Κατηγορία: <span>Anxiety</span>

Κρίσεις πανικού κατά την οδήγηση-αντιμετώπιση

Τι να κάνετε εάν πάθεις κρίση πανικού κατά την οδήγηση

Οι κρίσεις πανικού είναι συχνές και μπορούν να συμβούν ανά πάσα στιγμή ή σε οποιαδήποτε κατάσταση. Το να βιώσετε μια κρίση πανικού κατά την οδήγηση μπορεί να είναι πολύ τρομακτικό, επομένως μπορεί να είναι χρήσιμο να γνωρίζετε τι να κάνετε εάν συμβεί αυτό και τι μπορείτε να κάνετε για να αποτρέψετε την εμφάνιση περαιτέρω κρίσεων πανικού κατά την οδήγηση.

Τι μπορεί να προκαλέσει κρίση πανικού κατά την οδήγηση;

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από την κρίση πανικού κατά την οδήγηση;

Πώς να αντιμετωπίσετε τις κρίσεις πανικού κατά την οδήγηση

Ποια περαιτέρω θεραπεία είναι διαθέσιμη;

Τι μπορεί να προκαλέσει κρίση πανικού κατά την οδήγηση;

Διαταραχή Πανικού

Η διαταραχή πανικού είναι ένας τύπος αγχώδους διαταραχής κατά την οποία τα άτομα βιώνουν τακτικές κρίσεις πανικού που συμβαίνουν ξαφνικά και χωρίς εμφανή έναυσμα. Αυτό σημαίνει ότι κάποιος με διαταραχή πανικού μπορεί να εμφανίσει κρίση πανικού ανά πάσα στιγμή, ακόμη και κατά την οδήγηση .

Τα άτομα με διάγνωση διαταραχής πανικού συνήθως βιώνουν επίσης συνεχές άγχος και φόβο μήπως συμβεί άλλη κρίση πανικού, η οποία θα μπορούσε στην πραγματικότητα να προκαλέσει την εμφάνιση κρίσης πανικού. Για παράδειγμα, κάποιος που έχει βιώσει κρίση πανικού κατά την οδήγηση μπορεί να φοβάται μην συμβεί ξανά κάτι τέτοιο, προκαλώντας έτσι αυξημένο άγχος και άγχος που μπορεί να οδηγήσει σε άλλη κρίση πανικού

Φοβίες

Οι κρίσεις πανικού μπορούν επίσης να εμφανιστούν στο πλαίσιο συγκεκριμένων φοβιών . Για παράδειγμα, κάποιος μπορεί να εμφανίσει φοβία οδήγησης ή φοβία για γέφυρες ή σήραγγες, που θα μπορούσε να προκαλέσει την εμφάνιση μιας κρίσης πανικού κατά την οδήγηση και την αντιμετώπιση ενός φοβισμένου ερεθίσματος .

Άγχος για την οδήγηση

Πολλοί άνθρωποι βιώνουν κάποιο επίπεδο άγχους σχετικά με την οδήγηση, το οποίο μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα να πάθουν κρίση πανικού. Οι ανήσυχοι οδηγοί μπορεί να ανησυχούν μήπως υπερβούν μια ορισμένη ταχύτητα, οδηγούν μεγάλες αποστάσεις ή άγνωστες διαδρομές, οδηγούν σε κακές καιρικές συνθήκες ή τους φωνάζουν ή τους φωνάζουν άλλοι οδηγοί, τα οποία μπορεί να αυξήσουν το επίπεδο άγχους τους κατά την οδήγηση και να προκαλέσουν δυνητικά κρίση πανικού .

