση.

 

Confidence Self-improvement By psixologos.online 0 Comments

ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΚΑΙ ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ

Ένας διάλογος που δίνει νόημα στη ζωή μας

 

«Ξέρω τι είναι καλύτερο για μένα. Φοβάμαι, όμως, να προσπαθήσω. Θα τα καταφέρω ή θ’ αποτύχω;»

«Μα, αν δεν προσπαθήσεις, δεν θα μάθεις ποτέ αν θα τα καταφέρεις».

«Τρέμω ακόμη και στη σκέψη ότι μπορεί ν’ αποτύχω».

«Γιατί; Τι φοβάσαι; Ακόμη και μέσα από την αποτυχία μαθαίνουμε, βελτιωνόμαστε και κάνουμε πιο σίγουρα τα επόμενα βήματά μας».

«Δεν ξέρω. Αισθάνομαι μικρή, λίγη. Η ψυχή μου τρέμει πριν από κάθε βήμα μου».

«Μην τρέμεις. Ο φόβος που βιώνεις είναι ανύπαρκτος. Εμείς τον δημιουργούμε και κατατρώει το είναι μας. Απαλλάξου απ’ αυτόν. Πέτα τον όπως το ρούχο που δεν σου αρέσει και δεν πρόκειται να το ξαναφορέσεις».

«Είναι δύσκολο, πολύ δύσκολο. Από μικρή μ’ έμαθαν να σκέφτομαι τι θα πουν οι άλλοι. Σε κάθε μου βήμα, σε κάθε μου ενέργεια, σκέφτομαι την πιθανότητα απόρριψης, το ειρωνικό χαμόγελο των άλλων. Έχω πάψει πια να έχω πίστη στον εαυτό μου. Η αυτοπεποίθησή μου έχει κάνει φτερά».

«Δεν συμβαίνει τίποτα από αυτά που λες. Τον φόβο που σου έχουν ενσπείρει τον δυναμώνεις εσύ κι αυτό σου αφαιρεί κάθε ίχνος αυτοπεποίθησης και αυτοεκτίμησης. Μίλα με τον εαυτό σου, αλλά μην τον κρίνεις αυστηρά, μην τον συρρικνώνεις, συγχώρεσέ τον και απελευθερώσου. Ο θετικός εσωτερικός διάλογος είναι το μυστικό σου για να πετύχεις υψηλή αυτοπεποίθηση».

«Μακάρι να μπορούσα να το πετύχω. Το θέλω τόσο πολύ. Θέλω να νιώσω ότι είμαι ο αληθινός εαυτός μου, να στηρίζομαι στα πόδια μου κι όχι σε δεκανίκια».

«Μπράβο σου! ‘Θέλεις’ κι αυτό σου δίνει τη δύναμη να ‘μπορείς’. Βέβαια, είναι δύσκολο να ελέγχουμε τα όσα συμβαίνουν γύρω μας και μας επηρεάζουν στον τρόπο σκέψης και στην ιδέα που έχουμε για τον εαυτό μας. Όμως, η νοηματοδότηση της ύπαρξής μας μας καθιστά υπεύθυνους για τις αποφάσεις και τις πράξεις μας».

«Και πώς θα το πετύχω αυτό; Πώς θα καταλάβω τι πραγματικά είμαι και τι θέλω;»

«Εσύ είπες πως ξέρεις τι είναι καλύτερο για σένα. Άρα, γνωρίζεις και τον εαυτό σου και τις επιθυμίες σου».

«Ωραία. Ας το δεχτώ. Όμως, πώς θ’ αλλάξω τη νοοτροπία μου, τα στερεότυπα με τα οποία μεγάλωσα και τις φοβίες που μου προκαλούν οι αλλαγές;»

«Κοιτάξου στον καθρέφτη και πες μου τι βλέπεις».

«Μια γυναίκα καλοβαλμένη, αλλά χωρίς επιμελημένη εμφάνιση. Χλωμή, φοβισμένη, με γυρτούς ώμους και υποτονική».