Προηγούμενο τροχαίο ατύχημα

Ένα άτομο μπορεί να είναι πιο πιθανό να βιώσει μια κρίση πανικού κατά την οδήγηση, εάν έχει εμπλακεί σε τροχαίο ατύχημα στο παρελθόν, ιδιαίτερα εάν το ατύχημα προκάλεσε σοβαρή ζημιά ή βλάβη στο όχημα ή στο εμπλεκόμενο άτομο. Αυτό θα μπορούσε να προκαλέσει συμπτώματα διαταραχής μετατραυματικού στρες (PTSD) ή φόβο εμπλοκής σε άλλο ατύχημα, το οποίο θα μπορούσε να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης κρίσης πανικού .

Στρεσογόνες καταστάσεις πριν την οδήγηση

Καθώς οι κρίσεις πανικού μπορούν να προκληθούν ή να επιδεινωθούν από υψηλά επίπεδα άγχους, ο κίνδυνος κρίσης πανικού κατά την οδήγηση μπορεί να αυξηθεί εάν το άτομο αντιμετωπίσει μια αγχωτική κατάσταση πριν ξεκινήσει το ταξίδι του με το αυτοκίνητο. Οι παράγοντες άγχους θα μπορούσαν να σχετίζονται με την εργασία, τις σχέσεις ή τις προσωπικές καταστάσεις .

Στρεσογόνοι παράγοντες της ιστορικής ζωής

Ομοίως, ένα ιστορικό τραύματος, κακοποίησης, σοβαρών στρεσογόνων παραγόντων της ζωής ή άλλων αγχωδών διαταραχών μπορεί να προκαλέσει συνεχές ή χρόνιο στρες και άγχος, αυξάνοντας έτσι δυνητικά την πιθανότητα να συμβεί μια ξαφνική κρίση πανικού οποιαδήποτε στιγμή ή σε οποιαδήποτε κατάσταση .

Ποιοι είναι οι κίνδυνοι από την κρίση πανικού κατά την οδήγηση;

Επικίνδυνες ενέργειες

Εάν μια κρίση πανικού συμβεί ξαφνικά ενώ ένα άτομο οδηγεί, υπάρχει ο κίνδυνος να αντιδράσει με επικίνδυνο τρόπο, όπως ξαφνική εκτροπή ή απώλεια εστίασης. Ο οδηγός που βιώνει κρίσεις πανικού μπορεί να τραβήξει στην άκρη του δρόμου χωρίς έλεγχο, κάτι που θα μπορούσε να προκαλέσει ατύχημα με αποτέλεσμα να βλάψει τον εαυτό του ή τους άλλους .

Επιδείνωση του άγχους

Το να βιώσετε μια κρίση πανικού μπορεί να είναι πολύ ενοχλητικό. Το να βιώσετε μια κρίση πανικού κατά την οδήγηση μπορεί να είναι ακόμη πιο οδυνηρό, καθώς μπορεί να υπάρχει αυξημένος κίνδυνος. Αυτό θα μπορούσε να προκαλέσει επιδείνωση των συμπτωμάτων τουδιαταραχή πανικούή άλλη αγχώδη διαταραχή. Τα συμπτώματα που επιδεινώνονται μπορεί να περιλαμβάνουν αυξημένο φόβο για περαιτέρω κρίσεις πανικού, οι οποίες μπορεί να έχουν δυνητικά επιζήμια επίδραση στην ψυχική ευημερία ενός ατόμου .

Υπερβολικά προσεκτική οδήγηση

Εάν ένα άτομο έχει βιώσει κρίση πανικού κατά την οδήγηση, μπορεί να γίνει υπερβολικά προσεκτικό κατά την οδήγηση στο μέλλον. Αν και η προσεκτική οδήγηση μπορεί να αισθάνεται πιο ασφαλής, θα μπορούσε σε ορισμένες περιπτώσεις να προκαλέσει στην πραγματικότητα μεγαλύτερο κίνδυνο για το άτομο και άλλους στο δρόμο.

Για παράδειγμα, η οδήγηση σημαντικά κάτω από το όριο ταχύτητας ή η υπερβολική επιβράδυνση πριν από τις στροφές θα μπορούσε να αυξήσει τον κίνδυνο σύγκρουσης. Επίσης, η οδήγηση με αυτόν τον τρόπο μπορεί να αποσπάσει την προσοχή του ατόμου, προκαλώντας έτσι επικίνδυνα λάθη ή κρίσεις κατά την οδήγηση .

Αποτρέψτε την οδήγηση στο μέλλον

Ομοίως, το άτομο μπορεί να αισθάνεται τόσο φοβισμένο ότι θα βιώσει μια άλλη κρίση πανικού κατά την οδήγηση που επέλεξε να σταματήσει εντελώς την οδήγηση. Αυτό θα μπορούσε να έχει δυνητικά επιζήμιες επιπτώσεις στην κοινωνική και επαγγελματική τους ζωή, ενώ επίσης θα ενίσχυε τον φόβο τους για την οδήγηση .

Πώς να αντιμετωπίσετε τις κρίσεις πανικού κατά την οδήγηση

Σταματώ αυτοκίνητο στην άκρη

Εάν ανησυχείτε ότι τα συμπτώματα μιας κρίσης πανικού θα μειώσουν την ικανότητά σας να οδηγείτε με ασφάλεια, θα πρέπει να τραβήξετε στην άκρη του δρόμου όταν είναι ασφαλές να το κάνετε. Τα συμπτώματα συνήθως υποχωρούν μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Στη συνέχεια, μπορείτε να επιστρέψετε με ασφάλεια στο δρόμο .

Συνεχίστε την οδήγηση

Εναλλακτικά, εάν δεν είναι ασφαλές ή κατάλληλο να ανατραπεί, θα πρέπει να συνεχίσετε να οδηγείτε, για να εξασφαλίσετε τη δική σας ασφάλεια και την ασφάλεια των άλλων. Επίσης, μπορεί να μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ορισμένες στρατηγικές αντιμετώπισης κατά την οδήγηση για να σας βοηθήσουν να μειώσετε γρήγορα τα συμπτώματα της κρίσης πανικού.

Συνεχίζοντας να οδηγείτε κατά τη διάρκεια και μετά από μια κρίση πανικού, μπορείτε να αντιμετωπίσετε τους φόβους σας και να αποδείξετε στον εαυτό σας ότι είστε σίγουροι και ικανοί να διαχειριστείτε μια κρίση πανικού κατά την οδήγηση. Η απόδειξη αυτού στον εαυτό σας θα μπορούσε να μειώσει ή να αποτρέψει την επανεμφάνιση κρίσεων πανικού κατά την οδήγηση στο μέλλον .

Μην αποφεύγετε την οδήγηση

Αποφεύγοντας την οδήγηση μετά από κρίση πανικού, μπορεί να ενισχύσετε τα άγχη που οδήγησαν στην κρίση πανικού. Αυτό θα μπορούσε ενδεχομένως να επιδεινώσει τα συμπτώματα και να αυξήσει τις πιθανότητες για περαιτέρω κρίσεις πανικού .

Εάν αισθάνεστε ότι δεν μπορείτε να ξεκινήσετε αμέσως ξανά την οδήγηση, προσπαθήστε να επιστρέψετε αργά στην οδήγηση αυξάνοντας σταδιακά τη διάρκεια και την απόσταση που περνάτε στο αυτοκίνητο μέχρι να αισθανθείτε σίγουροι ότι οδηγείτε κανονικά.

Ασκήσεις αναπνοής

Κατά τη διάρκεια μιας κρίσης πανικού, οι ασκήσεις αναπνοής μπορεί να είναι πολύ χρήσιμες για τη μείωση των σωματικών συμπτωμάτων. Εάν έχετε κρίση πανικού κατά την οδήγηση, δοκιμάστε να πάρετε αργές και βαθιές αναπνοές. Καθώς αναπνέετε, μετρήστε την εισπνοή και την εκπνοή. Αυτό μπορεί να μειώσει τον καρδιακό σας ρυθμό και να αυξήσει τη ροή του αίματος, να διευκολύνει την εστίαση στην οδήγηση και να σας βοηθήσει να επιστρέψετε πιο γρήγορα σε μια ήρεμη κατάσταση.