«Τι σου λέει το είδωλό σου;»

«Άλλαξε. Μπορείς. Ξεκίνα από την εξωτερική σου εμφάνιση, γιατί αυτό που βλέπεις εσύ αυτό βλέπουν και οι άλλοι. Μην καμπουριάζεις, πρότεινε το στήθος σου, περπάτα με άνεση και σιγουριά, κοίτα τους άλλους στα μάτια και νιώσε περήφανη γι’ αυτό που είσαι».

«Βλέπεις, λοιπόν; Ο εαυτός σου στον καθρέφτη ξέρει την αλήθεια και δεν φοβάται να στην πει. Σε παροτρύνει να κάνεις αυτό που πρέπει και που χρειάζεσαι, για να δεις την αυτοπεποίθησή σου να εκτινάσσεται στα ύψη».

«Δεν έχω το κουράγιο να κάνω οτιδήποτε, ούτε καν αυτό που θα με κάνει να νιώσω όμορφα και θα κάνει και τους άλλους να με προσέξουν».

«Πάψε να νιώθεις υποτονικά. Γέμισε από ενέργεια και αύξησε την αυτοπεποίθησή σου. Είναι τόσο απλό, εύκολο και ανέξοδο. Ασκήσου κάθε πρωί και η μέρα σου θα ξεκινήσει σωστά. Φάε υγιεινά και αθλήσου. Άλλαξε τον τρόπο ζωής σου και βάλε την κίνηση στην καθημερινότητά σου».

«Και τι θ’ αλλάξει μ’ αυτό; Η ζωή μου κυλά μ’ έναν τρόπο βαρετό, έναν τρόπο που δεν μ’ αρέσει καθόλου».

«Τότε, άλλαξέ τον. Δοκίμασε κάτι καινούριο και διαφορετικό. Μία απλή αλλαγή συνηθειών μπορεί να δράσει καταλυτικά επάνω σου. Αν κάθε μέρα παρκάρεις στο ίδιο σημείο, πάρκαρε κάπου διαφορετικά. Αγόρασε καφέ από κάπου αλλού και δοκίμασε ένα διαφορετικό ομαδικό άθλημα στο γυμναστήριο. Προφανώς και δεν μπορείς να αλλάζεις σπίτι, δουλειά, φίλους και σύντροφο κάθε εβδομάδα. Υπάρχουν, όμως, μικρά πράγματα που μπορείς να αλλάξεις και να σε ανανεώσουν».

«Και με την εμφάνιση τι γίνεται; Αυτή δεν μπορώ να την αλλάξω».

«Να μην ανησυχείς για πράγματα που δεν μπορείς να αλλάξεις. Η εμφάνιση είναι κάτι που μας δόθηκε. Αυτό που μπορείς να κάνεις είναι να γίνεις η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου και θα πετύχεις θαύματα».

«Και πώς θα το πετύχω;»

«Ο τρόπος που ντύνεσαι και επιμελείσαι την εμφάνισή σου επηρεάζει την εικόνα που έχουν οι άλλοι για σένα. Ανάδειξε τα δυνατά σου σημεία, φρόντισε να είσαι πάντα καθαρή, φρεσκολουσμένη, όμορφα ντυμένη και περιποιημένη. Δεν χρειάζεται να ξοδέψεις μια περιουσία για να θεωρείσαι καλοντυμένη. Αρκεί καλό γούστο, καλή διάθεση και αγάπη για τον εαυτό σου και γίνεσαι αμέσως η Μiss Αυτοπεποίθηση».

«Δεν αρκεί αυτό. Πρέπει να έχω και διάθεση για να το κάνω».