Άλλες τεχνικές αντιμετώπισης

Μπορεί να έχετε άλλες χρήσιμες στρατηγικές αντιμετώπισης που έχετε ασκήσει κατά τη διάρκεια των κρίσεων πανικού. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αυτές τις στρατηγικές εάν παρουσιαστεί κρίση πανικού κατά την οδήγηση.

Για παράδειγμα, προσπαθήστε να πείτε στον εαυτό σας ότι αυτό θα περάσει, ότι δεν διατρέχετε κανέναν κίνδυνο και ότι έχετε τον έλεγχο. Αυτό μπορεί να σας βοηθήσει να μειώσετε τον φόβο σας και να υποχωρήσετε τα συμπτώματα της κρίσης πανικού .

Ομοίως, μπορεί να σας φανεί χρήσιμο να βάλετε ένα τραγούδι που σας αρέσει και μπορείτε να τραγουδήσετε μαζί του. Θα μπορούσατε επίσης να δοκιμάσετε να εστιάσετε σε κάτι έξω από το αυτοκίνητο, όπως να μετρήσετε πόσα κόκκινα αυτοκίνητα θα προσπεράσετε. Αυτό μπορεί να σας βοηθήσει να αποσπάσετε την προσοχή σας από τις σωματικές και συναισθηματικές αισθήσεις που βιώνετε.

Αποφυγή ουσιών

Μερικοί άνθρωποι χρησιμοποιούν αλκοόλ ή ναρκωτικά για να τους βοηθήσουν να αντιμετωπίσουν την αγωνία που προκαλείται από τις κρίσεις πανικού, αλλά αυτό μπορεί δυνητικά να επιδεινώσει την ψυχική και σωματική υγεία, να αυξήσει τον κίνδυνο περαιτέρω κρίσεων πανικού και να αυξήσει τον κίνδυνο ατυχημάτων κατά την οδήγηση.

Μπορεί επίσης να θέλετε να αποφύγετε την κατανάλωση καφεΐνης κατά την οδήγηση. Η καφεΐνη μπορεί να προκαλέσει παρόμοιες αισθήσεις με αυτές που βιώνονται κατά τη διάρκεια μιας κρίσης πανικού, όπως αυξημένο καρδιακό ρυθμό .

Ποια περαιτέρω θεραπεία είναι διαθέσιμη;

Εάν αντιμετωπίζετε κρίσεις πανικού κατά την οδήγηση και αυτό επηρεάζει τη συνολική σας ευεξία, ίσως θέλετε να αναζητήσετε επαγγελματική συμβουλή. Ένας ειδικός μπορεί να είναι σε θέση να σας παράσχει μια διάγνωση και να συστήσει την κατάλληλη

Θεραπεία

Διάφοροι τύποι θεραπείας έχουν βρεθεί ότι είναι χρήσιμοι για τη μείωση των κρίσεων πανικού και του άγχους, όπως η θεραπεία έκθεσης στην εικονική πραγματικότητα (VRET), η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία (CBT) και άλλες θεραπείες ομιλίας. Αυτές οι παρεμβάσεις μπορούν να βοηθήσουν στην αύξηση της ανοχής στην αγωνία και να διδάξουν στρατηγικές αντιμετώπισης, να μειώσουν τα άγχη. Μπορούν επίσης να βοηθήσουν τα άτομα να κατανοήσουν τις υποκείμενες αιτίες των κρίσεων πανικού, κάτι που μπορεί να βοηθήσει στη μείωση των συμπτωμάτων σας.

Φάρμακο

Ο γιατρός σας μπορεί να αποφασίσει να συνταγογραφήσει ένα φάρμακο που θα σας βοηθήσει να μειώσετε τις κρίσεις πανικού και τυχόν άλλα συμπτώματα που αντιμετωπίζετε, ανάλογα με τη διάγνωση και την κατάστασή σας. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει ένα αντικαταθλιπτικό. Ωστόσο, θα πρέπει πάντα να μιλάτε με το γιατρό σας σχετικά με τη λήψη φαρμάκων κατά την οδήγηση, ώστε να κατανοείτε πλήρως τυχόν κινδύνους.,βήτα-αναστολέαή βενζοδιαζεπίνη

Αυτοβοήθεια

Διάφορες τεχνικές αυτοβοήθειας μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση της εμφάνισης και της σοβαρότητας των κρίσεων πανικού. Οι τεχνικές αυτοβοήθειας μπορούν επίσης να βοηθήσουν στη μείωση άλλων συμπτωμάτων που σχετίζονται με αγχώδεις διαταραχές. Οι τεχνικές αυτοβοήθειας μπορεί να περιλαμβάνουν τη διατήρηση μιας υγιεινής διατροφής, την τακτική άσκηση, τη διατήρηση ενός σταθερού προγράμματος ύπνου, τη χρήση τεχνικών ενσυνειδητότητας και χαλάρωσης και την άσκηση ασκήσεων αναπνοής

Τι είναι πένθος και ποια η σημασία του

Όλοι κάποια χρονική στιγμή στη ζωή μας θα βιώσουμε ή μπορεί ήδη να έχουμε βιώσει την απώλεια ενός αγαπημένου μας ανθρώπου. Η αντίδραση του ψυχισμού μας στην δυσάρεστη αυτή απώλεια είναι το πένθος. Το πένθος χαρακτηρίζεται από εκείνο το επώδυνο βαρύ συναίσθημα που επιμένει να θέλει να ριζώσει και να ανακυκλώνει τον ψυχικό πόνο. Το πένθος αναβιώνει το τραύμα της απώλειας, εγκλωβίζει τον ψυχισμό μας και επηρεάζει αρνητικά την καθημερινότητα μας.

Πένθος μπορούμε δυνητικά να εκδηλώσουμε μετά και από οποιαδήποτε άλλη απώλεια συμβεί στην ζωή μας η οποία σχετίζεται με καταστάσεις που έχουμε συναισθηματικά επενδύσει. Όπως η λήξη μιας σχέσης, το διαζύγιο, η ανεργία, η συνταξιοδότηση, η διάγνωση μιας σοβαρής ασθένειας, ο γάμος των παιδιών, η γέννηση παιδιού με αναπηρία, η καταστροφή σπιτιού.

Ο πόνος που θα βιώσουμε στις παραπάνω περιπτώσεις θα είναι αντίστοιχος με την επένδυση που θα έχουμε κάνει, κάτι που διαφέρει από άτομο σε άτομο.Οι προηγούμενες εμπειρίες από απώλειες, η προσωπικότητα, η ψυχική ανθεκτικότητα, η ύπαρξη υποστηρικτικού περιβάλλοντος καθώς και ο τύπος της απώλειας φαίνεται επίσης να συνδέονται με την ένταση του πόνου που θα συνοδεύσει το πένθος.

Η πρώτη αναφορά στα «5 στάδια του πένθους» έγινε από την ψυχίατρο Kubler –Ross (1969). Πρόκειται για εκείνες τις συναισθηματικές φάσεις που θα βιώσει το άτομο με την εμπειρία του πένθους, μέχρι το συναίσθημα του να επανέλθει στο πρότερο λειτουργικό του επίπεδο.

Τα στάδια που διέκρινε η Kubler-Ross είναι :

1ο  στάδιο – Άρνηση για την απώλεια, που επιδρά προστατευτικά στην εκδήλωση του άγχους. Το άτομο μπαίνει στη διαδικασία να διαπραγματευθεί μόνο ότι αντέχει. Μετέπειτα η άρνηση περιορίζεται και αρχίζει η αναγνώριση της απώλειας πλέον ως ένα πραγματικό γεγονός.