«Σ’ αυτό έχεις δίκιο. Η διάθεση είναι ίσως το πιο σημαντικό συστατικό για να αποκτήσεις ισχυρή αυτοπεποίθηση, αλλά ταυτόχρονα και το πιο δύσκολο, αφού επηρεάζει τα πάντα. Αν νομίζεις ότι θα αποτύχεις, τότε προκαλείς αρνητικό πλαίσιο και ‘αυτοσαμποτάρεσαι’. Αν πιστέψεις ότι μπορείς να τα καταφέρεις και να πετύχεις, τότε θα πετύχεις. Προσπάθησε να προσθέσεις στην καθημερινότητά σου θετική σκέψη και θα δεις θεαματικές αλλαγές στην αυτοπεποίθηση αλλά και στη ζωή σου».

«Κι αν δεν μπορέσω, τι θα κάνω;»

«Τότε, απλά χαμογέλα. Όταν χαμογελάς, επηρεάζεις τόσο τη δική σου διάθεση όσο και των γύρω σου. Έτσι απλά και ξεκούραστα η αυτοπεποίθησή σου τονώνεται και γιγαντώνει».

«Αυτό μ’ αρέσει. Είναι πραγματικά απλό και εύκολο, αλλά φοβάμαι. Φοβάμαι πολύ».

«Ξεπέρασε τους φόβους σου. Βάλε στην άκρη όλα τα αρνητικά συναισθήματα και αντιμετώπισε το πρόβλημα στη ρίζα του. Όσο κι αν φοβάσαι, μην ξεχνάς πως υπάρχουν πάρα πολλά πράγματα στη ζωή που δεν τα ελέγχουμε ούτε τα ορίζουμε εμείς. Έτσι, μένουμε κι επιμένουμε σ’ αυτά που βρίσκονται μέσα στις δυνατότητές μας».

«Και πώς θα το πετύχω;»

«Βάλε στόχους. Σκέψου ποιες είναι οι βαθύτερες επιθυμίες και τα όνειρά σου, εντόπισε τα θετικά σου σημεία, εκμεταλλεύσου τα προτερήματά σου και προσπάθησε να εκπληρώσεις όσο περισσότερους στόχους μπορείς. Η εκπλήρωση κάθε μικρού ή μεγάλου στόχου θα σε γεμίζει με αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση».

«Κι αν δεν προλαβαίνω να ολοκληρώσω τους στόχους μου; Σχεδόν πάντα αφήνω ατελείωτο ό,τι αρχίζω και δεν έχω το θάρρος να ξαναρχίσω».

«Εδώ, χρειάζεσαι καλύτερη οργάνωση. Ξεκαθάρισε τους στόχους και τα καθήκοντά σου. Είναι τόσο εύκολο. Απλά, αγόρασε ένα ημερολόγιο και γράψε τι πρέπει να κάνεις κάθε μέρα. Με αυτόν τον τρόπο θα προλαβαίνεις να ολοκληρώνεις περισσότερους στόχους στη ζωή σου. Θα τα καταφέρνεις συνεχώς καλύτερα και η αυτοπεποίθησή σου θα τονώνεται».

«Μια χαρά τ’ ακούω. Μικρά βήματα, σαφείς στόχοι, εμπιστοσύνη στον εαυτό μας, οργάνωση, επιμελημένη εμφάνιση και χαμόγελο. Όμως, κάτι μου λείπει. Τι είναι αυτό;»

«Η επιβράβευση. Για κάθε εκπλήρωση στόχου, για κάθε επιτυχία μας, μικρή ή μεγάλη, μας χρειάζεται ένας έπαινος, ένα χειροκρότημα, είτε αυτό είναι μια όμορφη σκέψη, είτε ένα φόρεμα, είτε μια γουλιά κεχριμπαρένιο κρασί».

Και μην ξεχνάς: Η αυτοπεποίθηση υπάρχει σε όλους μας. Στο χέρι μας είναι να την αναπτύξουμε.