2ο στάδιο- Ο θυμός που στρέφεται είτε στον ίδιο τον εαυτό είτε στο πρόσωπο που χάθηκε είτε στους άλλους. Ο θυμός είναι σημαντικό να εκφραστεί, καθώς  συνδέεται άμεσα με την απώλεια και την ένταση του πόνου που βιώνεται.

3ο στάδιο- Διαπραγμάτευση η οποία αφορά τις σκέψεις του ατόμου για να δημιουργηθούν εκείνες οι συνθήκες που θα αποτρέψουν την απώλεια .Μάλιστα στο στάδιο αυτό θα υπάρχουν ενοχικά συναισθήματα και τύψεις σχετικές με πιθανές ενέργειες, που θα μπορούσε το άτομο να είχε κάνει, για να μη συμβεί το μοιραίο.

4ο στάδιο- Κατάθλιψη που είναι η φυσιολογική αντίδραση του ψυχισμού στην συνειδητοποίηση της απώλειας. Το άτομο βιώνει πλέον την στεναχώρια, τον φόβο, την αβεβαιότητα. Επίσης μπορεί να εκδηλώσει ευσυγκινησία, διαταραχή στον ύπνο, ανηδονία, αύξηση ή μείωση της όρεξης, απόσυρση στον εαυτό, κλινοφιλία και απαισιόδοξες σκέψεις.

5ο στάδιο-Αποδοχή της νέας πραγματικότητας, όπως έχει διαμορφωθεί μετά την απώλεια. Υπάρχει πλέον η αναγνώριση της απώλειας και κυριαρχεί η επιθυμία να υπάρχει μια λειτουργικότητα στην καθημερινότητα του ανθρώπου, ακόμα και για να μπορέσει μελλοντικά να επενδύσει πάλι.

Η χρονική διάρκεια του κάθε σταδίου διαφέρει από άτομο σε άτομο. Στην πλειοψηφία όμως των περιπτώσεων τα στάδια του πένθους θα συμβούν για να υπάρξει η ψυχική ανασυγκρότηση. Όμως σε κάποιους ανθρώπους το ψυχικό αποτύπωμα του πένθους είναι τόσο βαρύ, που δεν τους επιτρέπει να νοηματοδοτήσουν την απώλεια και να την διαχειριστούν. Έτσι υπάρχει η διαιώνιση του πένθους, που ουσιαστικά τους ακινητοποιεί, καθώς το πένθος δεν επιλύεται και επηρεάζει με δυσμενή τρόπο την ποιότητα της ζωής τους. Σε αυτή την συνθήκη είναι σημαντικό να υπάρξει η υποστήριξη από ένα ψυχολόγο, που θα βοηθήσει στην ανακούφιση του ψυχικού πόνου και την επίλυση του πένθους.

Burn out Αστυνομικού Επαγγέλματος

Το επάγγελμα του Αστυνομικού κατατάσσεται στις πρώτες πιο αγχωτικές εργασίες στον κόσμο και αυτό οφείλετε τόσο στην φύση της εργασίας όσο και στις επιρροές των πολλαπλών χαρακτήρων που σχετίζονται με το εργασιακό περιβάλλον.

   Αν στην αρχή ο Αστυνομικός αντιπροσώπευε την βασική μονάδα του Νομικού Κατασταλτικού Συστήματος,στην σύγχρονη εποχή ο ρόλος της οργάνωσης αλλά και η επιβολή του καθήκοντος έχει υποστεί βαθιές αλλαγές, καθώς εξελίσσεται μαζί με τους κανόνες της κοινωνίας.
   Το στρες γενικά ορίζεται ως μία συγκεκριμένη σχέση μεταξύ του ατόμου και του περιβάλλοντος, που εκτιμάται από το άτομο είτε ως επαχθής είτε ως υπερβολική είτε καταντά ως επικίνδυνη για την ποιότητα ζωής του και εμφανίζεται όταν οι απαιτήσεις που τίθενται από το περιβάλλον, όπως τις αντιλαμβάνεται το άτομο, υπερβαίνουν τις δυνατότητές του από αυτό. Το στρες που σχετίζεται με την εργασία είναι πλέον σύγχρονη ασθένεια είτε ψυχική είτε και σωματική. Έρευνες αναφέρουν ότι ένα στα τρία άτομα εμφανίζουν εργασιακό στρες, στους Αστυνομικούς το ποσοστό αυτό μεγαλώνει! Οι ταχείες πλέον κοινωνικές και οικονομικές αλλαγές, η παγκοσμιοποίηση, η τρομοκρατία και κατά συνέπεια  η αύξηση της εγκληματικότητας, είναι μερικοί από τους παράγοντες που δημιουργούν δύσκολες συνθήκες που ο Αστυνομικός θα πρέπει να διαχειριστεί και να αντιμετωπίσει τόσο το άγχος των θυμάτων στα περιστατικά που καλείτε να καλύψει, όσο και το άγχος που βιώνει ο ίδιος. Το στρες που υφίστανται οι αστυνομικοί οριοθετείτε σε δύο ευρύτερες κατηγορίες, ανάλογα με τις πηγές προέλευσης του, όπως αυτές εντοπίζονται στον επαγγελματικό τους τομέα:
   -Παράγοντες σχετιζόμενοι με την οργανωτική δομή του Αστυνομικού Σώματος (π.χ. ιεραρχία,  σχέσεις με ανωτέρους, δυνατότητες εξέλιξης, έλλειψη κατάρτισης και εκπαίδευσης, έλλειψη εξοπλισμού, χαμηλές οικονομικές απολαβές
   -την φύση του ίδου του επαγγέλματος – κίνδυνος, τραυματισμός, επαναλαμβανόμενη έκθεση στον ανθρώπινο πόνο, αβέβαιο ωράριο εργασίας, σκληρή κριτική από το κοινωνικό σύνολο κ.α.)
Εντυπωσιακό είναι δε, ότι η Οργανωτική δομή της Υπηρεσίας, επηρεάζει πιο έντονα τους Αστυνομικούς από ότι το επικίνδυνο του επαγγέλματος και αυτό γιατί επιστρατεύουν ως Άμυνα την υποβάθμιση του κινδύνου και παράλληλα, αν οι επιχειρήσεις και συλλήψεις οι οποίες συμμετείχαν έχουν αίσιο τέλος, νιώθουν ικανοποίηση και πληρότητα αδιαφορώντας για τον κίνδυνο που εκτέθηκαν.
   Οι σύγχρονοι ερευνητές έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το στρες χωρίζεται σε δύο κατηγορίες, το ”καλό” δημιουργικό στρες που δίνει ενέργεια και εγρήγορση για να δραστηριοποιηθεί το άτομο-και το ”κακό” δυσλειτουργικό στρες που προκαλεί προβλήματα στην καθημερινότητα του ατόμου, στην επαγγελματική του απόδοση, στα αντανακλαστικά που αντιδρά στις προκλήσεις, στις σχέσεις του με τους συναδέλφους και την οικογένεια του. Δυστυχώς ο αστυνομικός δεν έχει, ”καλή” ή ”κακή” περίοδο, το έργο του χαρακτηρίζεται από συνεχή παρουσία και επίδραση όλων των στρεσογόνων παραγόντων που αναφέρθηκαν παραπάνω, καθώς δεν παύουν στιγμή να υπάρχουν. Η επανάληψη των ισχυρών στρεσογόνων επιθέσεων και η μη έγκαιρη και αποτελεσματική τους διαχείριση, έχει ως αποτέλεσμα διάφορα ψυχικά συμπτώματα, όπως εξάντληση, κόπωση, κατάθλιψη, δυσθυμία, αντικοινωνική συμπεριφορά, ευερεθιστικότητα, αποδιοργάνωση, αλλαγές στην συμπεριφορά,