Blog Self-improvement Stress • • • • • By psixologos.online 0 Comments

Κρίση πανικού: Τα συμπτώματα, τα αίτια, η θεραπεία

Κρίσεις πανικού

Τι είναι η κρίση πανικού;

Κρίση πανικού είναι η απότομη έναρξη έντονου φόβου ή δυσφορίας που φτάνει στην κορύφωσή της μέσα σε λίγα λεπτά και περιλαμβάνει πολλά από τα ακόλουθα συμπτώματα:

  • Αύξηση παλμών ή επιτάχυνση του καρδιακού ρυθμού
  • Τάση για εμετό
  • Ρίγη
  • Αίσθημα δύσπνοιας ή πνιγμού
  • Πόνο στο στήθος ή δυσφορία
  • Κοιλιακή δυσφορία ή ναυτία
  • Ζάλη, ελαφριά κεφαλαλγία, αίσθημα εξασθένισης ή αστάθειας
  • Αίσθημα απότομης αύξησης ή μείωσης της θερμοκρασίας του σώματος
  • Μούδιασμα ή μυρμήγκιασμα
  • Αποπροσανατολισμός (αίσθηση μη-πραγματικότητας) ή αποπροσωποποίηση (το άτομο νοιώθει αποσπασμένο από τον εαυτό του)
  • Φόβος απώλειας ελέγχου
  • Φόβος θανάτου

 

Οι θεραπείες για την αντιμετώπιση των κρίσεων πανικού περιλαμβάνουν ψυχοθεραπεία και γνωσιο-συμπεριφοριστική θεραπεία. Αυτή η βραχυπρόθεσμη θεραπεία αποσκοπεί στην ενεργοποίηση των ατόμων που πάσχουν από κρίσεις πανικού να ανακαλύψουν ικανότητες που θα τους βοηθήσουν να αλλάξουν τον τρόπο σκέψης τους καθώς επίσης τα πρότυπα συμπεριφοράς. Επιπλέον, σε συνδυασμό με την ψυχοθεραπεία, μπορεί να χορηγηθεί φαρμακευτική αγωγή, ενώ οι τεχνικές χαλάρωσης και αναπνοής είναι δυνατό να βοηθήσουν την επιτυχή αντιμετώπιση των κρίσεων πανικού.

 

Τι πρέπει να κάνετε εάν πιστεύετε ότι κάποιος παθαίνει κρίση πανικού;

Αν κάποιος βιώνει τα παραπάνω συμπτώματα και υποψιάζεστε ότι παθαίνει κρίση πανικού, θα πρέπει πρώτα να τον ρωτήσετε εάν γνωρίζει τι συμβαίνει και αν είχε υποπέσει σε κρίση πανικού πριν. Αν του είχε συμβεί και άλλο περιστατικό κρίσης πανικού και πιστεύει ότι αντιμετωπίζει ένα καινούριο περιστατικό εκείνη τη στιγμή, ρωτήστε τον αν χρειάζεται κάποια βοήθεια και δώστε τη. Αν βοηθάτε κάποιον που δεν γνωρίζετε, συστήστε τον εαυτό σας.

 

Τι πρέπει να πείτε και να κάνετε αν ξέρετε ότι το άτομο βιώνει μία κρίση πανικού;

Είναι σημαντικό να παραμείνετε ήρεμοι και να μην πανικοβληθείτε οι ίδιοι. Μιλήστε στο άτομο με έναν καθησυχαστικό αλλά σταθερό τρόπο και να είστε υπομονετικοί. Μιλήστε με σαφήνεια και σιγουριά και χρησιμοποιήστε σύντομες και σαφείς προτάσεις. Αντί να κάνετε υποθέσεις σχετικά με το τι χρειάζεται το άτομο, ρωτήστε τον απευθείας τι πιστεύει ότι μπορεί να χρειάζεται. Αναγνωρίστε ότι ο τρόμος που αισθάνεται το άτομο είναι απολύτως πραγματικός, αλλά βεβαιώστε τον ότι μία κρίση πανικού, αν και πολύ τρομακτική, δεν είναι απειλητική για τη ζωή ή επικίνδυνη. Βεβαιώστε το άτομο σε κρίση πως είναι ασφαλές και ότι τα συμπτώματα θα περάσουν.