έλλειψη ενδιαφέροντος, επιθετικότητα, κυνισμό, βιαιότητα αλκοολισμό κ.α.-αλλά και σωματικά συμπτώματα όπως, υπέρταση, υπόταση, γαστρεντερολογικές διαταραχές, τάσεις λιποθυμίας, ζάλη, κεφαλαλγία κ.α. και σε πολλές περιπτώσεις  οδηγούν σε σοβαρές ασθένειες όπως καρδιοπάθειες, έλκος, εγκεφαλικά επεισόδια ακόμα και καρκίνο. Χαρακτηριστικό είναι ότι ο μέσος όρος ζωής είναι σήμερα στα 72 έτη, στους αστυνομικούς φτάνει μόλις τα 66 έτη! Ένας ακόμα επιβαρυντικός παράγοντας είναι το κυλιόμενο 24ωρο ωράριο, που διαταράσσει το βιολογικό ρολόι, καθώς καλείτε να έχει την ίδια απόδοση σε όλες τις ώρες τις ημέρας και της νύχτας, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με την ανθρώπινη φύση. Μελέτες έχουν δείξει ότι εργασία με βάρδιες επηρεάζουν την θερμοκρασία του αίματος, τον μεταβολισμό, την πνευματική διαύγεια, τον ύπνο και κατά συνέπεια την κοινωνική και οικογενειακή ζωή.
Η Επαγγελματική Εξουθένωση (διεθνώς γνωστή με τον όρο Burn out) απασχολεί πολλούς ερευνητές παγκόσμια, ιδιαίτερα στο αστυνομικό επάγγελμα καθώς οι δείκτες είναι ιδιαίτερα μεγάλοι. Μέχρι σήμερα έχει καταδειχθεί ότι σχετίζεται με τα χρόνια υπηρεσίας, με τον βαθμό, καθώς και ιδιοσυγκρασιακά χαρακτηριστικά. Σε επίπεδο συνεπειών σχετίζεται με  την  χαμηλή απόδοση, πρόθεση παραίτησης, συχνές ασθένειες/απουσίες από την υπηρεσία, υπερβολική χρήση βίας και αρνητική στάση ένταντι των πολιτών.. Ο κυνισμός ή αλλιώς αποπροσωποίηση, είναι ιδιαίτερα αισθητός στους αστυνομικούς. Προκειμένου να ανταπεξέλθουν στην άσχημη αυτή ψυχοσωματική κατάσταση (burn out) που αναφέραμε παραπάνω, αναπτύσσουν κυνισμό έναντι των πολιτών με συνέπεια την μη αποτελεσματική αντιμετώπιση των προβλημάτων τους και την υπερβολική χρήση βίας.
   Σε αυτό το σημείο αξίζει να αναφερθεί ότι συνοπτικά η εξουθένωση στο επάγγελμα του αστυνομικού, εδράζει στην αίσθηση ότι “η δουλειά μου δεν είναι αρκετά αξιόλογη” και θα πρέπει να αναρωτηθούμε πως είναι δυνατόν να επιτελέσει αξιόλογο έργο όταν αισθάνεται ότι η κοινωνία που έχει ορκιστεί να υπηρετεί και να προστατεύει με την ζωή του, τις περισσότερες φορές φαίνεται να μην αναγνωρίζει την προσφορά του.

Η παγίδα του παρελθόντος

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν ζουν στο παρόν. Δεν το αποφεύγουν συνειδητά· …

Συναισθηματική εξάντληση χωρίς κατάθλιψη

Όταν ο άνθρωπος λειτουργεί αλλά δεν ζει Υπάρχουν άνθρωποι που ξυπνούν …

Νάρκισσος και Gaslighting: Όταν η αγάπη γίνεται παγίδα μνήμης

Όλοι έχουμε ναρκισσιστικά στοιχεία – πότε όμως γίνονται επικίνδυνα; …