 

Τι πρέπει να πείτε και να κάνετε όταν τελειώσει η επίθεση πανικού;

Αφού η κρίση πανικού έχει υποχωρήσει, ρωτήστε το άτομο αν γνωρίζει από πού μπορεί να πάρει πληροφορίες για την αντιμετώπιση των κρίσεων πανικού. Ενημερώστε το άτομο ότι σε περίπτωση που οι επιθέσεις πανικού εμφανιστούν ξανά και του προκαλέσουν δυσφορία, θα πρέπει να απευθυνθεί σε κατάλληλο ειδικό. Βεβαιώστε το άτομο ότι υπάρχουν διαθέσιμες αποτελεσματικές θεραπείες τόσο για τις κρίσεις πανικού όσο και για τη διαταραχή πανικού.

 

Οι κρίσεις πανικού, η διαταραχή πανικού και η αγοραφοβία

Μία κρίση πανικού δεν είναι ψυχική διαταραχή. Στην πραγματικότητα, περισσότεροι από έναν στους πέντε ανθρώπους αντιμετωπίζουν μία ή περισσότερες κρίσεις πανικού στη διάρκεια της ζωής τους, αλλά λίγοι συνεχίζουν να αναπτύσσουν διαταραχή πανικού ή αγοραφοβία (διαταραχές άγχους που σχετίζονται με κρίσεις πανικού).

 

Κριτήρια για διαταραχή πανικού

Επαναλαμβανόμενες, απροσδόκητες κρίσεις πανικού και, για τουλάχιστον ένα μήνα:

  • ανησυχία για πιθανές μελλοντικές κρίσεις πανικού.
  • ανησυχία για τις πιθανές συνέπειες των κρίσεων πανικού, όπως ο φόβος της απώλειας ελέγχου ή καρδιακές δυσλειτουργίες.
  • σημαντική αλλαγή στη συμπεριφορά που σχετίζεται με τις κρίσεις πανικού.

 

Κριτήρια για αγοραφοβία

Άγχος για μέρη ή καταστάσεις όπου το άτομο φοβάται ότι μπορεί να βιώσει κάποια κρίση πανικού. Το επίκεντρο του άγχους είναι ότι θα είναι δύσκολο να ξεφύγει από τον τόπο που βρίσκεται αν εμφανιστεί μία κρίση πανικού ή ότι δεν θα υπάρξει κανένας που να μπορεί να βοηθήσει. Τα παραπάνω οδηγούν το άτομο στο να αποφεύγει να βρίσκεται σε τόπους ή καταστάσεις που αποτελούν το επίκεντρο του άγχους. Ορισμένα άτομα αποφεύγουν μόνο μερικές θέσεις ή καταστάσεις (όπως, εμπορικά κέντρα, οδήγηση ή πολυσύχναστα μέρη) και άλλοι μπορεί να δυσκολεύονται να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους.

Μερικοί άνθρωποι μπορεί να αναπτύξουν διαταραχή πανικού ή αγοραφοβία μετά από μερικές επιθέσεις πανικού, ενώ άλλοι μπορεί να εμφανίσουν πολλές κρίσεις πανικού χωρίς να αναπτύξουν κάποια από αυτές τις διαταραχές.

Η παγίδα του παρελθόντος

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν ζουν στο παρόν. Δεν το αποφεύγουν συνειδητά· …

Συναισθηματική εξάντληση χωρίς κατάθλιψη

Όταν ο άνθρωπος λειτουργεί αλλά δεν ζει Υπάρχουν άνθρωποι που ξυπνούν …

Νάρκισσος και Gaslighting: Όταν η αγάπη γίνεται παγίδα μνήμης

Όλοι έχουμε ναρκισσιστικά στοιχεία – πότε όμως γίνονται επικίνδυνα; …